Կպատերազմի՞ արդյոք Իլհամ Ալիեւը - Հայաստանը պետք է արձագանքի Արցախի բոլոր հարցերին

Գրել է Լուսանցք

11-11-2010

Ի գիտություն ՀՀԿ-ի եւ ՀԱԿ-ի – Նժդեհը ազգայի՛ն հերոս է, ոչ թե ընտրական հաղթաթուղթ «Բոլորովին զարմանալի չէ, որ ժամանակին ազգային գաղափարախոսությունը կեղծ կատեգորիա հռչակած անձնավորությունն այսօր էլ հայկակա-նության գաղափարախոսությունը, այն է՝ ցեղակրոնությունը, համեմատում է ռասիզմի հետ»,- ասել է ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ խմբակցության քարտուղար Էդուարդ Շարմազանովը՝ անդրադառնալով հանրահավաքում ՀՀ 1-ին նախագահի հնչեցրած այն հայտարարությանը, թե ցեղակրոնութ-յունը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ «ռասիզմ» բառի հայերեն թարգմանությունը... ԱԺ պատգամավորի խոսքերով՝ ցեղակրոնությունը ռասիզմի հետ համեմատողները կամ գիտությունից կիլոմետրերով հեռու են կամ միտումնավոր ցեխ են շպրտում ազգային արժեքային համակարգի վրա: «Ցեղակրոնությունն առողջ ազգային ուսմունք է եւ պատահական չէ, որ նրա «հայրը»՝ Գարեգին Նժդեհը, հստակ ասել է, որ «միայն մարդ կոչվողը կարող է կոչվել հայ», եւ «Ազգերն ապրում են իրենց՝ ստեղծագործում մարդկության համար», այսինքն՝ ցեղակրոնությունն իր մեջ հումանիստական արժեքային համակարգ է ներառում, այն առողջ ու հանդուրժողական ուսմունք է»,- ընդգծել է ՀՀԿ մամուլի խոսնակը եւ հավելել. «Այստեղ վտանգավոր խաղ եմ տեսնում արդեն ազգային արժեքների դեմ, այսինքն՝ այստեղ խնդիրը ոչ թե կուսակցական պատկանե-լությունն է, այլ ազգային արժեքային համակարգը, ինչը պարբերաբար կատարվում է ադրբեջանական եւ թուրքական լրատվամիջոցների կող-մից»... Իհարկե ամեն բան ճիշտ է ասված, միայն ափսոս, որ ՀՀԿ-ն՝ իշխող քաղաքական կուսակցությունը, նժդեհյան գաղափարներից խոսում կամ այդ գաղափարների պաշտպանությամբ հանդես է գալիս բացառապես ընտրական գործընթացների նախաշեմին... Վահագն Նանյան Արտահերթ, թե հերթական. Թեժ գարնան սպասումով Օրերս Մատենադարանի մոտ կայացավ ՀԱԿ-ի հերթական հանրահավաքը: ՀՀ 1-ին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը առանձնակի նշեց, որ «ոմանց թվում է, թե Կոնգրեսի ողջ ջանքերն ուղղված են եվրոչինովնիկների շուրթերից Հայաստանի ընդդիմության զնդանված ներկայացուցիչնե-րի վերաբերյալ «քաղբանտարկյալ» բառը կորզելուն», ինչը, թերեւս, լիակատար անհեթեթություն է, քանզի «Կոնգրեսն իր առջեւ երբեք այդպիսի խնդիր չի դրել»: Նաեւ հավելեց, որ ԵԽԽՎ 1609 եւ 1620 բանաձեւերում էլ «քաղբանտարկյալներ» տերմինի փոխարեն նշված է՝ «ար-հեստական ու քաղաքական շարժառիթ պարունակող մեղադրանքների հիման վրա կալանավորվածներ»: Սակայն, հետագա ելույթներից հասկանալի էր, որ հանրահավաքի նպատակն այն է, որ ՀԱԿ-ն այսպիսով արդեն իսկ նախապատրաստվում է խորհրդարանա-կան հաջորդ ընտրություններին եւ ակնկալում է, որ այդ ընտրություններն արտահերթ կլինեն: ՀԱԿ-ը նաեւ երթ կազմակերպեց, որն ընթացավ լարված մթնոլորտում, պարբերաբար միջադեպեր էին արձանագրվում Կոնգրեսի ակտիվիստների եւ ոստիկանների միջեւ: Երթի ընթացքում ոստիկանները մասնակիցներին ուղեկցեցին շղթա կազմած՝ պարբերաբար հրմշտելով նրանց: Երթն ա-ռաջնորդեցին Կոնգրեսի ղեկավարներ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը, Ստեփան Դեմիրճյանը, Արամ Սարգսյանը եւ մյուսները: Գալիք ընտրությունները նոր քաղաքական դրսեւորումներ են առաջացրել ինչպես խորհրդարանական, այնպես էլ արտախորհրդարանական ուժե-րի մոտ: Այդ մասին խոսում են եւ՛ ՀՀԿ-ն, ՕԵԿ-ն ու ԲՀԿ-ն, եւ՛ ՀՅԴ-ն ու «Ժառանգություն»-ը, ինչպեսեւ՝ ՀԱԿ-ն ու այլ քաղաքական ուժեր: Վեր-ջերս հայ արիականները հեռահար մի հայտարարություն արեցին, երբ Հայ Արիական միաբանության «Ոգու պահապաններ» երիտասարդական եւ ուսանողական միությունը կոչ հղեց Հայաստանի ու սփյուռքի ազգայնական ուժերին՝ միավորվելու՝‘օրենսդիր ու գործադիր մարմին-ներում ազգայնական ներկայացուցիչներ ներգրավելու համար: Կարծում ենք՝ հայ ազգայնականները (Հայ ազգայնականների համախմբումը) դեռ հնարավորություն կունենան առավել կազմակերպված նախընտրական նախաձեռնություն ցուցաբերելու: Սակայն առաջիկա ձմեռը առժամանակ կհանդարտեցնի քաղաքական կրքերը: Թեեւ շատ բան կպայմանավորվի միջազգային գործոնով՝ հատկապես Արցախյան հիմնախնդրի ու Ցեղասպանության ճանաչման հետ կապված: Արտակ Հայոցյան Տեր-Պետրոսյանի գենոտիպում հայկականը քիչ է կամ ընդհանրապես չկա «Հայոց աշխարհ»-ը հարցազրույց է վերցրել «Նժդեհյան ցեղակրոն» կուսակցության նախագահ Գեւորգ Հովսեփյանից, ով «Համաձա՞յն եք Տեր-Պետրոսյանի պնդմանը, թե ցեղակրոնությունը կամ ցեղապաշտությունը ռասիզմ է» հարցին պատասխանել է. «Հայաստանի վերանկախացմա-նը հաջորդած առաջին տարիներին շատերը չէին հասկանում ու ընկալում նժդեհականության գաղափարները: Եվ դա հասկանալի էր, քանի որ քչերն էին կարդացել: Նույնիսկ նժդեհականներս առանձնակի տագնապ չունեցանք, երբ իր իշխանավարման տարիներին Լ. Տեր-Պետրոսյանը ազգային գա-ղափարախոսությունը կեղծ կատեգորիա հռչակեց: Մենք անգամ չվրդովվեցինք, քանի որ ազգային անկախ հանրապետության նախագահ դարձած խորհր-դային բանասեր-գիտնականը ազգայնական գրականությունից անտեղյակների շարքում էր մնացել: Եթե համադրենք ՀԱԿ-ի, Տեր-Պետրոսյանի ու մեր արտաքին թշնամու արարքները, ապա տարբերություններ դժվար կլինի գտնել: Տեր-Պետրոսյանի խոսքում ազգային ոգի, ցավ չկա: Հետեւաբար այն օգտակար չի կարող լինել: Նժդեհի գնահատմամբ` սին է քննադատությունը, եթե ստեղծագործ չէ: Ազգի խնդիրներով մտահոգ մարդու խոսքը եթե կտրես, ապա արյուն պետք է գա, քանի որ այդ խոսքի մեջ ոգի կա: Տեր-Պետրոսյանը չի քննադատում, այլ նենգամտորեն փնովում է ամեն հայ-կականը, ինչպես դա անում են թուրքերն ու ադրբեջանցիները: Հետեւաբար նա օտար կառույցների է ծառայում»: ՀԱԿ` Հակահայկական կոալիցիայի 5-րդ սյունը «Հայ բլոգերներն առաջարկում են «Հայ ազգային կոնգրեսը» վերանվանել «Հայկական 5-րդ սյուն», քանի որ «ազգային կոնգրես անվանումը չա-փազանց շատ է սովորական պառակտիչների համար»»,- գրում են որոշ կայքեր: … Անդրադառնալով նոյեմբերի 9-ի ցույցի Տեր-Պետրոսյանի ե-լույթին` թերթը մատնանշվում է, որ Տեր-Պետրոսյանը եւ Ադրբեջանի իշխանությունը նույն կերպ արձագնքեցին Գորիսում սփյուռքի հետ հանդիպման ժամանակ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի ելույթին: Տեր-Պետրոսյանին մասնավորապես վրդովվեցրել է այն, որ իր ելույ-թում ՀՀ նախագահը շեշտել է հայ ժողովրդի ծագման վաղեմությունն ու հնադարյան մշակույթը` նշելով, որ ադրբեջանցիները դեռ չգիտեն էլ, թե կոնկրետ որ էթնոսին են պատկանում իրենք: Հայ ժողովրդի իրական պատմության փաստումը ՀՀ նախագահի կողմից Տեր-Պետրոսյանն ան-վանել է ռասիզմ եւ նշել. «Ինչ կարող ենք ասել, սա շատ կարեւոր ներդրում է ԼՂ-ի հակամարտության կարգավորման մեջ, հույս ունենանք, որ հռետորական արվեստը ըստ արժանվույն կգնահատվի միջազգային հանրության կողմից»,- ասել է ԼՏՊ-ն: Հատկանշական է այն փաստը, որ իր ելույթի «մարգարիտները» Տեր-Պետրոսյանը փոխառել էր ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարին ուղղված ադրբեջանցի-ների բողոք նամակից, որում մասնավորապես ասվում է. «Սա առաջին դեպքը չէ, որ Հայաստանում բարձրաստիճան պաշտոնյաների մակարդակով հայտարարություններ են արվում էթնիկ բացառիկության վերաբերյալ, ինչը հակասում է միջազգային իրավունքին եւ մարդկության էթի-կական սկզբունքներին»: Ընդգծելով ԼՏՊ-ի եւ ադրբեջանական քարոզչամեքենայի բառապաշարի եւ գաղափարների նույնականությունը` նյութի հեղինակը նշում է. «Ազգային գաղափարախոսությունըե կեղծ կատեգորիա անվանող մարդու համար նման գաղափարների արտահայտումն, անշուշտ, սովորական է դարձել»: Հայաստան - Աշխարհ – Կպատերազմի՞ արդյոք Իլհամ Ալիեւը Հայաստանը պետք է լրջորեն արձագանքի Արցախի շուրջ պտտվող բոլոր խաղերին ԼՂ-ի հակամարտության ռազմական փուլը ծագել է 1991թ., երբ ի պատասխան Արցախի բնիկ հայ բնակչության ինքնորոշման պահանջի, ադրբեջա-նական իշխանությունները փորձեցին հարցը լուծել խորհրդային անվտանգության ուժերի (ԿԳԲ-ի հատուկ ջոկատներ) կողմից անձնագրային ռեժիմի իրականացման քողի տակ էթնիկ զտումներ իրականացնելով եւ լայնածավալ ռազմական գործողություններ սկսելով, ինչը հանգեցրեց հազարավոր զոհերի եւ զգալի նյութական կորուստների: 1994թ. Բաքվի առաջարկով կնքվեց զինադադար: Ներկայումս հիմնախնդրի կարգավորման շուրջ բանակցություններն ընթանում են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների (ՌԴ, ԱՄՆ, Ֆրան-սիա) միջնորդությամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին նրանց ներկայացրած մադրիդյան առաջարկների հիմամբ: Ադրբեջանը մինչ այսօր չի կատարում ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի 1993թ. 4 բանաձեւերը՝ շարունակելով տարածաշրջանում սպառազինութ-յունների մրցավազքի հրահրումը ու կոպտորեն խախտելով միջազգային իրավունքի ուժի եւ ուժի սպառնալիքի չկիրառման սկզբուն-քը: Միջազգային մակարդակներում պարբերաբար նշվում է, թե պատերազմի վերսկսմամբ ոչ մեկը շահագրգռված չէ, այդ թվում նաեւ՝ ադրբեջանական իշխանությունը: Այս մասին հայտարարել է նաեւ ռուս քաղաքագետ Ալեքսանդր Կրիլովը՝ հավելելով, որ ռազմական ճանապարհով խնդրի լու-ծումն Ադրբեջանի համար կարող է վերաճել ազգային աղետի: Բաքվի դիվերսիոն գործողությունները պարզապես միջոց են հայկական կողմին անընդհատ ճնշման տակ պահելու, ավելի ճիշտ՝ նման փորձեր անելու իմաստով, քանի որ, գուցեեւ, «ինչ-որ մեկը Բաքվում հույսեր է փայփա-յում, որ նման գործողություններից Երեւանում կկոտրվեն ու կհամաձայնեն միակողմանի զիջումների գնալ՝ մասնավորապես հանձնել անվտանգության գոտի համարվող տարածքները: Բայց արդյո՞ք հենց ինքը՝ Ի. Ալիեւը, պատրաստ է պատերազմել եւ հասնել հայկական կողմի զի-ջումներին (եթե, իհարկե, հայերն այդ մասին մտածում են անգամ): «Այս հարցին կա միանշանակ պատասխան՝ ո՛չ, նա պատրաստ չէ դրան, քանզի, ի տարբերություն իդեոլոգիապես մտածող Մ. Սահակաշվիլու, Ադրբեջանի լիդերը դժվար թե հակված է նման ավանտյուրային ու անկանխատեսելի հե-տեւանքներ ունեցող գործողությունների դիմելու: Ի վերջո, կովկասյան այս 2 առաջնորդներն այս իմաստով կտրուկ իրարից տարբերվում ե-ն»,- նշել է ռուս քաղաքագետը: Կրտսեր Ալիեւը պատրաստ չէ հենց իր կողմից օրական մի քանի անգամ հնչեցվող սպառնալիքը կյանքի կոչել, չկա նաեւ պատերազմական ճանա-պարհով խնդիրը լուծելուն աջակցող որեւէ այլ պետություն: Հակառակը, ԱՄՆ-ն բազմիցս է հայտարարել, որ սպառնալիքներից գործի անց-նելու պարագայում նրանք կդիտարկեն ԼՂՀ անկախության ճանաչման հարցը: Նույնը նաեւ կարող է անել Մոսկվան, քանի որ ՀՀ-ն ՀԱՊԿ անդամ-պետություն է: Եվ ավելի քան ակնհայտ է, որ ռազմական ճանապարհով խնդրի լուծումն Ադրբեջանի համար կարող է վերաճել ազգային աղետի եւ ավելի քան հասկանալի է, որ անընդհատ սպառնացող Ի. Ալիեւը կրակ բացելու հրաման չի տա: Այսպես են կարծում ոչ միայն ռուսաստանյան վերլուծաբանները: Իսկ Ա. Կրիլովն ասում է, որ «կարելի է հանգիստ քնել, քանի դեռ Բաքուն վստահություն ձեռք չի բերի, թե իրավիճակը կտրուկ փոխվել է հօ-գուտ իրեն, ինչը հնարավոր է, եթե, ասենք, Երեւանը համաձայնի հանձնել անվտանգության գոտին, ինչին էլ բացառապես ուղղված են ադրբեջա-նական կողմի վերջին շրջանի գործողություններն ու քայլերը»... Աստրախանի վերջին եռակողմ հանդիպման արդյունքների մասին էլ խոսել է ամերիկամետ քաղաքագետ, ՌԱՀԿ տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանը: Նա ա-սել է. «Անակնկալի եկա, քանի որ այդ հանդիպման ժամանակ ձեռք բերվեց ավելին, քան սպասում էի: ՌԴ նախագահի ճնշման տակ ադրբեջանական կողմը, փաստորեն, ստիպված էր համաձայնել վստահության կառուցման չափանիշների շուրջ, որը կոչ է անում փոխանակել ռազմագերիներին, ինչը մինչեւ հիմա Ադրբեջանը մերժել է: Սա ցույց է տալիս, որ Մոսկվայի ճնշումն աշխատել է: Հույս ունեմ, որ ի վերջո Բաքուն կհասկանա, որ Ղարաբաղը երբեք չի կարող վերադարձվել Ադրբեջանի կազմ»: Օրերս Ֆրանսիան ողջունել է Աստրախանում հոկտեմբերի 27-ին արված համատեղ հայտարարությունը, որով Հայաստանն ու Ադրբեջանը համա-ձայնվել են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի եւ Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեի աջակցությամբ կատարել ռազմագերիների փոխանակում եւ զոհված-ների աճյունների վերադարձ: Այդ երկրի ԱԳՆ ներկայացուցիչ Բեռնար Վալերոն հույս է հայտնել, որ ձեռք բերված համաձայնությունն ան-հապաղ կիրականացվի, քանի որ կոչված է թուլացնելու լարվածությունն ու հրադադարի խախտման դեպքերը, որոնք հաճախակի են արձանագրվում շփման գծում: «Մեր երկիրը ԱՄՆ-ի ու ՌԴ-ի հետ նախագահելով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբում՝ անում է հնարավորինս միջնորդելու, որպեսզի օգ-նի Հայաստանին ու Ադրբեջանին հասնելու հակամարտության խաղաղ, արդարացի ու երկարատեւ լուծմանը»,- ասել է Բ. Վալերոն: ԱՄՆ Պետքարտուղարությունը նույնպես պաշտոնական ողջունել է համատեղ հայտարարությունը: Այսպես միջնորդները հերթական անգամ հավաստեցին արցախյան խնդրի խաղաղ կարգավորման անհրաժեշտությունը, ինչը հաստատ Ադրբեջանի ղեկավարի սրտովը չէր: Ի դեպ, ԼՂՀ ՊՆ, ՊԲ հ-րամանատար, գեներալ-լեյտենանտ Մ. Հակոբյանն արդեն ընդունել է Կարմիր Խաչի միջազգային կազմակերպության Արցախի ներկայացուցչութ-յան տնօրեն Սոֆի Պագսլիին: Հանդիպման ընթացքում քննարկվել է ռազմագերիների, պատանդների, ինչպես նաեւ շփման գծում հակառակորդի կողմից սանձազերծված դիվերսիոն գործողության հետեւանքով սպանված ադրբեջանական 2 ասկյարների դիակների վերադարձման հետ կապված հարցեր: Կողմերը միաժամանակ շոշափել են երկուստեք հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի այլ շրջանակ, ինչպես նաեւ կարեւորել հետագա փոխհամագործակցության խորացման անհրաժեշտությունը: Տեսակետներ են հնչում, թե Ֆրանսիան ու ԱՄՆ-ն տեսնում են, որ հակամարտող կողմերն առավել հակված են ՌԴ հետ քննարկել ԼՂ-ի խնդիրը եւ ա-ռայժմ դրան դեմ չեն: Համանախագահող երկրների նախագահների հայտարարություններից հետո արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման գործըն-թացում իրավիճակն էապես փոխվել ու մտել է հրապարակային փուլ, իսկ դա նշանակում է, որ գործում է խաղաղության պարտադրման սկզբունքը, այսինքն՝ միջնորդները համոզելու փուլից փորձում են անցնել խաղաղության պարտադրման փուլ: Իսկ Մոսկվայի ջանքերում Փա-րիզն ու Վաշինգտոնը իրենց պայմաններին հակասող ոչինչ չեն տեսնում: Վերջերս ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը շատ հստակ գնահատականներ տվեց ադրբեջանական թուրքիզմ-ֆաշիզմին, հայատյացության եւ պատմական կեղ-ծիքների Ադրբեջանի պետական քաղաքականությանը՝ ասելով. «Նույնիսկ դժվար է որոշել, թե որտեղ է ավարտվում գիտությունը եւ սկսվում խա-մաճիկությունը: Արցախի դեպքում բերվում է այն «փաստարկը», որ որոշ տեղանուններ ադրբեջաներեն են (գոնե ասեն թուրքերեն կամ պարս-կերեն) եւ ոչ հայերեն: Ինչպե՞ս կարող էր 200-300 տարի առաջ ադրբեջանական անվանում ունենալ բնակավայրը: Ահա այսպիսի «գիտական փաստարկ-ներով» դաստիարակվում է մի ամբողջ սերունդ, որը վաղը «հերոսաբար» պիտի ազատագրի «պատմական ադրբեջանական հողերը»: Եվ այդ սերնդին այդ-պես էլ թույլ չեն տա տեղեկանալ, որ երկրամասի Արցախ հայկական անունը վկայված է Ք.