Մասոնները ամենազորները չեն... ավերիչ շղթայի մի օղակն են ընդամենը Աշխարհի գաղտնի կառավարության դեմ՝ հայկական թաքնագիտություն եւ գենածինաբանական դիմակայություն

Գրել է Լուսանցք

11-07-2011

Մասոնները ամենազորները չեն... ավերիչ շղթայի մի օղակն են ընդամենըԱշխարհի գաղտնի կառավարության դեմ՝ հայկական թաքնագիտություն եւ գենածինաբանական դիմակայություն Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ հարցազրույցը Նարե Մշեցյանինն է *  *  *- «Լուսանցք»-ի 200-րդ թողարկումը շնորհավորելիս նշել էիք հայկական զլմ-ների հակաազգայնական տրամադրվածության մասին՝ խոսելով պատ-ճառահետեւանքային կապերից: Դրանցից մեկն էլ համակարգված արտաքին ու գաղտնի ճնշմանն էր առնչվում: - Մենք տասնյակ տարիներ շարունակ, առանձին բնագավառների եւ բուն համակարգի մասին ահազանգում, բացահայտում եւ զգուշացնում ենք: Հստակ ներկայացրել ենք, որ ՀՀ-ն ու հայությունը վաղուց են հայտնվել համակարգային խորը ճգնաժամում, ինչը նաեւ համաշխարհային թակարդ է՝ ստեղծված «համաշխարհային գաղտնի կառավարության» կողմից՝ «համաշխարհային մեկ ազգ» կերտելու արհեստա-բնախեղական ճանապարհին... Այս չարի-քը հաղթահարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ ազգային միասնական կամք, հոգեւոր-գաղափարական ու ռազմաքաղաքական, տնտեսական եւ այլ ոլորտնե-րում հայամետ ու հայաստանանպաստ դիրքորոշումներ՝ հիմնվելով մեր բնատուր արարչականությանը, ազգային առանձնահատկություններին, հա-զարամյակներից եկող արժեքային համակարգին: Ձեր թերթում նույնպես այս մասին եղել են հրապարակումներ, այդ թվում՝ իմ հոդվածները: Իսկ զլմ-ները մեր վերակերտած հայկական 3-րդ հանրապետության 3 նախագահների օրոք էլ հստակ հրահանգներով են աշխատում՝ ուղղակի կամ անուղ-ղակի ստացած, այսինքն՝ այն ուժերի կողմից, որոնցից սնվում են: Անգամ դրանց հակագովազդն են պատվերով կատարում: Ընդդիմադիր հորջորջվող լրատվամիջոցներից որոշները իշխանական  մարմինների հետ են աշխատում, անգամ նրանց պատվերով մեզ հարցեր ուղղում: Իսկ այն ուժերը, ո-րոնցից սնվում են զլմ-ները, քաղաքական, տնտեսական, մշակութային, հանրային-բարեգործական բնույթի են, եւ այդ ուժերն էլ իրենց հերթին ակնհայտ սնվում են հենց այն համակարգից, որին գաղտնի ու մութ ուժեր ենք կոչում հաճախ: Ազատ կոչված մամուլը ստի ու փողի վրա է հիմնված, եւ սա միայն ես չէ, որ ասում եմ, եւ այսպես իհարկե միայն մեր երկրում չէ, բայց ՀՀ-ում ազատությունից գոռացող մամուլի ավելի քան 90%-ը (խոսքը տերերի մասին է) դավադիրների ու ծախու գրչակների ձեռքին է: Սրանք ազատություն են համարում միայն ստացած պատվերների չա-փորոշիչներում տեղավորված հասկացությունները, տարաբնույթ անմարդկային ու հակաբնական սանձարձակությունները: Ապազգայինը առաջադիմական են համարում, համամարդկային արժեք, ազգայինը՝ հետադիմական եւ մեռած արժեք՝ չհասկանալով, որ այդպիսով իրենք ենք մեռած դեռ չթաղածը եւ գործում ու ապրում են միայն պատմության աղբանոցի համար: Իսկ ազգայինը եղել է, կա ու կմնա:- Ձեզ նախ մեղադրեցին ամեն ինչում արտաքին հետք կամ գաղտնի դավադրություն փնտրելու մեջ, հետո որակեցին այս կամ այն խավի անձնական կյանքին խառնվելու, «փոքրամասնական» տարաբնույթ մարդկանց իրավունքները խախտելու եւ նմանատիպ այլ բնութագրիչներով: Բայց հանկարծ հա-կառակ գործընթացը սկսվեց. մեղադրում են գաղտնի եւ մութ ուժերի մասին այլեւս չխոսելու, նշված խավի անբարո կամ հակազգային  դրսեւո-րումների մասին հրապարակումներ չանելու համար: Չե՞ք զարմանում:- Բնավ ոչ: Այդպես միայն սկզբում էր, երբ ամեն մի սադրանքի կամ ստահակի հոխորտանքի արձագանքում էի: Հիմա ծիծաղս է գալիս, զվարճանում եմ եւ ինքս զարմանում զարմացողների վրա: Իմ բանտարկությունից հետո, մինչեւ վերջերս կատարված մահափորձը, անցել է 5-6 տարի: Այդ ըն-թացքում պարզորոշ պատվերով մեզ համար փակված իշխանական ու ընդդիմադիր զլմ-ները անգամ վատը չեն գրում մեր մասին (մասնակի դեպքերն էլ պատվեր են): Պարզ է, պետք էր ցույց տալ, որ մենք՝ հայ արիականներս, ազգայնականներս, չկանք, գոյություն չունենք: Ինչպես իրենք են ա-սում՝ «վատ գովազդն էլ գովազդ է»: Այդ համոզմունքին եկան այն ժամանակ, երբ սկսեցին տարբեր զլմ-ներով «պտտել» մեզ՝ իբր վարկաբեկելու, մեր «կատաղած», «վտանգավոր» ու «անհավասարակշիռ» կերպը բացահայտելու համար: Բայց հակառակն եղավ՝ ամեն հեռուստաեթերից կամ հրապարակումից հետո մեր գրասենյակից մարդկանց հոսքը չէր դադարում, քանզի մենք ոչ կատաղած էինք, ոչ էլ անհավասարակշիռ, պարզապես կտրուկ էինք ասում, բայց՝ ճշմա-րիտը, իրականը, այն՝ ինչը բոլորը գիտեն, սակայն լռում են տարբեր պատճառներով...…- Այսինքն՝ չարդարացրեցիք ոմանց հույսերը, թե բացահայտ խոսելով ու մարդկանց հետ զանգվածային շփման միջոցով պետք է վարկաբեկվեք կամ վար-կաբեկեն:- Ոմանց կարծիքով մենք արհեստածին սափրագլուխային խաժամուժի պես պետք է Հիտլեր ու Մուսոլինի քարոզեինք, ջարդել-փշրելուց խո-սեինք, ինչը մեր պարագայում չէր կարող լինել ու չեղավ: Մենք հայ ազգայնականներ ենք, արիականությունն էլ որպես ջարդարարություն չենք դիտարկում, այլ՝ ծագում եւ տիեզերական առաքելություն, հայության, նաեւ մարդկության համար՝ փրկարար օղակ: Երբ չգնացինք եվրա-ռուսաս-տանյան սափրագլուխների կամ նացիստ-ազգայնամոլների կամ ամերիկյան կուկլուքսկլանների ուղիով, ինչը մեզ ոչ մեկ անգամ առաջարկեցին ո-րոշ «ազգային» ու պետական կոչված մարմիններ, մեզ փորձեցին տեղում՝ մեր հայրենիքում, մեր ազգակիցների բերանով ֆաշիստ-նացիստներ պիտակավորել, ազգայնականությունը ազգայնամոլություն (նացիոնալիզմը՝ շովինիզմ) ներկայացնել, ինչը հերքեցինք մեր գործով ու գա-ղափարների իրատեսությամբ-բնականությամբ: Իհարկե դա դժվար եւ ժամանակատար եղավ, բայց կարողացանք մեր գաղափարները, նպատակները եւ Հայոց Աստվածային Հավատը այնքան մատչելի