ծ.ա. 8-րդ դարում, եւ վկայել է Երեւանը հիմնադրող Արգիշ-տի 1-ին արքայի որդին՝ Սարդուրի 2-րդը, որ Ք.ծ.ա. 1-ին դարում այն օտարերկրյա աշխարհագրագետներին հայտնի էր, ինչպես Ստրաբոնն է գրում, որպես Հայաստանի Արցախ նահանգ՝ Միայն 18-րդ դարի 2-րդ կեսից այստեղ սկսում են բնակվել աննշան քանակությամբ թուրք-մահմեդա-կան քոչվոր ցեղեր, որոնց թվաքանակը անցյալ դարի սկզբներին հասավ հազիվ բնակչության ընդհանուր թվի 5%-ին: Այդ սերնդին այդպես էլ թույլ չեն տա իմանալ, որ հազարավոր պատմական մատյաններում, որտեղ խոսվում է Արցախ հողի ու նրա քաջարի մարդկանց մասին, Ադրբեջան բառ չկա, որովհետեւ չէր կարող լինել: Իսկ այդ բառը որեւէ տեղ առաջին անգամ հայտնվել է ընդամենը 1 դար առաջ...»: Կարելի է ավելի հանրամատչելի էլ բացատրել, բայց դժվար թե ադրբեջանցի կոչեցյալների համար դա որեւէ բան փոխի... Քանզի Ի. Ալիեւը դեռ ասում է. «Ադրբեջանի տարածքը, որը ճանաչված է համաշխարհային հանրության կողմից, մոտ 20 տարի օկուպացիայի տակ է գտնվում»: Ի՞նչ է նշանակում «Ադրբեջանի տարածքը», երբ Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետություն կոչվածն առաջացել է 1918թ., իսկ մինչ այդ ներկա-յիս Ադրբեջան կոչված տարածքում «Ադրբեջան» անունով պետություն, տարածք ու ադրբեջանցի ազգ չի եղել: Ուրեմն, Արցախը պատմականորեն չէր կարող պատկանել մի պետության, որն ուղղակի գոյություն չի ունեցել: Նույնիսկ հայկական հկ-ներից մեկը սահմանել է 5 մլն. դոլա-րի մրցանակ նրան, ով կկարողանա նշյալ տարածքում 20-րդ դարից առաջ ցույց տալ Ադրբեջան անունով երկիր կամ ուղղակի աշխարհագրական տարածք, ա-ռավել եւս՝ ազգություն... Իսկ ՀՀ ԱԺ պատգամավորներից մեկը շատ դիպուկ նկատել է, թե ՀՀ-ում կուսակցություն կա, որն ավելի մեծ տարիք ու պատմություն ունի, քան Ադրբեջանը: Այնպես որ, Բաքվի հոխորտանքները ոչ մի արժեք չունեն ո՛չ պատմական, ո՛չ իրավական, ո՛չ բարոյական, ո՛չ էլ այլ տեսակետից: Եռանախագահները պետք է սա էլ հասկանան, ու Արցախ-ԼՂՀ-ն դիտարկեն որպես միակ բանակցող կողմ, այսինքն՝ պետք է վերադառնալ Արցախ-Ադրբեջան բանակցութ-յուններին: Այս պատճառով է, որ ՀՀ ԱԺ-ում համարում են, թե ԼՂՀ անկախության ճանաչման համար ճիշտ պահը չէ հիմա եւ դեռ կգա ժամա-նակն, ու ՀՀ-ն անպայման կճանաչի ԼՂՀ անկախությունը: Կարծիք կա նաեւ, որ ԼՂՀ անկախության ճանաչումը կզարմացնի միջազգային հան-րությանը, քանի որ ՀՀ-ն եւ ԼՂՀ-ն գոյատեւում են փոխադարձ կապերով ու օժանդակությամբ, ինչը վաղուց հաստատել է Երեւանի կողմից ԼՂՀ անկախության ճանաչումը: Պետք է հիշեցնենք մեր պետական այրերին, որ ավելի քան 20 տարի գոյություն ունի նաեւ ՀՀ-ԼՂՀ վերա-միավորման որոշումը... Ինչեւէ, անկախության ճանաչման հետեւորդներն ասում են, թե մի պահ է գալու, երբ մենք ճանաչելու ենք Արցախի անկախությունը ու սկսելու ենք ԼՂՀ անկախության ճանաչման գործընթացն ամբողջ աշխարհում: Ասում են նաեւ, որ ՀՀ-ն պարտադիր ու արագ պետք է ճանաչի ԼՂՀ-ի անկախությունը, կնքի նրա հետ ռազմական պայմանագիր ու առավել բացահայտ միջամտի հակամարտությանը: Ուստի, պիտի ամբողջապես վեր հա-նել Ադրբեջանի ծավալապաշտական պլանները, պիտի հիմնավորել Հարավային Կովկասում իրավիճակի հետագա վատթարացման ու պատերազմի սանձազերծ-ման հեռանկարը, ինչը միջազգային ասպարեզում հնարավորություն կտա ստեղծել ադրբեջանական սին քարոզչությունը չեզոքացնելու հուսալի գործելակերպ: ՀՀ-ում կան ուժեր, որոնք կարծում են, թե կարեւորն այն է, որ ի տարբերություն բազմաթիվ հակամարտությունների՝ արցախյան հակամար-տությունում համանախագահ երկրների կարծիքները համընկնում են, իսկ Ի. Ալիեւից որեւէ բան կախված չէ, որ նրա հոխորտանքներն անի-մաստ են, քանի որ նա դրանցից հետո միայն բանակցելուն միտված քայլեր է անում... ՀՀ ԱԺ-ում որոշ մարդիկ պնդում էին, թե պատգամավոր Րաֆֆի Հովհաննիսյանին «Արցախն է խնդրել, որ Հայաստանը ճանաչի իր անկախությու-նը», բայց Արցախի նախագահի աշխատակազմից հայտնել են, թե «Արցախը Ր. Հովհաննիսյանին ոչինչ չի խնդրել՝ Արցախի հիմնախնդիրը եւ ճանաչման հարցն այնքան կարեւոր հարց է, որ չպետք է այդքան շահարկումների ենթարկել, տարին մի քանի անգամ ներկայացնել ԱԺ, որ հետո չանցնի: Սա հարցն ինչ-որ ձեւով արժեզրկում է: Մենք, իհարկե, կողմ ենք, որ Արցախը ճանաչվի, բայց նախ պետք է մի ուրիշ պետություն ճանաչի, հետո... Հայաստանը»: ՀՀ ԱԺ-ում նաեւ կարծիքներ հնչեցին, որ ԼՂՀ ճանաչումը պետք է նպաստավոր պայմաններում լինի եւ հաստատ-վի 131 «կողմ» ձայնով՝ առանց վեճեր առաջացնելու: Մեր խորհրդարանի որոշ պատգամավորներ անհանգստացել էին նաեւ վերջերս հրապարակված Միջազգային ճգնաժամային խմբի Եվրոպական ծրագրերի ղեկավար Սաբինա Ֆրեյզերի մի հարցազրույցից, որում նա հայտնում է, թե «ղարաբաղյան հակամարտությունը» դիտարկում է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի գործունեության համապատկերում եւ հայտարարում է, թե ըմբռնումով է մոտենում «Ադրբեջանի անհանգստությանը՝ ՄԽ-ի գործու-նեության հետ կապված», սակայն առաջիկա ամիսներին սպասվող փոփոխությունները կարող են փոխել Ադրբեջանի դիրքորոշումը... «Ի՞նչ փոփոխություններ,- ասել է ընդդիմադիր պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանը,- ՄԽ-ի ու եռանախագահների կողմից կուտակված փաստաթղթե-րը ընդհանրապես որեւէ աղերս չունեն Արցախի հարցի իրական վիճակի հետ եւ անընդմեջ այդ փաստաղթերը՝ լինի դա փոփոխված կամ վերին աստի-ճանի նեխած Մադրիդյան սկզբունքները, հիմնվում են Արցախին վերաբերող միջազգային ու իրենց ուժը չկորցրած պայմանագրերին հակա-ռակ ոգով: Մադրիդյան սկզբունքներն ուղղակի հիմնված են կեղծ ու քաղաքականացված շահերի վրա, իսկ Ադրբեջանին էլ անընդհատ ներշնչում են, թե նա կարող է անօրինական ձեւով Արցախը նորից բռնակցել իրեն, ընդ որում դա անելի միջազգային հանրության ու ՄԽ օգնությամբ»: Այսպիսի տեսակետներն իրոք կարող են եւ պատերազմի հանգեցնել, եւ կարիք կա, որ հայկական կողմը լրջորեն արձագանքի այսօրինակ խաղե-րին: Իսկ Քարնեգիի հաստատության ավագ վերլուծաբան Թոմ դը Վաալը հայտնել է, թե «պատերազմի դիմելու դեպքում ադրբեջանական կողմը ադրբեջան-ցի հազարավոր երիտասարդների կտանի դեպի անխուսափելի մահ... Հայ-ադրբեջանական սահմանի վրա նույնպես բախումները կշարունակվեն: Մտա-հոգիչ է այն հանգամանքը, որ հակադիր կողմերի դիրքերը միմյանցից տեղ-տեղ միայն 40 մ հեռավորության վրա են գտնվում... Եթե այդ երկրի նախագահը (Ադրբեջանի) հանդես է գալիս սպառանալիքներով, ապա պաշտպանության նախարարը պատերազմի հնարավորության մասին շարու-նակ կատակում է»... Ըստ վերլուծաբանի, սա բացատրվում է նրանց համար գոյություն ունեցող տարբեր լսարանների առկայությամբ, ու Ի. Ալիե-ւի սպառնալիքներին տալիս է միայն քաղաքական տոկոսներ հավաքելու բացատրություն: Թ. դը Վաալն ասում է, թե Ադրբեջանը պիտի հասկանա, որ ռազմական եղանակով պատերազմում հաղթանակ չի կարող տանել, ինչի մասին վկայում են հետազոտությունների արդյունքները. դա բացատ-րվում է ԼՂ աշխարհագրական դիրքով ու հայկական բանակի հզորությամբ: «Բացի նորագույն զենքեր կրելը, պատերազմում հաղթանակ տոնելու համար պետք է կարողանալ հենվել զորքերի վրա, ինչն այս պահին Ադրբեջանն անել չի կարող»,- ասում է վերլուծաբանը: Հակահայկական քարոզչությանը հակազդելու խնդիր նույնպես առաջադրվում է մեզանում: «Մեր ամենահզոր ներուժը սփյուռքն է»,- այս առումով ասել է ԳԱԱ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի տնօրեն Հայկ Դեմոյանը, ով նկատել է, որ այդ ներուժը բավարար չափով չի օգտագործվում. «Շատ դեպքում մենք աշխատում ենք ընդդեմ մեկս մյուսի»: Ինչ վերաբերում է ՀՀ-ում առկա բազմաթիվ փաստերին, ապա դրանք, ըստ Հ. Դեմոյանի, միջազգային լսարանին ճիշտ ծավալներով չեն ներկայացվում: «Դեկտեմբերին լրանում է Ջուղայի խաչքարերի ոչնչացման 5-րդ տարին: Ադրբեջանի առաջին տիկինը ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի բարի կամքի դեսպանն է, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ներկա ու նախկին ղեկավարները վերջին 3 տարվա ընթացքում 4 պաշտոնական այց են կատարել Ադրբեջան, մի երկիր, որը պետական մակարդա-կով ոչնչացրեց հայկական մշակութային ժառանգությունը, եւ ոչ մի այց Հայաստան...»... ԵԽ պատգամավորին ցնցել է, որ «Ղարաբաղում ապրող ժողովուրդ կա» «Արդյո՞ք ճիշտ ենք ներկայացրել կամ ճիշտ ծավալով ենք ներկայացրել Ջուղայի խաչքարերի ոչնչացումը միջազգային լսարանին: Ձեռն-պահ եմ մնում, որովհետեւ այնքան էլ դրական չէ իմ իսկ հարցադրման պատասխանը»: Այս խոսքերը ԳԱԱ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինս-տիտուտի տնօրեն Հայկ Դեմոյանինն են: Ադրբեջանի ղեկավարության համար օդուջրի պես անհրաժեշտ է հակահայկական վիրուսը: «Ադրբեջանի կողմից վարվող հակահայկականության, ֆաշիզմի ու ռասիզմի հասնող քաղաքականությունը, որի կարեւոր բաղադրիչներից մեկը պատմահե-նությունն է, պատմության կեղծումը, յուրացումը, որեւէ լավ բան չի խոստանում: Սա խոսում է այն մասին, որ այդ երկրի ղեկավարութ-յունը հասարակությանը միավորող, ցեմենտող որեւէ այլ եղանակ, միջոց չունի: Սա վկայում է այն մասին, որ եթե չլինեն հայերն ու Ղարաբաղի հարցը, չի լինի ադրբեջանցի արհեստածին ժողովուրդ, չի լինի նաեւ Ադրբեջան: Եթե այս տրամադրությունները սպառեն իրենց, վստահ եմ, որ կսպառվի այս ռեսուրսը եւս: Ադրբեջանցի որակված ազգի համար ու Ադրբեջան անունով պետության հավաքականությունը պահող որե-ւէ այլ միջոց ես ուղղակի չեմ տեսնում»,- հայտնել է Հ. Դեմոյանը: Ադրբեջանի ղեկավարությունը ֆինանսական միջոցներ է ուղղում ոչ միայն պետպատվերով գիրք տպագրելուն կամ հայտնագործություններ անելուն, այլ վարձում է գրչակներ, ովքեր չեղած տեղից ստեղծում են փաստեր ու, հղում անելով դրանց, ստեղծում հակահայկական գրականություն: Պատմահենության դրսեւորումներից է նաեւ համակարգչահենութ-յունը՝ ֆոտոշոփի միջոցով հայկական զարդանախշերի կեղծումը եւն... Արդեն իսկ տեղին էր, թերեւս ուշացած, ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի ելույթը՝ հայոց լեզվի առնվազն 8.000-ամյա պատմության մասին: Ա-վելի գնահատելի, արժեքավոր ու օգտակար կլինի ՀՀ նախագահի խոսքը, եթե նա ոչ միայն հայոց լեզվի կամ պատմության, այլեւ Հայաստանի ներկայի եւ ապագայի ազգային ձեւի, վերափոխումների, արժեքային համակարգի մասին խոսի եւ, բացի արտաքին ճշգրտումներից, ներ-քին կյանքի ազգայնացմամբ (նույնիսկ՝ ազգայնականացմամբ) զբաղվի... Վերադառնոալով արցախյան թեմային՝ վերստին նշենք, որ ԵԱՀԿ ՄԽ-ն խստիվ դեմ է պատերազմական գործողությունների վերսկսմանը, իսկ Մոսկ-վան էլ վստահաբար չի կարող կողքից նայողի դերում մնալ: ՌԴ նախագահի պետական այցով ու դրա ընթացքում ստորագրված փաստաթղթերով պաշտոնական Մոսկվան նախեւառաջ «մեսիջ ուղարկեց Բաքվին, որ ԼՂ հակամարտության լուծման գործում ռազմական գործողությունները բացառվում են, կամ էլ դրանք սանձազերծողի համար կլինի ինքնասպանության պես մի բան»: Չնայած այլ կարծիքներ էլ կան, թե հնարավոր պատերազմի ժամանակ ռուսական զորքը չի մասնակցի ռազմական գործողություններին, սակայն ռազմաբազայի ներկայությունը Երեւանին հնարավորություն է տալիս առավել պաշտպանված զգալ: «ՌԴ նախագահի պետական այցը Հայաստան ու ՀՀ նախագահի հետ արած հայտարարությունները կարելի է ընդունել որպես մարտահրավեր, որը Մոսկվան պաշտոնական մակարդակով արեց Բաքվին, ով օդը անընդհատ տատանում է ռազմական գործողությունները սկսելու եւ Ղարաբաղը իրենց վերադարձնելու վերաբերյալ կոչերով: Դրա համար ՌԴ-ն եւս մեկ անգամ ընդգծեց, որ ԼՂ-ի հակամարտության հետ կապված բոլոր հարցերը պետք է լուծվեն խաղաղ ճանապարհով: Դա Մեդվեդեւի այցի կարեւոր արդյունքների է»,- ասում են վերլուծաբանները: Մոսկվան հասկա-նում է մեր տարածաշրջանում խաղաղության գինը, եւ դա պետք է լինի ՌԴ ամենալավ պատասխանը ՆԱՏՕ-ի այն հարցին, թե կխառնվի՞ արդյոք ՌԴ-ն հնարավոր ռազամական գործողություններին, թե՝ ոչ: Վերլուծաբանները շեշտում են, թե «ղարաբաղյան խնդիրը բավական լուրջ է, եւ այն կար-գավորելու համար դեռ երկար ժամանակ կպահանջվի»: Իսկ այն հարցին՝ արդյո՞ք C-300-ի վաճառքով Մոսկվան չի խախտում Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ ուժերի հավասարակշռությունը՝ այն դեպքում, երբ Բաքուն ռազմաշունչ հայտարարություններ է անում, մասնագետները պատասխանում են, որ «պաշտպանական նշանակություն ունե-ցող զենքերը չեն կարող օգտակար լինել մի երկրի, որը ռազմատենչ հայտարարություններ է անում ռազմական գործողություններ սկսե-լու վերաբերյալ: C-300-ն այդքան մեծ կապ չի կարող ունենալ Ադրբեջանի ռազմատենչ հայտարարությունների հետ»: Հատկապես, երբ ռազմական գործողությունների վերսկսման վտանգ չի նկատվում իրապես, քանզի դա կապված չէ միայն Ադրբեջանում ու Հայաստանում իշխող տրամադրութ-յունների հետ, «դա ավելի գլոբալ խնդիր է եւ յուրաքանչյուր երկիր, որն ունի իր շահերն այստեղ կամ իր մասնակցությունն է բե-րում այս տարածաշրջանի անվտանգության երկարաժամկետ կառուցմանը՝ ռազմական գործողությունների կամա թե ակամա մասնակիցն է լինելու, դրա համար է հենց ձեւավորվել այն տեսակետը, որ մոտակա տարիներին ռազմական գործողություների վերսկսման վտանգ չի երեւում»: Քաղաքագետ Լեւոն Մելիք-Շահնազարյանն էլ կարծում է, որ թեեւ Աստրախանի հայտարարությունում նշվում է գերիների ու զոհվածների աճյունների վերադարձի մասին, «սակայն չկան նշված այն մեխանիզմները, թե ինչպես պետք է դա արվի, մեկանգամյա քայլ է, թե ոչ եւ այլն»: Նա նաեւ նշել է, որ դեռեւս 2008թ. Մայնդորֆում ընդունված հռչակագրում էլ նման կետ եղել է, սակայն դրանից հետո ադրբեջանական կողմից եղել են եւ՛ դիվերսիոն հարձակումներ, եւ՛ դիպուկահաների կրակոցներ, մինչդեռ ՌԴ-ն ոչ մի անգամ չի դատապարտել այդ քայլերը: Իհարկե, խոշոր տերություններն ընդունում են Անդրկովկասում «ռուսական ակտիվությունը», բայց դա չի նշանակում, որ դերակատարություն չունեն, նահանջել են: Ոչ մեծ տերությունների, ոչ ՀՀ կողմից առայժմ նկատելի չէ հակամարտությունը լուծելու որեւէ արագ ցանկություն, -միայն Թուրքիան է դա ցանկանում, «քանզի ուզում է հերթական անգամ հայկական հարցը ունենալ գրպանում»: Իսկ ՀՅԴ-ական Վահան Հովհաննիսյանն էլ նկատել է, թե վերջապես ԵԽ պատգամավորները հասկացան, թե հայերն ինչ էին անում Ադրբեջանում եւ ուր պետք է փախչեին ջարդերից: Արցախ էին այցելել ԵԽ պատգամավորները եւ նրանց ընդունել էր թե՛ հանրապետության նախագահ Բակո Սահակյա-նը, թե՛ ԼՂՀ ԱԺ նախագահն ու խմբակցությունների ղեկավարները: Հանդիպումներից հետո ԵԽ պատգամավորները տեղեկացել են, թե ի՞նչ էին անում հայերն Ադրբեջանի խորքի քաղաքներում եւ որտեղի՞ց էին այդտեղ եկել... Եվ ո՞ւր պետք է հայերը փախչեին Սումգայիթի, Բաքվի ջարդերի ժամանակ, եթե ոչ հայրենիք: Հասկացել են, որ հայերն Ադրբեջան կոչված տարածք էին տեղափոխվել հայկական պատմական հողերից՝ Արցախից, Ուտիքից եւ այլ տեղերից, եւ որ այդ տարածքները պատմական եւ բնական Հայաստանն են: ԵԽ պատգամավորներին ներկայացվել է ճշմարտությունը, թե ինչո՞ւ են հայերը վերադարձել պատմական հայրենիք, որն էլ Ադրբեջանն այսօր հայտարարում է «օկուպացված» տարածքներ: Եվրոպացի պատգամավորին ցնցել է այն, որ ԼՂՀ-ում իրապես ապրող ժողովուրդ կա եւ որ այնտեղ գոր-ծում են ժողովրդավարական ինստիտուտներ: ՀՀ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը ԵԽ պատգամավորներ Միշել Ռիվազիի եւ Դամիեն Աբադիի հետ հանդիպման ժամանակ նշել է, որ եվրոպական ու միջազգային կառույցներում զգացվում է ՀՀ-ի ու ԼՂ-ի հիմնախնդրի վերաբերյալ ճշգրիտ տեղեկատվության պակաս, եւ այս առումով նման այցերն էլ ավելի կարեւոր են դառնում: ԵԽ պատգամավորները շեշտել են, որ իրենց համար չափա-զանց կարեւոր էր այցը ՀՀ ու ԼՂՀ, քանի որ անմիջական պատկերացում ստացան տարածաշրջանային իրավիճակի վերաբերյալ: Նրանք անընդունելի են համարել ՀՀ-ին՝ տարածաշրջանային ծրագրերից մեկուսացնելու փորձերը, ինչը խոչընդոտում է տարածաշրջանային համապարփակ զարգացմա-նը: Պատգամավոր Աբադը եւս մեկ անգամ ասել է. «Ինձ ցնցեց, որ Ղարաբաղում ապրող ժողովուրդ կա, որ այնտեղ գործում են պետական կառույցներ, ժողովրդավարական ինստիտուտներ» եւ ցանկալի է համարել ԼՂՀ ԱԺ նախագահի այցը Եվրախորհրդարան: Հետաքրքիր է, որ Անկարան էլ է ողջունել Աստրախանի հանդիպման արդյունքները: «Մենք ողջունում ենք նախագահներ Ալիեւի եւ Սարգս-յանի միջեւ աստրախանյան հանդիպման ժամանակ ձեռք բերված համաձայնությունը որոշ հումանիտար հարցերի շուրջ,- ասված է Թուրքիայի ԱԳՆ հայտարարությունում,- Թուրքիան հույս ունի, որ Աստրախանի գագաթնաժողովը դրական ներդրում կունենա ԼՂ-ի հակամարտության կարգա-վորման գործընթացի վրա՝ ընթացք հաղորելով հակամարտության լուծմանն ուղղված ջանքերին: Մենք ցանկանում ենք նաեւ, որպեսզի հումա-նիտար հարցերին ուղղված քայլերը շարունակվեն հստակ նախաձեռնություններով այլ ոլորտներում եւս: Թուրքիան հետագայում նույն-պես լիովին սատարելու է այն նախաձեռնությունները, որոնք միտված են կողմերի միջեւ հաշտության համար ոգու ու հիմքի ստեղծմա-նը»,- ասված է հայտարարությունում: Իսկ ահա թուրքական զլմ-ները ընդվզումով են արձագանքել ՌԴ Սոչիի Լազարեւսկի շրջանում հայանպաստ մի գործի՝ Արեւմտյան Հայաստա-նում հայկական ազգային ազատագրական շարժման մասնակից, պանծալի զորավար Անդրանիկ Օզանյանի արձանը կանգնեցնելուն: «Երկրամաս» թերթի գլխավոր խմբագիր Տիգրան Թավադյանը դա համարել է ոչ այլ ինչ, «քան մարտահրավեր Ռուսաստանին եւ հայկական սփյուռքին»: Արձանի հիմնման միտքը Լազարեւսկի շրջանի հայերինն է եղել, իսկ արձանի հեղինակն է քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Մարատ Մինասյանը: Ստացվում է՝ թուրքերը հայերի հետ իբր խաղաղություն են փնտրում, բայց մեր պատմության դեմ հիվանդագին կռիվ են անում... Վերլուծաբանները իսրայելա-պաղեստինյան ճանապարհային քարտեզի նմանօրինակը նույնպես քննարկում են, սակայն, ԼՂ-ի խնդրի լուծ-ման ճանապարհային այդպիսի քարտեզի ծնունդ չեն նկատում, չնայած չի էլ բացառվում: Ոմանց կարծիքով՝ մեր երկրում որեւէ գիշեր կարող է ճանապարհային քարտեզ ծնվել՝ առանց բնակչության եւ քաղաքական ուժերի գիտակցություն: Բայց կարծես դրա հիմքերը դեռ չկան: Արցախյան թեմային միշտ զգաստ արձագանքում են նաեւ ազատամարտիկները: «Բոլորն էլ գիտեն, որ մենք պատերազմ չենք ուզում, սակայն բոլորն էլ գիտեն, որ միշտ էլ պատրաստ ենք պատերազմին, ունենք կայացած բանակ, գիտակից սերունդ եւ թող Ադրբեջանը չփորձի բարձրագոչ հայտարարություններով մեզ հետ խոսել: Եթե ձգտում են պատերազմի, թող սկսեն պատերազմը, եւ մենք, ամենայն պատասխանատվությամբ, մեր բոլոր ազատամարտիկ տղաների անունից հայտարարում ենք, որ նրանք կստանան իրենց արժանի հարվածը: Ի՞նչ է, նրանք մոռացե՞լ են, թե ինչպես հետ շպրտվեցին արցախյան պատերազմի օրերին...»,- ասում են հայ ազատամարտիկները՝ անդրադառնալով Ադրբեջանի ՊՆ Սաբար Աբիեւի հայտարարությանը, որ «եթե ԼՂ-ի հիմնախնդրի խաղաղ կարգավորման բանակցություններն արդյունքներ չունենան, ապա Ադրբեջանը կօգտագոր-ծի իր ռազմական ներուժը՝ երկրի տարածքային ամբողջականությունը վերականգնելու համար»: Ազատամարտիկների համոզմամբ՝ նման հայտարարությունները հաստատ չեն ուժեղացնում ադրբեջանցիներին, ու եթե հայկական կողմն իր բանակի սպառազինության ու ժողովրդի կուռ շարքերի մասին չի խոսում, ապա դա չի նշանակում, որ մենք, ինչպես հարկն է, զինված չենք կամ վախենում ենք պատերազմից: Անցավոր մի նախագահ Էլչիբեյն ասում էր, թե Սեւանա լճում պետք է ոտքերը լվանա, ու հիմա հարց է, թե ո՞վ, որտե՞ղ եւ ի՞նչ արեց.-հակադարձում են հայ ազատամարտիկները: Իսկ ՌԴ Լիբերալ-ժողովրդավարական կուսակցության ղեկավար Վլադիմիր Ժիրինովսկին ադրբեջանական «Վեստի.ազ» կայքին տված հարցազրույցում դիտարկումներ է արել ԼՂ խնդրի հանգուցալուծման հեռանկարների ու իր անձնական մոտեցումների վերաբերյալ: Նա փորձել է փարատել ադր-բեջանցի լրագրողի այն կասկածները, թե ինքը համարվում է հայամետ գործիչ եւ ժամանակ առ ժամանակ «պրոհայկական դիրքորոշումը սատարող մեկնաբանություններով է հանդես գալիս»: «Հնարավոր է, այդ կարծիքը ձեւավորվել է այն ժամանակ, երբ ես Բաղդադ էի թռչում, ու Թեհրանը չթույլատրեց իր օդային տարածքը տրամադրել, իսկ Բաքուն հրաժարվեց ընդունել մեր օդանավը, այդ ժամանակ Երեւանն ընդունեց մեզ, կամ, ասենք, այն հանգամանքը, որ ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանը պարբերաբար հրավիրում է ինձ դեսպանատուն տարաբ-նույթ տոների կապակցությամբ, մինչդեռ Ադրբեջանի դեսպանը չի հրավիրել եւ ոչ մի անգամ»: Խոսելով բուն հակամարտության մասին՝ Վ. Ժիրինովսկին ասել է. «Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը շատ բարդ է եւ հիշեցնում է Կոսովոն: Սերբիայում դժգոհում են Կոսովոյի տարան-ջատման փաստից, սակայն ԵՄ ստանդարտները սատարում են ազգային փոքրամասնություններին»: Ըստ նրա, եթե Աբխազիան ու Հարավային Օսիան նույնպես գտնվեին Եվրոպայում, ապա անպատճառ կճանաչվեին նրանց կողմից, իսկ այժմյան վիճակը կապված է միայն ՌԴ հետ: «Թուրքիան ուղղա-կիորեն հանդես է գալիս Ադրբեջանի կողմից, իսկ Ռուսաստանը, ստացվում է, հայկական դիրքորոշումն է պաշտպանում: Այդ դիմակայությունը կա»,- ասել է Վ. Ժիրինովսկին՝ պատասխանելով ԼՂ-ի խնդրում Ռուսատան-Թուրքիա հակադրությունների մասին հարցին: Քաղաքական գործիչը չի բացառել ռուսական զորքերի օժանդակությունը հայկական կողմին՝ ռազմական գործողությունների վերսկսման հավանականության դեպքում: «Հավանաբար, դա կախված կլինի ՀՀ իշխանություններից: Եթե նրանք օգնություն խնդրեն, ապա որոշակի՝ օրինակ խաղաղության պարտադրելու գործողություններ, կլինեն»,- ասել է ԼԺԿ ղեկավարը: Իսկ Թուրքիայի պաշտպանության նախարար Վեջդի Գյոնուլը նոյեմբերի 2-4-ը եղավ Ադրբեջանում, ու այցի մասին որեւէ մանրամասն չի հաղորդվում: Սակայն պարզ է, որ Թուրքիան համարվում է Ադրբեջանի գլխավոր ռազմա-քաղաքական դաշնակիցը եւ ռազմական ոլորտում երկուստեք համագործակցությունը կրում է ռազմավարական բնույթ, ինչի մասին էլ ակնարկել էր Ժիրինովսկին: Այս համատեքստում էլ հայկական կողմը փորձում է արցախյան խնդիրը հեռու պահել նորանոր միջամտության բոլոր հնարավոր պայմաննե-րից: ՌԴ եւ ԱՄՆ հետ հարաբերություններին զուգահեռ շարունակվումն են դիվանագիտական աշխատանքները նաեւ եվրակառույցներում: Դեռ հուլիսի 30-ին ՀՀ ԱԺ նախագահը նամակ էր հղել՝ ուղղված ՆԱՏՕ-ի ԽՎ նախագահ Ջոն Թաներին, որում խնդրում էր զերծ մնալ «Ղարաբաղի հարցը ՆԱՏՕ-ի ԽՎ-ում քննարկելուց»: Եվ նամակին արդեն եղել է պատասխան՝ ՆԱՏՕ-ի ԽՎ ղեկավարը ներկայացրել է այն մոտեցումները, թե ինչ-պիսին են լինելու այդ քննարկումները, եւ հղումներ է արել Մինսկի խմբի աշխատանքներին: Ինչ վերաբերում է «օկուպացված տարածք» ձեւակերպմանը՝ հայկական կողմն այդ բնորոշմանը կողմ չէ, եւ ՀՀ պատվիրակությունն ամեն ինչ անելու է, որպեսզի այդ կետում վերանայ-վի տվյալ արտահայտությունը: Պարբերաբար Արցախ են հրավիրվում եվրոպացի, ամերիկացի, ռուսաստանցի պաշտոնյաներ, մշակութային գործիչներ եւ այլք: «Եվրոպացի կամ ա-մերիկացի պատգամավորների, միջազգային ցանկացած պաշտոնյայի, մշակութային գործչի այց Ղարաբաղ ջղագրգիռ ռեակցիա է առաջացնում Ադրբե-ջանում, քան, ասենք, զենք տրամադրելը Ղարաբաղին: Սա նշանակում է, որ ամեն մի այց լեգիտիմացնում, օրինակացնում է Ղարաբաղը որպես ինքնուրույն, ինքակառավարվող հասարակություն, ինչը դուր չի գալիս Ադրբեջանին»,- վերջերս նման կարծիք է հայտնել ԱԺ ՀՅԴ խմբակցութ-յան ղեկավարը: Ըստ Վ. Հովհաննիսյանի, այդ իսկ պատճառով էլ ԼՂՀ այցելած ամեն մի պաշտոնյայի կամ մշակութային գործչի «Ադրբեջանը «պեր-սոնա նոն գրատա» է հայտարարում ու ցանկանում ամեն գնով կանխել նման այցերը: Սա նշանակում է, որ հենց այս կետին պետք է մենք խփենք», նման այցերը պետք է շարունակական լինեն ու այդ դեպքում ՀՀ-ն հաղթած դուրս կգա: Եվ ԼՂՀ անկախության ճանաչմանը հասնելու համար հարկա-վոր է փուլային աշխատանք, օրինակ՝ քույր տարածքների ստեղծում, մշակութային միջազգային փառատոների կազմակերպում, կրթական-մշակու-թային ծրագրերի իրականացում: Իսկ Արցախում ամփոփում են վերջին՝ աստրախանյան հանդիպման արդյունքները: ԼՂՀ ԱԺ փոխնախագահ Արթուր Թովմասյանն ասել է. «Մենք ողջունում ենք զոհվածների աճյունների եւ ռազմագերիների փոխանակման վերաբերյալ Ռուսաստանի, Հայաստանի եւ Ադրբեջանի նախագահ-ների՝ Աստրախանում ձեռք բերված պայմանավորվածությունը, ինչը կարելի է որոշակի առաջընթաց համարել բանակցային գործընթացում»: Նրա կարծիքով՝ «Մարդասիրական հարցերի լուծումները, վաղ թե ուշ, ինչ խոսք՝ կգտնվեն, բայց ահա հակամարտության կարգավորման ընդհանուր սկզբունքների առումով, կարծում եմ, հազիվ թե: Ինչո՞ւ: Ճշմարտությունը պարզ է. Արցախն անմիջականորեն չի մասնակցում ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացին: Այս առումով գտնում եմ, որ Աստրախանի հանդիպումն իր եռակողմ ձե-ւաչափով թերի էր»: Համենայն դեպս Ստեփանակերտում ողջունում են բոլոր ջանքերը, ԵԱՀԿ ՄԽ հովանու ներքո տեղի ունեցող բանակցությունները, որոնք պետք է շարունավեն: Բայց այլեւս համոզված են, որ վաղուց ի վեր հրամայական է դարձել գործընթացին՝ բանակցություններին՝ որպես հակա-մարտող կողմի, ԼՂՀ իշխանությունների ուղղակի ու լիիրավ մասնակցությունը, ինչը սահմանել է ԵԱՀԿ Բուդապեշտյան գագաթաժողովը: Առանց պաշտոնական Ստեփանակերտի ստորագրության, կարգավորման վերաբերյալ յուրաքանչյուր փաստաթուղթ մնալու է սոսկ թուղթ եւ ոչ ավելին, ինչը գիտակցում են եւ՛ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները, եւ՛ Հայաստանի ու Ադրբեջանի իշխանությունները: «Ինչ վերաբերում է Ղազախստանի մայրաքաղաքում ԵԱՀԿ առաջիկա գագաթաժողովում ղարաբաղյան կարգավորման ընդհանուր սկզբունքների շուրջ որոշակի պայմանավորվածությունների հանգելու հավանականությանը, ապա իմ ենթադրությամբ, Աստանայում պարզապես կկայանա եւս մեկ հերթական հանդիպում, որի ժամանակ հազիվ թե ստորագրվի որեւէ հիմնարար փաստաթուղթ Արցախի Հանրապետության վերաբերյալ: Թեկուզ չեմ բացառում այն բանի հավանականությունը, որ կընդունվի մարդասիրական բնույթի այլ հայտարարություն, ասենք, հակամարտող կողմերի շփման գծից դիպուկահարների հեռացման մասին»,- նշել է ԼՂՀ ԱԺ փոխնախագահը: Արամ Ավետյան «Լուսանցք» թիվ 38, 39 (169, 170), 2010թ. Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում

Արարիչը մեկն է՝ միակը եւ անփոխարինելին (Տիեզերաճանաչողություն) - Արմեն Ավետիսյան

Գրել է Լուսանցք

11-11-2010

Հայկական տեսանկյուն - Արարիչը մեկն է՝ միակը եւ անփոխարինելին Հա՜յր իմ ԱՐԱՐԻՉ, Մա՜յր իմ Բնություն, Տու՜ն իմ Տիեզերք. Սիրու՛մ եմ ես ՁԵԶ, Գալի՛ս եմ ես ՁԵԶ, Կհասնե՛մ ես ՁԵԶ... Հստակ է, որ համաշխարհային համարվող բոլոր կրոններն առաջացել են հին հավատքների հավատատեսության, նույնիսկ կառուցվածքի ու բովանդա-կության վրա: Սակայն, դա ոչ թե այդ հավատների նկատմամբ խորը հարգանքի կամ դրանց իմացության հանգամանքն է հիմնավորում, այլ՝ լրիվ հակա-ռակը: Նոր կրոնավորները փորձել են դրանով պաշտպանվել հին հավատքների հետեւորդների ընդվզումներից՝ նրանց դեպի իրենց բերելով հարազատ հավատի ու տիեզերական ճշմարտությունների միջոցով... Այս խորամանկությունն աշխատեց այնժամ, սակայն նոր կրոնավորները հետզհետե փորձեցին կտրել իրենց հետեւորդներին ճշմարիտ հավատ-քների տեսլականից, ծեսերից ու Աստվածներից (քանզի հասկացան, որ բնական հավատի ծիսական ու արարողակարգային ուժն անսասան է նույնիսկ աղ-ճատված ձեւերով)... եւ աղավաղեցին այլեւս փոքրիշատե ճշմարտորեն որդեգրած Տիեզերակարգն ու Արարչական հիմքով հավատը... Տիեզերքի Արարողն ու իրական Տերը՝ Արարիչը «դարձավ» սոսկական մի աստված (այն էլ փոքրատառով), եւ ամեն մի նորաստեղծ կրոն իր աստծուն կար-գեց ամենաստեղծ, ամենա-ամենա... Էլ Եհովա, էլ Բուդդա, էլ Ալլահ, էլ... նույնիսկ մարդածին Քրիստոսը ոմանց համար դարձավ արարիչ (թող նե-րի ինձ Տիեզերքի Արարիչն իր անվան արձագանքը փոքրատառով գրելու համար, քանզի խոսքը ՆՐԱ մասին չէ...): Էլ չենք ասում արհեստական կամ կիսավայրենի այն ցեղախումբ-ազգատիպերի մասին, որոնք իրենց մոգոնած արհեստական աստվածներից արարիչներ կերտեցին... Այսօր նույնիսկ հայ հին հեթանոսական հավատի հետեւորդներ կան, ովքեր նույնպես չեն տարանջատում Արարիչ եւ Աստվածներ հասկացողությունները եւ Հայ Արային են Արարիչ պատկերացնում... Նույնիսկ Մայր Անահիտին Հայր Արայի կինն են կարծում՝ չհասկանալով, որ Հայր եւ Մայր բնո-րոշումները գործառութային են, ինչպես Աստվածների բոլոր որակները: Աստվածները եւ մարդիկ Արարչի մտքի արգասիքն են: Իսկ Անահիտ եւ Նանե Աստվածուհիները Հայ Աստվածային Համակարգում Արա Աստծո հանդեպ քրոջ կարգավիճակում են: Մեր մյուս 5 Աստվածները (Վահագն, Աստղիկ, Միհր, Տիր եւ Վանատուր)՝ զավակների կարգավիճակում են... Իսկ եթե Արարչին ցանկանում են որպես Աստված բնութագրել, ապա ՆԱ Աստվածների Աստվածն է՝ Ամե-նաաստվածը, բայց իրապես ՆԱ Տեր Ամենայնի՝ Ամենայն Ստեղծին է՝ Արարողն ու Տերը համայն Տիեզերքի՝ Տիրոջ Եզերքի... «Լուսանցք»-ի (թիվ 122, 2009թ.) էջերում որոշակիորեն արդեն անդրադարձել ենք Արարչական կարգին («Մեկարարչական Հայ Աստվածները»), եւ Տիե-զերքի Արարիչը ՆԱ է, ով ծնել-արարել է ամբողջ Տիեզերքը, այդ թվում՝ բոլոր Աստվածներին (Իր մեջ կրելով նաեւ Տիեզերքի Առաքելութ-յունը)... Եվ ՆՐԱՆ՝ որեւէ Աստծու (Էլ չասենք՝ մարդու) հետ շփոթելը ոչ թե պարզապես կրոնական հասկացողությամբ մեղք է (որը հետո ա-ղոթքով «կարգավորվում» է...), այլ շեղում է բացարձակից, ճշմարիտից եւ սեփական առաքելության ու կյանքի իմաստի կորուստ է: Որովհետեւ նման կորուսյալ հավատով այս կյանքից հեռացողն իր մյուս կյանքերում (հոգի, թե մեկ այլ արարած) կապրի անգիտակից եւ անիմաստ... Իսկ նմաններին հաճախ Մեծ Խավարի տիրակալ Խավարիչն ու Տիեզերական սեւ խոռոչներն են «սպասում», քանզի անմեռ հոգին անիմաստությու-նից նաեւ վերածվում է խոտանի... ու ոչնչանում է իսպառ... Այս դեպքում (ինքնաոչնչացման) վստահեցնենք, որ արհեստականորեն քարոզվող կրոնական անգո դժոխքը նույնիսկ երանելի կթվա (դրախտն ու դժոխքը հոգու գիտակից կամ անգիտակից վիճակն է պարզապես), եթե անգիտակիցը վայրկ-յան անգամ գիտակցի դա... Արարչի պատկերանկարագրային «Խորհուրդ Ամենայնի»-ում ասում եմ. Միայն ԱՐԱՐԻՉՆ էր ԱՆԵԶՐՈւԹՅԱՆ մեջ, Ուղեղում՝ մշուշ, Քաոս խառնիխուռն, Նախագծվում էր Տիեզերքն անվերջ ՆՐԱ մտքերի մենաստաններում: Եղավ Մե՛ծ Պայթյուն, Մե՛ծ Պոռթկում սրտի, ԱՐԱՐՉԱՍՏԵՂԾ ճիչ՝ հոգում ԱՐԱՐՉԻ, Եվ մութ Քաոսը պաշարեց չորս դին, Մշուշ պատկերով սեղմեց ԱՐԱՐՉԻՆ: Հաջորդ Պայթյունը ցրեց մշուշը, Դուրս ժայթքեց պայծառ միտքը ուղեղի, Եվ շարժման դրվեց հստակ պատկերը՝ Որպես անվերջ-սկիզբ Տիրոջ Եզերքի: Եվ ծավալվում է Տիեզերքը միշտ Անվերջանալի ԱՐԱՐՄԱՆ ուժից, Կյանքն է բաբախում կարծես սրտի մեջ, Տիեզերական Բնության Մարմնի: Եվ գոյանում են մարմիններ տարբեր Տիեզերական թելիկներով ձիգ, Բոլոր կողմերից նայում դեպի վեր, Որ չշեղվեն կյանքի ուղեծրից: Մոլորումը՝ վախճանն է դաժան, Զի զորությունը ԱՐԱՐՄԱՆ ուժի Ձեւափոխում է ուժի՝ ավերման, Ու կործանվում է մարմինն անարժան: Կործանումը՝ ծնունդն է նորի՝ Մաքուր, անարատ Բնության Մարմնի, Եվ միայն Գենն է փոխանցվում հնի, Կրելով իր մեջ ԱՍՊ-ն* անմեկնելի: Եվ ամեն մի մահ կյանք է վերստին, ԱՐԱՐՈւՄՆԵՐԻ շղթայում անվերջ, Կրկին ծնվում է նա, ով ապրում է Տիեզերական Լույս-Բնության մեջ: (*ԱՍՊ - Ամենայն Ստեղծի Պատմություն) Արարչական Խորիմաստ Խորհուրդները նույնպես կանոնակարգված են եւ անբեկանելի: Իսկ դրանց համաձայն՝ անբնական ոչինչ արձագանք չի գտնում Տիեզերքում եւ հավերժելու հույս անգամ չունի: Կլինի դա մարդու հասկացողությամբ «համաշխարհային» նշանակության, թե խիստ անձ-նական, եթե անբնական է՝ մեռնող է անհետ... Նույնիսկ Աստվածային Համակարգերը «հայելային» են՝ Երկիր մոլորակի 7 բնիկ ազգերի-տեսակների առաջացումը Աստվածային Համակարգերի արդյունք են... «Մարդ՝ Աստծո դեմքով դու մարդ»: Իսկ Արարչակարգով 7 Աստվածային Համակարգեր կան (թե որտե-ղից գիտեմ, դեռ չեմ մանրամասնի, դրան հասնելու համար Տիեզերահավատով պետք է ապրել, այլ ոչ թե այս կամ այն կրոնախեղ գրքերն ընթեր-ցելով...)՝ Հայկական, Հնդկական, Հունական, Պարսկական, Հրեական, Չինական (կարելի է բնորոշել առավել ընդհանրական՝ Շեղաչյաների) եւ Եգիպտական: Մնացյալ աստվածությունները սին են, ու նրանց ուղղված բոլոր աղերսներն ու կանչերն ուղղված են... դատարկությանը: Նույնիսկ աշխարհ-ների «հայելային» երեւույթները կան՝ Հայկական լեռնաշխարհ կա նաեւ Հայ Աստվածների համակարգում... Իհարկե, չափերն անհամեմատ մեծ են: Նաեւ մի պարզուբարդ հարցի պատասխանը կա Տիեզերակարգում. մարդիկ միշտ հարցնում են՝ կա՞ արդյոք կյանք այլ մոլորակում: Հարցն այս ձեւակերպմամբ սխալ է. կյանք կա նույնիսկ 1 բաժակ ջրում, էլ ու՜ր մնաց՝ ամբողջ Տիեզերքում: Իսկ եթե խոսքը մարդկային կյանքի մա-սին է, ապա հետեւելով Տիեզերակարգի բնույթին՝ այո՛, պետք է լինի նման կյանք (կյանքեր)՝ ի թիվս այլաբնույթ ու այլաձեւ էակների ու արարածների... Դառնալով «հայելային» արձագանքներին՝ ասենք, որ, օրինակ, կարող են «անէանալ» Եգիպտական Աստվածները, քանզի կորցրել են իրենց հետեւորդ-ներին, եգիպտական մարդատեսակը (Եգիպտոսում բնակվող արաբներն այլ մարդիկ են)... Այո, կործանման կարող են դատապարտվել նաեւ Աստվածները: Նրանք նաեւ կարող են կործանվել, եթե խախտեն Արարչակարգը, եւ... հնարավոր է հայտնվեն այլ Տիեզերաաշխարհներում ու ոչ Աստվածային որակներով... Խախտողը պատասխանատու է, Աստված է, մարդ, թե... (ծանոթն ու փող ունենալն անարժեք են Տիեզերքում...) Արարիչը արդար է միշտ եւ յուրաքանչ-յուր դեպքում... «Խորհուրդ Արարումի»-ում ասում եմ. Այն պահից ի վեր, երբ ԱՐԱՐՎԵՑ Տիեզերքն անծայր, Եվ ԱՐԱՐԻՉՆ էլ, շունչ տալով Մարմնին, ձուլվեց նրա մեջ՝ որպես Լույս-Ճրագ, Այդժամ հուրհրաց Սիրո Կրակը անհունության մեջ, Եվ Ջերմությամբ իր տարածեց կյանքեր՝ անսկիզբ ու անվերջ: ԱՐԱՐՉԻ ԱՐԱՐՉԱԿԱՆ ԱՐԱՐՈՒՄՆ է լոկ Սկիզբը միակ, Եվ այն էլ անսկիզբ եւ դարձյալ անվերջ ու աներեւույթ Անեզրության մեջ, Իսկ նոր սկիզբը վերջն է սկզբի կամ սկիզբն է վերջի, Եվ հավերժական է Խորհուրդն այս անխախտ՝ կյանքի ու մահի: «Խորհուրդ Ծնունդի»-ում պատկերում եմ Հայոց Բնօրրանի ու Հայ Տեսակի արարումը. Այն պահից ի վեր, երբ սրտաձեւ Սիրո Կրակները բյուր Մարմիններ դարձան Ուղեղ-Թաղանթով՝ կյանքով պարուրված, Երկիրն էլ որպես Մոլորակ-Էակ, իր պահապանին՝ ՀԱՅ-ին ունեցավ՝ Երկնի ու Երկրի երկունքից ծնված: Եվ երկունքից այդ որպես զույգ կրծքեր, ԱՐԱՐատը եւ ԱՐագածը վեհ դարձան կաթնատու աղբյուրների լեռ, Իսկ սուրբ Մայր-Հողը նրանց մեջ ընկած՝ Դարձավ օրորոց՝ Բնօրրան ծաղկած,- ՀԱ՛ՅՔԸ ՓԱՌԱՊԱՆԾ... Ասացինք, որ Արարչական ամեն բան հիմնված է սիրո վրա, սակայն, որքան արդար ու բարի է Տիեզերակարգը իր հավերժական պտույտներում, այնքան արդար ու դաժան է արձագանքում անբնականին ու կործանարար երեւույթներին: Տիեզերքում հավասարապես գոյատեւում են Բարի-ն ու Չարի-ն՝ երբեք չանցնելով Արարչի ամրագրած սահմանները, քանզի այդ դեպքում պատժվում են եւ՛ Բարիները եւ՛ Չարիները: Իսկ Արարիչը, Նրա Պատգա-մախոսներն ու Բանբերները ամենուր են, բացարձակ են եւ հավատարիմ Արարչին... ԱՐԱՐԻՉ - ԱՄԵՆԱՅՆ ԷՈւԹՅԱՆ ԷՈւԹՅՈւՆ, ԱՐԱՐԻՉ - Տիեզերք ու Բնություն, ԱՐԱՐԻՉ - Կենաց Բնարմատն Արարման, ԱՐԱՐԻՉ - Կյանքի ու Մահի ԴՈւ Սահման. Տիեզերք - Մարմնավորումն ես ԱՐԱՐՉԻ, Տիեզերք - Եզերքներ Դու անհամար, Տիեզերք - Աստվածների Դու Օրրան, Տիեզերք - Բնական Երկինքներ Ոգիների. Բնություն - ԱՐԱՐՉԻ Կատարյալ Արարմունք, Բնություն - Կատարյալի Սիրո Պաշտամունք. Բնություն - արտացոլանք Դու Տիեզերքի, Բնություն - հայտնություն անհայտի, Սեր - միջուկ դու Տիեզերական, Սեր - հավերժություն ես Բնության մեջ, Սեր - Բանականը Բնականի, Սեր - դու կյանքի թել մարդկային... Մարդու, առավել եւս Հայ մարդու, Ոգին տիեզերահաղորդ է եւ այն զարթնեցնել է պետք միայն: Օ՜ Հայի Ոգի... Տիեզերքի անհունից եկած եւ երկրային բնության հետ ձուլված Հայի Ոգի: Օ՜ Հայ, ԱրԱրչադիր Գեն ունես եւ ԱրԱրչահաղորդ ես, ինչը ԱրԱրչասիրության Արգասիք է: Օ՜ Հայի Ոգի, վերականգնի՛ր զորությունդ՝ քո՛ վերահաստատման համար, քո՛ հավերժական հաստատման համար... Օ՜ Հայի Ոգի, կատարիր Ազգիդ հան-դեպ Առաքելությունդ, որ միաձուլվես Տիեզերքին, դառնաս մեկ հյուլեն ու մասնիկը Արարչակարգի... Հեռանալով բնածին-բնական հայերից՝ հեռացել ենք մեր Ցեղի Առաքելությունից, իսկ հեռանալով մեր Առաքելությունից՝ մեզ զրկել ենք Հավերժանալու հնարավորությունից: Հարկ է հիշել, որ Ամենակատարյալը, Ամենաանկրկնելին ԱՐԱՐԻՉՆ է, ՆԱ ՀԱՎԵՐԺ է, եւ Հայության Ա-մենագերագույն խնդիրը (հոգեւոր, աշխարհիկ առաջնորդների) Մեր Ցեղին Հավերժացման ճանապարհով անշեղ տանելն է... Պետք է հավատալ, որ մահը տրված է մարդուն՝ ա՛յն հաղթահարելու, ոչ՝ նրան սպասելու եւ տրվելու համար: Ուստի, վաղվա գործը պետք է անել այ-սօր, հաջորդ կյանքին նախապատրաստվել ա՛յս կյանքում: Կյանքը ինչպես արարման, այնպես էլ քայքայման դանդաղ գործընթաց է ծննդի եւ մահվան միջեւ, ու ինչ-որ այդ պահին արվում է, հնարավոր է, վերջին արարքն է: Կյանքը գործունեության ասպարեզ է, այն տրված է սահմանափակ ժամանա-կով: Պետք է ընտրել ինչ-որ բան որպես սկիզբ, այնուհետեւ գիտակցել հետագա յուրաքանչյուր գործողությունը՝ հասկանալով, որ մարմինը Կենաց Սկզբունքի եւ Ոգու Առաքելության իրականացման նախապայմանն է: Այն, ինչ գրվում է սույն հոդվածում, չի կարող հանդիպել ոչ մի «արդիական» կրոնական ուսմունքում, չի կարող դառնալ համեմատական որեւէ «արդի» գիտական մտքի հետ, չի կարող ծառայել «տիրապետող» քաղաքական որեւէ գաղափարի… եւ առնչվում է բացառապես ՀՈԳԵԳԵՆԵՏԻԿ ՀԻՇՈՂՈւԹ-ՅԱՆ ԵՎ ՏԻԵԶԵՐԱՀԱՍ ԿԱՊԻ ՓՈԽԱԴԱՐՁ ՀԱՄԱԼՐՈՂ (ԱՍՏՎԱԾԱԲՆՈւՅԹ ԵՎ ԱՐԱՐՉԱԲՆՈւՅԹ) ԵԶՐՈւՅԹՆԵՐԻՆ... Սա մեկ անգամ արդեն ասվել է: Մարդը իր ներսում (նրա Սաղմը եւ Ուղեղը իրենց ձեւով) պահպանել է Տիեզերքի Հարատեւ Տեսքը (Սաղմը՝ որպես Ծնունդ, Ուղեղը՝ որ-պես կյանք-գոյատեւում): Եվ Սաղմնային ու Բանական վիճակում մարդը զգում է Տիեզերակապերը, կարող է առնչվել բոլոր Տիեզերաաշխարհնե-րի հետ: Սակայն, Բնական առումով մարդը հեռացել է Համատիեզերական Համակարգից եւ իր նյութախեղդ կյանքով մեկուսացել ու դարձել է անԲ-նական ու անՀոգեկերտ: ԱՐԱՐՉԱԴԱՎ... Իսկ դարձի գալու լավագույն ձեւը ազգային (տեսակի) որակներով աստվածայինին եւ նրանով էլ արարչականին հասնելն է... (տես «Լուսանցք»-ի թիվ 77-80, 2008թ. «Ազգային Ինքնություն. ունե՞նք, թե՞ փնտրենք...»): Ազգի սահմանման անհրաժեշտ բնորոշիչներն են՝ 1. Ծագում (Ծին-Գեն), 2. Բնօրրան (Հայրենիք), 3. Լեզու, 4. Առաքինություն, 5. Հավատ, 6. Մշակույթ, 7. Ինքնություն, 8. Էություն, 9. Առաքելություն: Բոլորն էլ կարեւոր ու անհրաժեշտ են, բայց ամենակարեւորներն առաջին ու վերջին բնորոշիչներն են, որոնց ճանաչումով էլ պայմանավոր-ված է մնացյալի գիտակցումը: Ծագումը՝ սկիզբն է, Առաքելությունը՝ վերջը՝ եւ Նոր Սկիզբը՝ Հավերժությունը: Այս գիտակցումն էլ նախա-պայմանն է Արարչական Առանցքը՝ Տիեզերակարգը հասկանալու, Աստվածների եւ այլ Տիեզերաաշխարհների հետ շփվելու համար: Քանզի ամեն բան վերադառնալու է ի շրջանս յուր... Տիեզերքի Արարիչը երկսեռ է, այսինքն՝ ամբողջական, եւ Տիեզերքը ինքնաբեղմնավորման (Արարչի դեպքում եզակիորեն՝ Մտքի եւ Հոգու համադրման արգասիք է, քանզի Տիեզերքն իսկ Նրա Մարմինն է) արդյունք է, ուստի՝ բնածին բոլոր արարածները ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՐԳ-ով երկսեռ են՝ ա-րու եւ էգ: Ամեն բանական էակ, կենդանի կամ բույս ունի իր հակասեռ կեսը, այլ խնդիր է՝ նա իրապե՞ս գտնում է իր կեսին, թե՞ թվացյալ ամ-բողջանում է սեր ու շարունակելիություն վայելելու եւ պահպանելու բնազդով միայն: Կասենք մի տարօրինակ բան եւս, շատ հնարավոր է, որ որեւէ մարդու հակասեռ կեսը մեր մոլորակում չլինի, եւ նա իր կեսին հանդիպի միայն երկրային կյանքից հետո... Եվ հետո ամբողջանա ու բարձրանա Տիեզերակարգի սանդղակով... Մարդը դեռ ձգտում է հասնել իր Աստվածներին եւ խոսել Նրանց հետ: Իսկ կլինի՞ հանկարծ, որ Մարդը կարողանա խոսել Արարչի հետ... Բայց դրա համար նախ եւ առաջ պետք է հասկանալ, թե Ո՞Վ է ԱՐԱՐԻՉ-ը: Արարչականչ Անհունության մեջ անչափելի հոգի մի վսեմ, անվերջանալի մարմին ահռելի, Տե՛Ր ամենայնի, Տեþր շա՜տ սիրելի, Սկիզբն ու Վերջն ես Դու ամե՜ն բանի, Անանցելի է փառքդ ու հավերժ, որ մոռացել են մարդիկ ուխտամերժ, որ ՏեՐ են կարգել չարին ու մարդուն, ուրացել են Քեզ՝ ունայնն են պաշտում, Չկա գիտակցում՝ ԱՐԱՐՉԱԿԱՆ ՍԻՐՈ ԱՌԱՆՑՔԻ, դեպի Քեզ բերող ԲՈւՆ ԱՐԱՀԵՏԻ... Ինչքա՜ն շատ է տառապանքը Քո, բայց ինչքա՜ն վեհ է ՍԵՐԴ անհատակ, որ Ներում ես դեռ Քեզ ուրացողին ու չհիշողին, սակայն իմացի՛ր ՏԵ՛Ր ԱՄԵՆԱՅՆԻ, Աստվածներից էլ ես պաշտելի... Աստվածականչ Հայոց Սերումի անմահ վկաներ, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ, Արարչի Զարմը Ձեզնից ենք առել, օ՜ Տիզերքի փաþռքի Զավակներ, Յուրաքանչյուր ՀԱՅ հավերժի ծիրում՝ հավիտենական Ձեր Ծինն է կրում... Աստվածային Մարմնում Ձեր հզոր բարի՝ Հոգի է իշխում անարատ, Սիրո պես անմե՜ղ, սիրո նման վե՜հ, բայց եւ շաþտ հզոր ու շա՜տ լուսառատ: Տիրոջ Եզերքի Դուþք պահապաններ, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ, Վերադարձը Ձեր, որ գալիքն է մեր, Տիեզերագարնան կանչն է ավետել: Աստվածներ Արի, Դուþք հեռացաք առանց պատժելու մարդկանց ուրացող ու դեռ անարժան, Ծածու՜կ հեռացաք, լքվա՜ծ ու ջարդվա՜ծ... ու դարե՜ր-դարե՜ր հետեւեցիք մեզ, Նոր վերադարձի մե՜ծ սպասումով, նոր կանչի ձայնին լու՜ռ ականջալուր… Եվ ահա, արդեն, Երկինք ու Երկիր, Ձեր խաբված մարդիկ Ձեզ ձա՜յն են տալիս, Րոպեն դարերի արագությամբ է հասնում դեպի վեր, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ, Ինքը՝ Արարիչը Ամենայն Ստեղծի, Լույս-Ապավենն է Ձեր վերադարձի,… Նորից հեþտ եկեք, տուն վերադարձեþք, - Հայոց հոգիներն ու աշխարհները տիեզերածայր - իրար կապեցեþք: ՀԱՅԱ... որ ՀԱՅ էս Արարման խորիմաստ մի խորհուրդ Տիեզերածնության Երկունքից Դրոշմվեց Տիեզերքի Ակունքին. – Արարիչն արարեց Աստվածներ... Խորիմաստ խորհուրդն արարչական Կերտեց նախահիմքն աստվածային՝‘ Որից ՀԱՅ կոչվեց Ծագումն Առաջին. – Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ (ՀԱՅ)… Աստվածային համակարգը Հայկական Դարձավ յուրայինն Արարչի, Եվ Մեծ Աստվածն էր՝ Հայր Արա-ն (Ար-Ա). – Արարող (Ար) Արմատը (Ա) Երկնային (Արա)... Եվ արդ՝ թույլ տուր ինձ Արարիչ, Ես էլ կոչեմ Քեզ... ՀԱՅԱ. – Ակունքը՝ Հավերժող Առաքելության Յուրաբնույթ (ՀԱՅ-Ա), Զի Ակունքն ես Դու ամենայն եւ Արմատն ես ամենայնի... Իմ մե՞ջ փնտրեմ Քեզ՝ Տեր Սիրու՜մ եմ Քեզ Տե՜ր,- Քո աներեւույթ Մարմինն ու Հոգին Կարծես տեսնում եմ հոգուս մտքի մեջ... Որի ներսում էլ գոյատեւում եմ Ու կրում Գենը Տիեզերային,… Բայց ների՛ր Դու Տե՛ր՝ Արարիչ-Հա՜յր իմ,- Քո զավակին փոքր-ինչ համարձակ, Որ կարծում է՝ Դու իր մեջ ես, Ինչպես նա՝ Քո մեջ... Մի տարբերությամբ՝ սիրասուն Տե՜ր իմ,- Որ ապրելով Քո Շնչող Մարմնում՝ Ես Քեզ կրում եմ իմ փոքրիկ Գենում, Մտքիս մեջ, հոգում ու... երազներում,- Անծայր Մարմինդ՝ իմ փոքրիկ մարմնում... Փա՜ռք Քեզ Արարիչ, ես Քե՛զ եմ փնտրում նաեւ Տիեզերքի հեռաստաններում... Ձոն Արարչին - Տ Ե՛ Ր Ամենաստեղծ եւ Ամենազոր,- Մեր կյանքի Ակունք-Արարչաբնույթ, Երազների կուռք - երազ արթմնի… Նու՜րբ եթերական, բայցեւ իրակա՛ն, Ահե՛ղ, զորավո՛ր Հա՛յր մեր փառավո՜ր, Յուրաքանչյուրիս Գենի արձագանք, Ների՛ր մեզ Դու Տեր, Արարի՛չ Բարի, Իմաստ տու՛ր նորից ու Քե՛զ ուղղորդի,- - Կանչը մեր հոգու, - Զարկերը՝ սրտի, - Միտքը՝ ուղեղի, - Փա՜ռքն ու աղոթքը՝ կյանքի ու մահի… - Տե՛ր Ամենայնի: Արմեն Ավետիսյան Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ «Լուսանցք» թիվ 39 (170), 2010թ. Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում

The Real Reason Behind America's Future War against Iran

www.globalresearch.ca

Centre for Research on Globalisation

Centre de recherche sur la mondialisation

The Real Reasons Why Iran is the Next Target:

The Emerging Euro-denominated International Oil Market

by William Clark

www.globalresearch.ca 27 October 2004

The URL of this article is: http://globalresearch.ca/articles/CLA410A.html

---

The Iranians are about to commit an "offense" far greater than Saddam Hussein's conversion to the euro of Iraq’s oil exports in the fall of 2000. Numerous articles have revealed Pentagon planning for operations against Iran as early as 2005. While the publicly stated reasons will be over Iran's nuclear ambitions, there are unspoken macroeconomic drivers explaining the Real Reasons regarding the 2nd stage of petrodollar warfare - Iran's upcoming euro-based oil Bourse.

In 2005-2006, The Tehran government has a developed a plan to begin competing with New York's NYMEX and London's IPE with respect to international oil trades - using a euro-denominated international oil-trading mechanism. This means that without some form of US intervention, the euro is going to establish a firm foothold in the international oil trade. Given U.S. debt levels and the stated neoconservative project for U.S. global domination, Tehran's objective constitutes an obvious encroachment on U.S. dollar supremacy in the international oil market

"Of all the enemies to public liberty war is, perhaps, the most to be dreaded because it comprises and develops the germ of every other. War is the parent of armies; from these proceed debts and taxes...known instruments for bringing the many under the domination of the few. . . No nation could preserve its freedom in the midst of continual warfare."

- James Madison, Political Observations, 1795

Madison’s words of wisdom should be carefully considered by the American people and world community. The rapidly deteriorating situation on the ground in Iraq portends an even direr situation for American soldiers and the People of the world community - should the Bush administration pursue their strategy regarding Iran. Current geopolitical tensions between the United States and Iran extend beyond the publicly stated concerns regarding Iran’s nuclear intentions, and likely include a proposed Iranian "petroeuro system" for oil trade. Similar to the Iraq war, upcoming operations against Iran relate to the macroeconomics of the `petrodollar recycling’ and the unpublicized but real challenge to U.S. dollar supremacy from the euro as an alternative oil transaction currency.

It is now obvious the invasion of Iraq had less to do with any threat from Saddam’s long-gone WMD program and certainly less to do to do with fighting International terrorism than it has to do with gaining control over Iraq’s hydrocarbon reserves and in doing so maintaining the U.S. dollar as the monopoly currency for the critical international oil market. Throughout 2004 statements by former administration insiders revealed that the Bush/Cheney administration entered into office with the intention of toppling Saddam Hussein. Indeed, the neoconservative strategy of installing a pro-U.S. government in Baghdad along with multiple U.S. military bases was partly designed to thwart further momentum within OPEC towards a "petroeuro." However, subsequent events show this strategy to be fundamentally flawed, with Iran moving forward towards a petroeuro system for international oil trades, while Russia discusses this option.

Candidly stated, ‘Operation Iraqi Freedom’ was a war designed to install a pro-U.S. puppet in Iraq, establish multiple U.S military bases before the onset of Peak Oil, and to reconvert Iraq back to petrodollars while hoping to thwart further OPEC momentum towards the euro as an alternative oil transaction currency. [1] In 2003 the global community witnessed a combination of petrodollar warfare and oil depletion warfare. The majority of the world’s governments – especially the E.U., Russia and China - were not amused – and neither are the U.S. soldiers who are currently stationed in Iraq.

Indeed, the author’s original pre-war hypothesis was validated shortly after the war in a Financial Times article dated June 5^th, 2003, which confirmed Iraqi oil sales returning to the international markets were once again denominated in US dollars, not euros. Not surprisingly, this detail was never mentioned in the five US major media conglomerates who appear to censor this type of information, but confirmation of this vital fact provides insight into one of the crucial - yet overlooked - rationales for 2003 the Iraq war.

"The tender, for which bids are due by June 10, switches the transaction back to dollars -- the international currency of oil sales - despite the greenback's recent fall in value. Saddam Hussein in 2000 insisted Iraq's oil be sold for euros, a political move, but one that improved Iraq's recent earnings thanks to the rise in the value of the euro against the dollar." [2]

Unfortunately, it has become clear that yet another manufactured war, or some type of ill-advised covert operation is inevitable under President George W. Bush, should he win the 2004 Presidential Election. Numerous news reports over the past several months have revealed that the neoconservatives are quietly - but actively - planning for the second petrodollar war, this time against Iran.

"Deep in the Pentagon, admirals and generals are updating plans for possible U.S. military action in Syria and Iran. The Defense Department unit responsible for military planning for the two troublesome countries is "busier than ever," an administration official says. Some Bush advisers characterize the work as merely an effort to revise routine plans the Pentagon maintains for all contingencies in light of the Iraq war. More skittish bureaucrats say the updates are accompanied by a revived campaign by administration conservatives and neocons for more hard-line U.S. policies toward the countries"…"Even hard-liners acknowledge that given the U.S. military commitment in Iraq, a U.S. attack on either country would be an unlikely last resort; covert action of some kind is the favored route for Washington hard-liners who want regime change in Damascus and Tehran."

"…administration hawks are pinning their hopes on regime change in Tehran - by covert means, preferably, but by force of arms if necessary. Papers on the idea have circulated inside the administration, mostly labeled "draft" or "working draft" to evade congressional subpoena powers and the Freedom of Information Act. Informed sources say the memos echo the administration's abortive Iraq strategy: oust the existing regime, swiftly install a pro-U.S. government in its place (extracting the new regime's promise to renounce any nuclear ambitions) and get out. This daredevil scheme horrifies U.S. military leaders, and there's no evidence that it has won any backers at the cabinet level." [3]

To date, one of the more difficult technical obstacles concerning a euro-based oil transaction trading system is the lack of a euro-denominated oil pricing standard, or oil ‘marker’ as it is referred to in the industry. The three current oil markers are U.S. dollar denominated, which include the West Texas Intermediate crude (WTI), Norway Brent crude, and the UAE Dubai crude. However, since the spring of 2003, Iran has required payments in the euro currency for its European and Asian/ACU exports - although the oil pricing for trades are still denominated in the dollar. [4]

Therefore, a potentially significant news development was reported in June 2004 announcing Iran’s intentions to create of an Iranian oil Bourse. (The word "bourse" refers to a stock exchange for securities trading, and is derived from the French stock exchange in Paris, the Federation Internationale des Bourses de Valeurs.) This announcement portended competition would arise between the Iranian oil bourse and London’s International Petroleum Exchange (IPE), as well as the New York Mercantile Exchange (NYMEX). It should be noted that both the IPE and NYMEX are owned by U.S. corporations.

The macroeconomic implications of a successful Iranian Bourse are noteworthy. Considering that Iran has switched to the euro for its oil payments from E.U. and ACU customers, it would be logical to assume the proposed Iranian Bourse will usher in a fourth crude oil marker – denominated in the euro currency. Such a development would remove the main technical obstacle for a broad-based petroeuro system for international oil trades. From a purely economic and monetary perspective, a petroeuro system is a logical development given that the European Union imports more oil from OPEC producers than does the U.S., and the E.U. accounts for 45% of imports into the Middle East (2002 data).

Acknowledging that many of the oil contracts for Iran and Saudi Arabia are linked to the United Kingdom’s Brent crude marker, the Iranian bourse could create a significant shift in the flow of international commerce into the Middle East. If Iran’s bourse becomes a successful alternative for oil trades, it would challenge the hegemony currently enjoyed by the financial centers in both London (IPE) and New York (NYMEX), a factor not overlooked in the following article:

"Iran is to launch an oil trading market for Middle East and OPEC producers that could threaten the supremacy of London's International Petroleum Exchange."

"…He [Mr. Asemipour] played down the dangers that the new exchange could eventually pose for the IPE or Nymex, saying he hoped they might be able to cooperate in some way."

"…Some industry experts have warned the Iranians and other OPEC producers that western exchanges are controlled by big financial and oil corporations, which have a vested interest in market volatility.

The IPE, bought in 2001 by a consortium that includes BP, Goldman Sachs and Morgan Stanley, was unwilling to discuss the Iranian move yesterday. "We would not have any comment to make on it at this stage," said an IPE spokeswoman. "[5]

It is unclear at the time of writing, if this project will be successful, or could it prompt overt or covert U.S. interventions - thereby signaling the second phase of petrodollar warfare in the Middle East. News articles in June 2004 revealed the discredited neoconservative sycophant Ahmed Chalabi may have revealed his knowledge to Iran regarding U.S. military planning for operations against that nation.

"The reason for the US breakup with Ahmed Chalabi, the Shiite Iraqi politician, could be his leak of Pentagon plans to invade Iran before Christmas 2005, but the American government has not changed its objective, and the attack could happen earlier if president George W. Bush is re-elected, or later if John Kerry is sworn in."

"….Diplomats said Chalabi was alerted to the Pentagon plans and in the process of trying to learn more to tell the Iranians, he invited suspicions of US officials, who subsequently got the Iraqi police to raid the compound of his Iraqi National Congress on 20 May 2004, leading to a final break up of relations."

"While the US is uncertain how much of the attack plans were leaked to Iran, it could change some of the invasion tactics, but the broad parameters would be kept intact." [6]

Regardless of the potential U.S. response to an Iranian petroeuro system, the emergence of an oil exchange market in the Middle East is not entirely surprising given the domestic peaking and decline of oil exports in the U.S. and U.K, in comparison to the remaining oil reserves in Iran, Iraq and Saudi Arabia. According to Mohammad Javad Asemipour, an advisor to Iran’s oil ministry and the individual responsible for this project, this new oil exchange is scheduled to begin oil trading in March 2005.

"Asemipour said the platform should be trading crude, natural gas and petrochemicals by the start of the new Iranian year, which falls on March 21, 2005.

He said other members of the Organization of Petroleum Exporting Countries - Iran is the producer group's second-largest producer behind Saudi Arabia - as well as oil producers from the Caspian region would eventually participate in the exchange." [7]

(Note: the most recent Iranian news report from October 5, 2004 stated: "Iran's oil bourse will start trading by early 2006" which suggests a delay from the original March 21, 2005 target date). [8] Additionally, according to the following report, Saudi investors may be interested in participating in the Iranian oil exchange market, further illustrating why petrodollar hegemony is becoming unsustainable.

"Chris Cook, who previously worked for the IPE and now offers consultancy services to markets through Partnerships Consulting LLP in London, commented: "Post-9/11, there has also been an interest in the project from the Saudis, who weren't interested in participating before."

"Others familiar with Iran's economy said since 9/11, Saudi Arabian investors are opting to invest in Iran rather than traditional western markets as the kingdom's relations with the U.S. have weakened Iran's oil ministry has made no secret of its eagerness to attract much needed foreign investment in its energy sector and broaden its choice of oil buyers."

"…Along with several other members of OPEC, Iranian oil officials believe crude trading on the New York Mercantile Exchange and the IPE is controlled by the oil majors and big financial companies, who benefit from market volatility."[9]

One of the Federal Reserve’s nightmares may begin to unfold in 2005 or 2006, when it appears international buyers will have a choice of buying a barrel of oil for $50 dollars on the NYMEX and IPE - or purchase a barrel of oil for €37 - €40 euros via the Iranian Bourse. This assumes the euro maintains its current 20-25% appreciated value relative to the dollar - and assumes that some sort of "intervention" is not undertaken against Iran. The upcoming bourse will introduce petrodollar versus petroeuro currency hedging, and fundamentally new dynamics to the biggest market in the world - global oil and gas trades

During an important speech in April 2002, Mr. Javad Yarjani, an OPEC executive, described three pivotal events that would facilitate an OPEC transition to euros. [10] He stated this would be based on (1) if and when Norway's Brent crude is re-dominated in euros, (2) if and when the U.K. adopts the euro, and (3) whether or not the euro gains parity valuation relative to the dollar, and the EU’s proposed expansion plans were successful. (Note: Both of the later two criteria have transpired: the euro’s valuation has been above the dollar since late 2002, and the euro-based E.U. enlarged in May 2004 from 12 to 22 countries). In the meantime, the United Kingdom remains uncomfortably juxtaposed between the financial interests of the U.S. banking nexus (New York/Washington) and the E.U. financial centers (Paris/Frankfurt).

The implementation of the proposed Iranian oil Bourse (exchange) in 2005/2006 – if successful in utilizing the euro as its oil transaction currency standard – essentially negates the necessity of the previous two criteria as described by Mr. Yarjani regarding the solidification of a "petroeuro" system for international oil trades. [10] It should also be noted that during 2003-2004 Russia and China have both increased their central bank holdings of the euro currency, which appears to be a coordinated move to facilitate the anticipated ascendance of the euro as a second World Reserve currency. [11] [12] In the meantime, the United Kingdom is uncomfortable juxtaposed between the financial interests of the U.S. (New York/Washington) banking nexus and that of the E.U. financial center (Paris/Frankfurt).

The immediate question for Americans? Will the neoconservatives attempt to intervene covertly and/or overtly in Iran during 2005 in an effort to prevent the formation of a euro-denominated crude oil pricing mechanism? Commentators in India are quite correct in their assessment that a U.S. intervention in Iran is likely to prove disastrous for the United States, making matters much worse regarding international terrorism, not to the mention potential effects on the U.S. economy.

"The giving up on the terror war while Iran invasion plans are drawn up makes no sense, especially since the previous invasion and current occupation of Iraq has further fuelled Al-Qaeda terrorism after 9/11."

"…It is obvious that sucked into Iraq, the US has limited military manpower left to combat the Al-Qaeda elsewhere in the Middle East and South Central Asia,"…"and NATO is so seriously cross with America that it hesitates to provides troops in Iraq, and no other country is willing to bail out America outside its immediate allies like Britain, Italy, Australia and Japan."

"….If it [U.S.] intervenes again, it is absolutely certain it will not be able to improve the situation – Iraq shows America has not the depth or patience to create a new civil society – and will only make matters worse."

"There is a better way, as the constructive engagement of Libya’s Colonel Muammar Gaddafi has shown…."Iran is obviously a more complex case than Libya, because power resides in the clergy, and Iran has not been entirely transparent about its nuclear programme, but the sensible way is to take it gently, and nudge it to moderation. Regime change will only worsen global Islamist terror, and in any case, Saudi Arabia is a fitter case for democratic intervention, if at all." [13]

It is abundantly clear that a 2^nd Bush term will bring a confrontation and possible war with Iran during 2005. Colin Powell as the Secretary of the State, has moderated neoconservative military designs regarding Iran, but Powell has stated that he will be leaving at the end of Bush’s first term. Of course if John Kerry wins in November, he might pursue a similar military strategy. However, it is my opinion that Kerry is more likely to pursue multilateral negotiations regarding the Iranian issues.

Clearly, there are numerous risks regarding neoconservative strategy towards Iran. First, unlike Iraq, Iran has a robust military capability. Secondly, a repeat of any "Shock and Awe" tactics is not advisable given that Iran has installed sophisticated anti-ship missiles on the Island of Abu Musa, and therefore controls the critical Strait of Hormuz. [14] In the case of a U.S. attack, a shut down of the Strait of Hormuz – where all of the Persian Gulf bound oil tankers must pass – could easily trigger a market panic with oil prices skyrocketing to $100 per barrel or more. World oil production is now flat out, and a major interruption would escalate oil prices to a level that would set off a global Depression. Why are the neoconservatives willing to takes such risks? Simply stated - their goal is U.S. global domination.

A successful Iranian bourse would solidify the petroeuro as an alternative oil transaction currency, and thereby end the petrodollar's hegemonic status as the monopoly oil currency. Therefore, a graduated approach is needed to avoid precipitous U.S. economic dislocations. Multilateral compromise with the EU and OPEC regarding oil currency is certainly preferable to an ‘Operation Iranian Freedom,’ or perhaps an attempted CIA-sponsored repeat of the 1953 Iranian coup – operation "Ajax" part II. [15] Indeed, there are very good reasons for U.S. military leaders to be "horrified" at the thought of a second Bush term in which Cheney and the neoconservatives would be unrestrained in their tragic pursuit of U.S. global domination.

"NEWSWEEK has learned that the CIA and DIA have war-gamed the likely consequences of a U.S. pre-emptive strike on Iran's nuclear facilities. No one liked the outcome. As an Air Force source tells it, "The war games were unsuccessful at preventing the conflict from escalating." [16]

Despite the impressive power of the U.S. military and the ability of our intelligence agencies to facilitate "interventions," it would be perilous and possibly ruinous for the U.S to intervene in Iran given the dire situation in Iraq. The Monterey Institute of International Studies provided an extensive analysis of the possible consequences of a preemptive attack on Iran’s nuclear facilities and warned of the following:

"Considering the extensive financial and national policy investment Iran has committed to its nuclear projects, it is almost certain that an attack by Israel or the United States would result in immediate retaliation. A likely scenario includes an immediate Iranian missile counterattack on Israel and U.S. bases in the Gulf, followed by a very serious effort to destabilize Iraq and foment all-out confrontation between the United States and Iraq's Shi'i majority. Iran could also opt to destabilize Saudi Arabia and other Gulf states with a significant Shi'i population, and induce Lebanese Hizbullah to launch a series of rocket attacks on Northern Israel."

"…An attack on Iranian nuclear facilities…could have various adverse effects on U.S. interests in the Middle East and the world. Most important, in the absence of evidence of an Iranian illegal nuclear program, an attack on Iran's nuclear facilities by the U.S. or Israel would be likely to strengthen Iran's international stature and reduce the threat of international sanctions against Iran. Such an event is more likely to embolden and expand Iran's nuclear aspirations and capabilities in the long term"…"one thing is for certain, it would not be just another Osirak. " [17]

Synopsis

Regardless of whatever choice the U.S. electorate makes in the upcoming Presidential Election a military expedition may still go ahead.

This essay was written out of my own patriotic duty in an effort to inform Americans of the challenges that lie ahead. On November 25, 2004, the issues involving Iran's nuclear program will be addressed by the International Atomic Energy Agency (IAEA), and possibly referred to the U.N. Security Council if the results are unsatisfactory. Regardless of the IAEA findings, it appears increasingly likely the U.S. will use the specter of nuclear weapon proliferation as a pretext for an intervention, similar to the fears invoked in the previous WMD campaign regarding Iraq.

Pentagon sources confirm the Bush administration could undertake a desperate military strategy to thwart Iran’s nuclear ambitions while simultaneously attempting to prevent the Iranian oil Bourse from initiating a euro-based system for oil trades. The later would require forced "regime change" and the U.S. occupation of Iran. Obviously this would require a military draft. Objectively speaking, the post-war debacle in Iraq has clearly shown that such Imperial policies will be a catastrophic failure. Alternatively, perhaps a more enlightened U.S. administration could undertake multilateral negotiations with the EU and OPEC regarding a dual oil-currency system, in conjunction with global monetary reform. Either way, U.S. policy makers will soon face two difficult choices: monetary compromise or continued petrodollar warfare.

"I am a firm believer in the people. If given the truth, they can be depended upon to meet any national crisis. The great point is to bring them the real facts."

- Abraham Lincoln

"Whenever the people are well-informed, they can be trusted with their own government. Whenever things get so far wrong as to attract their notice, they may be relied on to set them to rights."

- Thomas Jefferson

---

References:

[1] "Revisited - The Real Reasons for the Upcoming War with Iraq: A Macroeconomic and Geostrategic Analysis of the Unspoken Truth," January 2003 (updated January 2004) http://www.ratical.org/ratville/CAH/RRiraqWar.html

[2] Hoyos, Carol & Morrison, Kevin, "Iraq returns to the international oil market," Financial Times, June 5, 2003 http://www.thedossier.ukonline.co.uk/Web%20Pages/FINANCIAL%20TIMES_Iraq%20returns%20to%20international%20oil%20market.htm

[3] "War-Gaming the Mullahs: The U.S. weighs the price of a pre-emptive strike," Newsweek, September 27 issue, 2004. http://www.msnbc.msn.com/id/6039135/site/newsweek/

[4] Shivkumar, C., "Iran offers oil to Asian union on easier terms," The Hindu Business Line (June 16, 2003). http://www.thehindubusinessline.com/bline/2003/06/17/stories/2003061702380500.htm

[5] Macalister, Terry, "Iran takes on west's control of oil trading," The [UK] Guardian, June 16, 2004 http://www.guardian.co.uk/business/story/0,3604,1239644,00.html

[6] "US to invade Iran before 2005 Christmas," News Insight: Public Affairs Magazine, June 9, 2004 http://www.newsinsight.net/nati2.asp?recno=2789

[7] "Iran Eyes Deal on Oil Bourse; IPE Chairman Visits Tehran," Rigzone.com (July 8, 2004) http://www.rigzone.com/news/article.asp?a_id=14588

[8] "Iran's oil bourse expects to start by early 2006," Reuters, October 5, 2004 http://www.iranoilgas.com

[9] "Iran Eyes Deal on Oil Bourse, IPE Chairman Visits Tehran," ibid.

[10] "The Choice of Currency for the Denomination of the Oil Bill," Speech given by Javad Yarjani, Head of OPEC's Petroleum Market Analysis Dept, on The International Role of the Euro (Invited by the Spanish Minister of Economic Affairs during Spain's Presidency of the EU) (April 14, 2002, Oviedo, Spain)
http://www.opec.org/NewsInfo/Speeches/sp2002/spAraqueSpainApr14.htm

[11] Russia shifts to euro as foreign currency reserves soar," AFP, June 9, 2003
http://www.cdi.org/russia/johnson/7214-3.cfm

[12] "China to diversify foreign exchange reserves," China Business Weekly, May 8, 2004 http://www.chinadaily.com.cn/english/doc/2004-05/08/content_328744.htm

[13] "Terror & regime change: Any US invasion of Iran will have terrible consequences," News Insight: Public Affairs Magazine, June 11, 2004 http://www.indiareacts.com/archivedebates/nat2.asp?recno=908&ctg=World

[14] Analysis of Abu Musa Island, www.globalsecurity.org http://www.globalsecurity.org/wmd/world/iran/abu-musa.htm

[15] J.W. Smith, "Destabilizing a Newly-Free Iran," The Institute for Economic Democracy, 2003 http://www.ied.info/books/why/control.html

[16] "War-Gaming the Mullahs: The U.S. weighs the price of a pre-emptive strike," ibid.

[17] Salama, Sammy and Ruster, Karen,"A Preemptive Attack on Iran's Nuclear Facilities: Possible Consequences," Monterry Institute of International Studies, August 12, 2004 (updated September 9, 2004) http://cns.miis.edu/pubs/week/040812.htm

[18] Philips, Peter, "Censored 2004," Project Censored, Seven Stories Press, (2003) http://www.projectcensored.org/

Story #19: U.S. Dollar vs. the Euro: Another Reason for the Invasion of Iraq http://www.projectcensored.org/publications/2004/19.html

William Clark is the author of an award-winning essay published online in early 2003 entitled: 'The Real Reasons for the Upcoming War with Iraq: A Macroeconomic and Geostrategic Analysis of the Unspoken Truth.’

http://www.ratical.org/ratville/CAH/RRiraqWar.html , also published by Global Research at http://www.globalresearch.ca/articles/CLA302A.html This essay received a 2003 ‘Project Censored’ award, and was published in the book, Censored 2004) [18] This pre-war essay hypothesized that Saddam sealed his fate when he announced in September 2000 that Iraq was no longer going to accept dollars for oil being sold under the UN’s oil-for-food program, and switch to the euro as Iraq’s oil export transaction currency.

---

Note: Below is a description of this author’s upcoming book: (Available spring 2005.)

Petrodollar Warfare
Oil, Iraq and the Future of the Dollar
William Clark

The invasion of Iraq may well be remembered as the first oil currency war. Far from being a response to 9-11 terrorism or Iraq's alleged weapons of mass destruction, Petrodollar Warfare argues that the invasion was precipitated by two converging phenomena: the imminent peak in global oil production, and the ascendance of the euro currency.

Energy analysts agree that world oil supplies are about to peak, after which there will be a steady decline in supplies of oil. Iraq, possessing the world's second largest oil reserves, was therefore already a target of U.S. geostrategic interests. Together with the fact that Iraq had switched its oil transaction currency to euros -- rather than U.S. dollars -- the Bush administration's unreported aim was to prevent further OPEC momentum in favor of the euro as an alternative oil transaction currency standard.

Meticulously researched, Petrodollar Warfare examines U.S. dollar hegemony and the unsustainable macroeconomics of 'petrodollar recycling,' pointing out that the issues underlying the Iraq war also apply to geopolitical tensions between the U.S. and other countries including the European Union (E.U.), Iran, Venezuela, and Russia. The author warns that without changing course, the American Experiment will end the way all empires end - with military over-extension and subsequent economic decline. He recommends the multilateral pursuit of both energy and monetary reforms within a United Nations framework to create a more balanced global energy and monetary system thereby reducing the possibility of future oil-depletion and oil currency-related warfare.

A sober call for an end to aggressive U.S. unilateralism, Petrodollar Warfare is a unique contribution to the debate about the future global political economy.

---

Email this article to a friend

To become a Member of Global Research

To express your opinion on this article, join the discussion at Global Research's News and Discussion Forum , at http://globalresearch.ca.myforums.net/index.php

The Centre for Research on Globalization (CRG) at www.globalresearch.ca grants permission to cross-post original Global Research (Canada) articles in their entirety, or any portions thereof, on community internet sites, as long as the text & title of the article are not modified. The source must be acknowledged as follows: Centre for Research on Globalization (CRG) at www.globalresearch.ca . For cross-postings, kindly use the active URL hyperlink address of the original CRG article. The author's copyright note must be displayed. (For articles from other news sources, check with the original copyright holder, where applicable.). For publication of Global Research (Canada) articles in print or other forms including commercial internet sites, contact: crgeditor@yahoo.com

For media inquiries: crgeditor@yahoo.com

© Copyright WILLIAM CLARK, CRG 2004.

www.globalresearch.ca

return to home page

U.S. National Debt Clock : Real Time

U.S. National Debt Clock : Real Time

Յուրաքանչյուրս արդեն պարտք է 800$

Ա1+ -ի բերանից ճշմարիտ խոսք

... բայց զգոնությունը թուլացնել պետք չի, Ա1+ -ը սնվում է Սորոսյան փողերով ...

Հայրենասիրական արվեստ :)))

Հարություն Առաքելյան. «Պետք է կառուցել 4-րդ Հանրապետությունը»

ԼՈՒՅՍ ԱՇԽԱՐՀ – ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԸ ԴԻՖԵՐԵՆՑՎԱԾ, ԲԱԶՄԱՏԻՐՈՒՅԹ ՄՏԱԾԵԼԱԿԵՐՊԻ ՏԵՐ ՄԱՐԴ Է…

Հայաստանին ջնջոցի տեղ են օգտագործում

ԱՊՀ գործադիր քարտուղար. «Ռուսաստանը ձգտում է օգնել երկու եղբայրական հանրապետություններին»

Անկախ Պետությունների Համագործակցության (ԱՊՀ) գործադիր քարտուղար Սերգեյ Լեբեդևը Ադրբեջանում հայտարարել է, թե Ռուսաստանը ձգտում է օգնել երկու եղբայրական հանրապետություններին՝ Հայաստանին և Ադրբեջանին ՝ լուծելու արցախյան հակամարտությունը։

-Դուք ինքներդ եք տեսնում, թե ինչպիսի ջանքեր է գործադրում Ռուսաստանը ղարաբաղյան հակամարտությունը կարգավորելու ուղղությամբ։ Սկսվել են նախագահաների (Ռուսաստան, Հայաստան, Ադրբեջան) եռակողմ հանդիպումները, և դրանք շարունակվում են արդեն երկու տարի։ Վերջին հանդիպումն Աստրախանում էր, որտեղ կողմերը համաձայնության են եկել զինծառայողների դիակների փոխանակման վերաբերյալ, և դա երկու կողմերի դիրքորոշումների մոտեցման գործնականում առաջին քայլն էր։ Դրանք ոչ մեծ քայլեր են, սակայն սրա հետ մեկտեղ քննարկվում են նաև հարցեր գրավյալ տարածքների ազատման, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև միջանցքի, նաև Նախիջևանի, Ղարաբաղի ու Հայաստանի միջև միջանցքի ստեղծման վերաբերյալ,-ասել է Լեբեդևը։

Վարդան Պետրոսյան. «Երեխան պետք է պնդանա մայրենի լեզվով»

Գրվել է Նոյեմբեր 5, 2010 -ին

Լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ դերասան Վարդան Պետրոսյանը անդրադառնալով ՀՀ-ում օտարալեզու դպրոցների բացման խնդրին, հայտարարել է, թե այդ թեման ուսանողների համար պատրաստված «Վարք Հայաստանի» թատերականացված դասախոսություններում արծարծում է, բայց թեթև, որովհետև նյութը բավական ծանր էր։

-Բանն այն է, որ ինքը՝ Աբովյանը, իր ժամանակներում անդրադարձել է այդ հարցին։ Աբովյանի ժամանակ, երբ երեխաներին տանում էին դպրոց, այն ռուսական էր, և հենց սկզբից սովորեցրել են ռուսերեն։ Աբովյանը շատ է պայքարել այն բանի համար, որ կրթության առաջին մասը գնա մայրենի լեզվով՝ հայերը սովորեն հայերեն, վրացիները՝ վրացերեն, թուրքերը՝ թուրքերեն, քրդերը՝ քրդերեն։ Աբովյանը չի ունեցել նացիոնալիստական բաներ, որովհետև նա ասում էր, որ երեխան նախ մայրենի լեզվով պիտի սկսի խելք հավաքել։ Երեխան պետք է պնդանա մայրենի լեզվով։ Ես նույն կարծիքն եմ, ու ավելին չեմ կարող ասել։ Եվ գիտեմ, որ մանսագետներն էլ նույն կարծքին են,-նշել է նա։

Ըստ Վարդան Պետրոսյանի՝ երեխան շատ հեշտությամբ կարող է օտար լեզուն յուրացնել՝ առանց օտարալեզու դպրոց ավարտելու. իսկ ինքը 33 տարականում է ֆրանսերեն սովորել։

-Ես չեմ հասկանում, թե այդ ի՞նչ պրոբլեմ միանգամից դարձավ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերն, վրացրեն, թուրքերեն սովորելը։ Այդ ի՞նչ խնդիր մոգոնեցին։ Այդ ինչի՞ մեր ջահելներին դարձրեցինք բութ, թե՝ մինչև ծննդատինց ռուսերեն կամ այլ օտար լեզու չսովորեն, չեն կարող օտար լեզվով խոսել։ Սա է իմ կարծիքը,-ընդգծել է նա։

7or.am

Հիտլերի ծագման գաղտնիքը - ԴՆԹ թեստը պարզել է...

... Ջհուդից բացի էլ ինչ կարող էր լինել

Գրել է Լուսանցք

05-11-2010

Հիտլերի ծագման գաղտնիքը Բացահայտել է ԴՆԹ թեստը կամ՝ պատմություն, որ կրկնվելու դեպքում նոր ֆյուրեր կծնի Ըստ «Ինրայթ.ռու»-ի եւ «Ուտռո.ռու» կայքի լուրի, լրագրողներին վերջապես հաջողվել է ի հայտ բերել Ադոլֆ Հիտլերի ինքնությունը: Ուսումնասիրելով նրա ազգականներից մեկի ԴՆԹ-ն՝ պարզվել է, որ Հիտլերի կենսաբանական ծագումը սերտ կապված է նրանց հետ ում Երրորդ Ռեյխը փորձում էր վերացնել... «Նեք» ամսագրի լրագրող Ժան Պոլ Մալդերսը եւ պատմաբան Մարկ Վերմիրենը հետապնդել են Հիտլերի ազգականներից մեկին՝ ճշմարտությունը բացահայտելու համար: Գերմանական ֆյուրերի 61-ամյա ազգական ծոռնուհի Ալեքսանգրա Ստյուարտ-Հյուստոնի լորձաթաղանթի քսուկը վերցնե-լու նպատակով ռեստորանից դուրս են բերել նրա անձեռոցիկները, ինչից էլ պարզվել է ճշմարտությունը: Արդյունքում՝ նրա քրոմոսոմնե-րը E1b1b (Y-ԺծԽ) հազվագյուտ են ոչ միայն Գերմանիայի, այլ ամբողջ արեւմտյան Եվրոպայի համար: Նման կարգի քրոմոսոմներ ունեն բեր-բերները, հյուսիսային Աֆրիկայի բնիկները, որոնք ապրում են Մարոկկոյում, Ալժիրում, Լիբիայում եւ Թունիսում, ինչպես նաեւ՝ հրեաները: Հիտլերի 39 ազգականներ են ուսումնասիրվել, վերցվել է նաեւ ավստրիացի ֆերմեր՝ Հիտլերի հեռավոր ազգական Նորբերտի թքի նմուշը: Ի միջայլոց, լրագրողները եւ մասնագետները առաջին անգամ չէ, որ հրապարակում եւ խոսում են Հիտլերի հրեական ծագման մասին: Որոշ գիտ-նականներ գտնում են, որ ֆյուրերը եղել է արտաամուսնական կապի որդի. նրա մայրը Աննա Մարի Շիկլիգուբերն է, հրեական ազգանունը Ֆրանկեն-բերգ: Սեզոնային աշխատող Հովհան Գեորգ Հիդլերը ուղղակի որդեգրել է Հիտլերին եւ ամուսնացել Աննա Մարիայի հետ: Հիտլերի ազգական Պատրի-կը տեղյակ էր ընտանեական այս գաղտնիքին, անգամ փորձել է վարկաբեկել, բայց Հիտլերի իրավաբանը բերել է այլ փաստեր: Այս ամենը տեղի է ու-նեցել 2-րդ աշխարհամարտի նախօրեին եւ հետո մոռացվել է... ԴՆԹ-ի թեսթերի արդյունքներով հստակեցվել է, որ Հիտլերի նախնիներից ոմանք հրեա եւ սեւամորթ են եղել: Այդ եզրակացությանը գեր-մանացի գիտնականները վաղուց են եկել: Հետազոտության արդյուները զարմանալի են, Հիտլերը դրանցից երջանիկ չէր լինի. այս մասին «Նեք» ամսագրին ասել է գենաբան Ռոնի Դեկորտը: Ժամանակին վերլուծաբանները պնդում էին, որ Հիտլերը 1/4-ով հրեա է, եւ 1930-ական թթ. Գերմանիայի հրեա գործարարները նպատակայնորեն նրան բերեցին իշխանության, սակայն նրանց հրեա-մասոնական ծրագրերը հետագայում տապալվեցին Հիտլերի գերմանանպատակ ծրագրերի առաջ... Եվ ֆյուրերը իր «գենախեղման» համար վրեժխնդիր եղավ հրեաներից... Հիտլերը փորձում էր վրեժխնդիր լինել մարդկությունից՝ գերմանացիներին հայտարարելով «արիական միակ բարձրագույն ռասան»՝ այսպի-սով վարկաբեկելով նաեւ արիականությունը... Վրեժխնդրությունն այն աստիճանի էր, որ 1945թ. Թյուրինգիայում գերմանացիները փորձարկել էին ատոմային զենք: Այդ փորձարկում-ները նկարահանված էին, եւ դա ձեռք էին բերել նաեւ ԽՍՀՄ ղեկավարները: Եվ միայն 2-րդ աշխարհամարտի ավարտը կասեցրեց մարդկության ողբեր-գությունը: Եթե անգամ մի քանի ամիս շարունակվեր պատերազմը, ապա «Ֆաու-3» հրթիռները ի վիճակի կլինեին ատոմային ռումբերն անգամ ԱՄՆ հասցնելու: Բայց ամերիկացիներին հաջողվեց ատոմային զենքի հայտնագործությունը սեփականացնել եւ դա կիրառել Գերմանիայի դաշ-նակցի՝ Ճապոնիայի նկատմամբ: …Հիմա էլ Գերմանիայում հետաքրքիր իրադարձություններ են տեղի ունենում: Կանցլեր Ա. Մերկելը հայտարարել է երկրում բազմամշա-կութայնության մոդելի կատարյալ ձախողման մասին: Նա շեշտել է, որ ներգաղթյալները, որ գալիս են Գերմանիա աշխատելու համար, պետք է խոսեն գերմաներեն: «Մենք չէինք ցանկանա տեսնել նրանց, ովքեր միանգամից չեն կարող գերմաներեն խոսել, նրանք վտանգում են ներքին կա-յունությունը»: Ասել է թե՝ իսլամն արդեն դարձել է երկրի մի մասը: Իհարկե, ժողովրդավար ուժերը չեն համաձայնել այս մտքին, սակայն այն գործիչները, ովքեր անհանգստություն են արտահայտում ներգաղթի կապակցությամբ, աջակցություն են հայտնել կանցլերին: Իրավիճակը Գերմանիայում որոշ չափով հիշեցնում է այն, ինչ կատարվում էր մինչեւ 1-ին եւ 2-րդ համաշխարհային պատերազմները: Եթե փորձ արվի 2 համաշխարհային պատերազմների սկսման խորքային խնդիրները դիտարկել, կարելի է փաստել, որ դրանք նույնպես գերմանացիների ազգային «ինքնապաշտպանության» դրսեւորում էին: Ըստ որոշ պատմաբանների, 1914թ. Գերմանիան աշխարհի տնտեսապես ամենազարգացած երկրներից մեկն էր, եւ այդ երկիր էին ձգտում շատ-շատերը: Իսկ Ռուսաստանում ու Սերբիայում ձեւավորվել էր բավականին ունեւոր դաս. հարուստ առեւտրականությունը, բուրժուազիան, պալատական մտավո-րականությունը Ռուսաստանից ու սլավոնական այլ երկրներից գալիս էին Գերմանիա, որտեղ հանգստանում էին, սովորում ու ապրում: Եվ երբ սլավոնական ժողովուրդների տեսակարար կշիռը, որոնք ազգակից չէին գերմանացիներին, սկսեց մոտենալ վտանգավոր սահմանագծի, Գերմանիան ստիպ-ված էր պատերազմ սանձազերծել... Ըստ այդ վերլուծության, գրեթե նույնը տեղի ունեցավ 2-րդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին: Նացիստական գաղափարները ջերմ ընդու-նելություն գտան գերմանական ժողովրդի մեջ, քանի որ էթնիկ գերմանացիներն այդ ժամանակ հոգնել էին այն մտքից, որ 1-ին համաշխարհա-յին պատերազմից հետո վերականգնել էին երկրի տնտեսությունը, ապրում էին բարեկեցիկ, իսկ ուրիշները կրկին ձգտում էին իրենց երկի-րը սեփականացնել: Այդ ուրիշները չէին ցանկանում մերվել, խոսում էին հիմնականում իրենց լեզվով ու ապրում էին զատված: Հիմնակա-նում դրանք հարստացած սլավոն ներգաղթյալներն էին եւ խորհրդային վարչախմբի կողմից զավթված երկրների ձեռներեց, գիտնական հրեաները: Այսօր Գերմանիայի կանցլերը խոսում է արդեն իսլամականների վտանգի մասին: Այդպիսի քաղաքականություն է վարում նաեւ ԱՄՆ-ն աստիճանա-բար հզորացող «վտանգավոր» իսլամական երկրների նկատմամբ: Այն պնդումները, որ ԱՄՆ-ն պարտվել է պատերազմը Իրաքում կամ Աֆղանստանում, չեն համապատասխանում իրականությանը. Վաշինգտոնին հաջողվել է երկար ժամանակով թուլացնել այդ երկրները, որոնց նորից ոտքի կանգնելու համար ժամանակ եւ հսկայական միջոցներ են անհրաժեշտ: Գերմանիայի առումով նշենք, որ սլավոնների ու հրեաների համար 2-րդ համաշխարհային պատերազմից հետո ճանապարհը դեպի այդ երկիր եր-կար ժամանակ փակ էր եւ... հայտնվեցին թուրքերը: Ու հիմա նրանց տեսակարար կշիռը մոտենում է վտանգավոր սահմանագծին: Դատելով նախորդ պատերազմ-ների փորձից՝ Գերմանիայում պետք է սկսեն ձեւավորվել ազգայնական շարժումներ, ինչն արդեն կա: Գերմանացիները այժմ էլ մյուս եվրո-պացիներից ավելի սուր են զգում էթնիկ եւ քաղաքակրթական ինքնության վտանգ ու կրկին պայքարի են ելնում: Եթե առաջին 2 աշխարհամարտերում Թուրքիան Գերմանիայի դաշնակիցն էր, ապա նոր նախատեսվող պատերազմում կարող է լինել թիվ 1 հակառակոր-դը: Այժմ Գերմանիայում ոչ թե հրեա կամ ռուս են փնտրում, այլ թուրք կամ մահմեդական: Այդ երկրի նախագահ Վուլֆը կանցլերին կոչ է արել «իսլամը համարել Գերմանիայի մաս», իսկ Ընտանիքի գործերի դաշնային նախարար Շրոյդերը բողոքել է. «Երբ հանդես եկա իսլամականության թեմայով զեկուցմամբ, դրանից հետո ինձ բազմիցս անպատվել են «գերմանացի լիրբ» պիտակով»: Եվ զուր չէ, որ հիմա ամեն 10-րդ գերմանացին կարծում է, որ երկրին «նոր ֆյուրեր»՝ ուժեղ ու վճռական առաջնորդ է պետք: Եվ նման տեսակետը Գերմանիայից «թափանցում» է Հոլանդիա, Բելգիա եւ այլ երկրներ: Իսկ Ֆրանսիայում վաղուց խնդիրներ կան արաբների եւ գնչուների հետ: Եթե Ռուսաստանում հրեաներին հաջողվեց «խփի՛ր ջհուդներին, փրկի՛ր Ռուսաստանը» կարգախոսը փոխել տալ «խփի՛ր սեւերին եւ կովկասցինե-րին» կարգախոսով, ապա Գերմանիայում հազիվ թե «խփի՛ր իսլամին» կարգախոսը թուրքերն ու մահմեդականները կարողանան նորից փոխել «խփի՛ր հրեաներին» կարգախոսով... Լիբիայի ղեկավար Մուհամմար Քադդաֆին հայտարարել է, թե «իսլամը պետք է դառնա եվրոպական կրոն»: Հռոմում դասախոսություն կարդալիս Իտա-լիայի տարբեր շրջաններից այցելած 500 կանանց 487-ին նա բաժանել է «Ղուրան»-ի նմուշներ: Իսկ իտալացի եւ իսպանացի ուսանողուհի-ներն ասել են, թե իրենք պատրաստ են ընդունելու իսլամ... Արտակ Հայոցյան «Լուսանցք» թիվ 38 (169), 2010թ. Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում

Պետք է դադարեցնել հայ ազգայնականների արձագանքները խլացնելը

Գրել է ՀԱՄ

04-11-2010

Հայտարարություն Հայաստանը հետզհետե մեծացնում է իր արտաքին քաղաքականության ծավալները, բազմաբեւեռ մոտեցումները եւ դրան արագ ու համարժեք արձագանքելու անհրաժեշտություն կա այլեւս: Մեր պետությունը, իշխանություններն ու ընդդիմությունը հայտնվել են հայկական հարցերի միջազգայնացման մի այնպիսի փուլում, որ մեր երկրում ազգային արժեքները վերաարժեւորելու եւ առողջ ազգայնական գաղափարներն արմատավորելու լուրջ խնդրի առջեւ են հայտնվել: Սակայն, Հայաստանում իշխանական եւ ընդդիմադիր ուժերը հիմնականում ժողովրդավարական արժեքների կրող են եւ արեւմտյան, ռուսաստանյան, թուրքա-ադրբեջանական կամ այլոց ազգայնամոլական «հարձակումներին» լիարժեք չեն արձագանքում: Չնայած ՀՀ նախագահը վերջին ժամանակներս փորձում է ինչ-որ չափով հակադարձել: Մենք կոչ ենք անում ՀՀ իշխանություններին, քաղաքական բոլոր ուղղություններին եւ զանգվածային լրատվամիջոցներին՝ վերջապես «բացել» ինչ-որ մի ձեռքով հայ ազգայնականների վրա դրված արգելանքը, եւ հնարավորություն ստեղծել հայ ազգայնականների (դիցուկ՝ հայ արիականների) ծավալուն գործունեության համար եւ հայրենիքում եւ սփյուռքում: Այլապես մեր՝ հայ ազգայնականներիս արձագանքները «խլացվում» են անգամ հայկական զլմ-ների կողմից, իսկ քաղաքական ոլորտում դառնում են «անտեսանելի»… Կոչ ենք հղում նաեւ Հայաստանի ու սփյուռքի ազգայնական ուժերին՝ միավորվել՝ ՀՀ օրենսդիր ու գործադիր մարմիններում հայ ազգայնական քաղաքական ուղղության ներկայացուցիչներ ունենալու համար: Հայ Արիական Միաբանության «Ոգու պահապաններ» երիտասարդական եւ ուսանողական միություն 04.11.2010թ.

THE FED @ JEKYLL ISLAND ... AGAIN!!!

The Fed at Jekyll Island: 100 Years Later, They're Baaack!

EconomicPolicyJournal.com
November 2, 2010

Well isn’t this cute?

Just days after the Federal Reserve will announce it has launched QE2, the Fed will hold a major conference at Jekyll Island, celebrating the secret meeting held 100 years ago that resulted in the creation of the Fed.

The island is off the coast of the U.S. state of Georgia.

In November 1910, Senator Nelson W. Aldrich and Assistant Secretary of the Treasury Department A.P. Andrews, and other top financiers,arrived at the Jekyll Island Club to discuss monetary policy and the banking system. The secret meetings led to the creation of the Federal Reserve.

• 

Forbes magazine founder Bertie Charles Forbes wrote several years later:

Picture a party of the nation’s greatest bankers stealing out of New York on a private railroad car under cover of darkness, stealthily riding hundred of miles South, embarking on a mysterious launch, sneaking onto an island deserted by all but a few servants, living there a full week under such rigid secrecy that the names of not one of them was once mentioned, lest the servants learn the identity and disclose to the world this strangest, most secret expedition in the history of American finance. I am not romancing; I am giving to the world, for the first time, the real story of how the famous Aldrich currency report, the foundation of our new currency system, was written… The utmost secrecy was enjoined upon all. The public must not glean a hint of what was to be done. Senator Aldrich notified each one to go quietly into a private car of which the railroad had received orders to draw up on an unfrequented platform. Off the party set. New York’s ubiquitous reporters had been foiled… Nelson (Aldrich) had confided to Henry, Frank, Paul and Piatt that he was to keep them locked up at Jekyll Island, out of the rest of the world, until they had evolved and compiled a scientific currency system for the United States, the real birth of the present Federal Reserve System, the plan done on Jekyll Island in the conference with Paul, Frank and Henry… Warburg is the link that binds the Aldrich system and the present system together. He more than any one man has made the system possible as a working reality.

EPJ has obtained the agenda of the Fed meeting that will celebrate the 100 year anniversary of the secret meeting.

On November 6 of this year, Federal Reserve Chairman Ben Bernanke will speak on ‘Federal Reserve: Past and Present’ before the ‘A Return to Jekyll Island: The Origins, History, and Future of the Federal Reserve’ conference hosted by the Federal Reserve Bank of Atlanta at the Jekll Island Club Hotel.

The conference opens a day earlier on Friday, November 5, when Federal Reserve Bank of Atlanta President Dennis Lockhart gives welcome remarks.

Also at the conference:

Federal Reserve Bank of Philadelphia President Charles Plosser will moderate a discussion of a paper, ‘To Establish a More Effective Supervision of Banking: How the Birth of the Fed Altered Bank Supervision’

Federal Reserve Bank of Cleveland President Sandra Pianalto will moderate a discussion of a paper, ‘The Promise and Performance of the Federal Reserve as Lender of Last Resort 1914-1933′.

Federal Reserve Bank of Dallas President Richard Fisher will moderate a discussion of a paper, ‘Where It All Began: International Trade, the Market for Acceptances, and the Making of Lending of Last Resort in Britain’

Federal Reserve Bank of St. Louis President James Bullard will moderate a discussion of a paper, ‘From Passing Legislation to Building an Institution: Perspectives on the Early Years of the Federal Reserve System’

Federal Reserve Bank of St. Louis President James Bullard will moderate a discussion of a paper, ‘The Fed from the Treasury-Fed Accord (1951) until the End of Monetary Targeting (1982)’.

Federal Reserve Bank of Richmond President Jeffrey Lacker will moderate a discussion of a paper, ‘The Recent Financial Turmoil: New Directions for Monetary Policy Analysis’.

Federal Reserve Bank of Chicago President Charles Evans will moderate a panel on ‘The Role of Research in Monetary Policy Deliberations’.

Federal Reserve Bank of Minneapolis President Narayana Kocherlakota will speak on ‘Policy and Asset Bubbles’.

Needless to say, nothing good can come out of a conference of Fed members talking to each other after just launching QE2 and who will be “inspired” by the historic Jekyll Island location and the 100 year celebration.

Given that the current Fed chairman loves new “tools” by which to inflate the currency and that the conference will be about discussing new tools and old, these guys will be re-enforcing each others mad thinking that they can micro-manage the economy without creating dangerously high inflation. They will think that they were not directly responsible for the recent boom-bust cycle,even though Alan Greenspan created it with his mad money printing..

Պարոն Կոռուպցյան ...

Հայաստանը վերջից 50-րդ հորիզոնականում է:

http://www.transparencia.org.es/INDICE%20DE%20PERCEPCION%202010/INFORME_COMPLETO_DEL_IPC_2010_%28EN_INGLES%29.pdf

Հայ Արիական Միաբանություն

Bank of England Chief Mervyn King Proposes Eliminating Fractional Reserve Banking

The Alex Jones Channel Alex Jones Show podcast Prison Planet TV Infowars.com Twitter Alex Jones' Facebook Infowars store

George Washington’s Blog
November 1, 2010

Mervyn King – the governor of the Bank of England – has proposed abolishing fractional reserve banking.

As the BBC noted last week:

Mervyn King, the governor of the Bank of England, has tonight made a big intervention into the debate on banking reform. In a speech at Buttonwood, New York, he [listed] much more radical proposals.

1. Forcing the riskiest banks to hold capital “several times the magnitude” of requirements at present.
2. The Volcker rule-style enforced breakup of banks into speculative and non-speculative arms.
3. The “Kotlikoff proposal”, which forces banks to match each pool of risks with a requisite amount of capital, preventing losses in one spilling over into another.
4. Stunningly, Mervyn King imagines the “abolition of fractional reserve banking”:

“Eliminating fractional reserve banking explicitly recognises that the pretence that risk-free deposits can be supported by risky assets is alchemy. If there is a need for genuinely safe deposits the only way they can be provided, while ensuring costs and benefits are fully aligned, is to insist such deposits do not co-exist with risky assets.”



Moreover, King wrote to Ben Dyson and stated:

You suggest that banks should be forced to conform to the underlying purpose of the 1844 Bank Reform Act. You might be aware that I have said publicly that I think ideas in this spirit – such as those advocated by John Kay – certainly merit serious consideration in the debate as to how we reform our financial system. I remain sympathetic to these views. But as I said in my previous letter, I do not want to prejudice the outcome of the Banking commission’s deliberations. Now the Commission has been set up, I think we all should wait to see its conclusions.”

Fresh food that lasts from eFoodsDirect (AD)

As Dyson explains:

The 1844 Bank Charter Act (‘Reform’ is a typo) was a piece of legislation that prohibited commercial banks from printing paper notes (£1, £5, £10 and so on). Before this law was passed, banks were permitted to print as many paper notes as they wanted, up to the point where they printed too many and went bankrupt (as everyone cashed in their paper notes at once).

That situation should sound very similar to the situation that we have today – we currently allow commercial banks to ‘print’ money in the form of digital bank deposits (the numbers in your bank account). In the years up to 2007, the banks ‘printed’ far too much of this digital money, to the extent that they – and the economy – started to collapse.

The ‘underlying purpose’ of the 1844 Bank Charter Act was to prevent the commercial banks creating money and to restore that privilege to the state. It had become obvious to the government of the day that if banks were allowed to create money, they would keep creating money up until the point where it destabilized the economy, so they could not be trusted with this responsibility.

Ironically, while King is proposing the potential elimination of fractional reserve banking (i.e. a return to 100% reserves), Ben Bernanke has proposed the elimination of all reserve requirements (i.e. requiring no reserves):

The Federal Reserve believes it is possible that, ultimately, its operating framework will allow the elimination of minimum reserve requirements, which impose costs and distortions on the banking system.