ու հային հարազատ ձեւով ներկայացնել, որ չստացվեց ոմանց «սեւ PR-ի» ծրագրված գաղափարը: Հակառակը՝ գովազդվե-ցինք նրանց իսկ բումերանգային ջանքերով... Արդյունքը եղավ այն, որ մեզ՝ իրական հայ ազգայնականներիս նույնիսկ այլ երկրների զլմ-նե-րը ֆաշիստների, նացիստների ու սքինհեդների հետ չեն համեմատում: Մենք հետեւում ենք, թե մեր պաշտոնական կայքէջից՝ www.hayary.org-ից որ երկրները ինչ նյութեր են բեռնում, ինչ ծավալի, ինչ հարցադրումներ հնչեցնում, հաճախ են նաեւ ուղարկում մեր մասին հրապարա-կումները, անգամ Հայաստան են գալիս հեթանոսական-արիական ծեսերին մասնակցելու: Տասնյակ լեզուներով թարգմանվել են հոդվածներս, մեր ասու-լիսները, արիադավան-հեթանոսական ծեսերը, հոգեւոր-գաղափարախոսական տեսակետները, որոնք միշտ կան, ներկայացվում են համացանցում: Ահա հայկա-կան զլմ-ների՝ մեզ արգելափակելու հետեւանքը: Շա՜տ շնորհակալություն... Իսկ հիմա վերադառնամ այն թեմային, թե ինչու սկզբում մեղադ-րում էին այս կամ այն հարցերը բարձրաձայնելու, այժմ էլ՝ նույն հարցերը չը՛-բարձրացնելու համար:- Մասնավորեցնենք, որ խոսքը սիոնա-մասոնական ուժերի եւ աղանդավորական ու համասեռական երեւույթների մասին է:- Ոչ միայն դրանց: Նաեւ սոցիալական քարտ կոչվածով մարդկանց համարակալման, այսօր արդեն կենսաչափաքարտավորման, այլալեզու կրթակարգի կամ սեռական դաստիարակության շղարշի ներքո դպրոցականների այլասերման, հայոց պատմության աղավաղման, օտարին ծառայելով պետության թալանի ու ազգի հարստահարման ու այլ երեւույթների մասին: Չգիտես ինչու եղան հայեր, որ ընդդիմացան հայոց հավատի՝ հայարիադավանության, ինչպես օտար բառով են նշում՝ հեթանոսության վերարժեւորմանը: Երբ ընդգծում էինք, որ սա համակարգային հարձակում է մարդու կենցաղի ու կյանքի, ազգի ու պետության օրենքների ու գոյության վրա, համակարգված հակահարված էլ ակնկալում էինք, եւ անգամ ինքներս ենք նախաձեռնել դա: Բայց նրանցից շատերը, ովքեր այսօր ահազանգում են ու մեզ հարցախեղդ անում, մեր դեմ էին գործում՝ անլսելի դարձնելով մեր ձայնը: Բացառիկ դեպքերում մեր գործում անձնավորված պայքար եղել է, որպեսզի մարդկանց տեսանելի եւ ընկալելի լիներ մեր ասածը, վտանգի չափը: Բայց նաեւ ասել ենք, որ անձերը գործիքներ են օտար ուժերի ձեռքին, այս մեկը չլինի՝ մյուսը կլինի: Իսկ երբ ասուլիսներում սկսեցինք անուններ հնչեց-նել, իրավիճակը շիկացավ, հանրության բոլոր շերտերը սկսեցին քննարկել մեր արծարծած խնդիրներն ու անունները: Երբ վերադարձանք պայքարի չանձնավորված՝ համակարգված ձեւին, քանզի միայն այդպես արմատախիլ կարվի վատը, հանկարծ ազատ հորջորջվող զլմ-ները, որ լռել էին երկար ժամանակ եւ մեր մասին ոչինչ չէին գրում, հիշեցին, թե նեղացրել ենք համասեռականներին, աղանդավորականներին, օտարամոլներին..., բայց անուն-ներ չենք տվել... Վախեցրել ենք մասոններով, սիոնիստներով, թուրքերով ու մեզանում արմատավորվող անբարո երեւույթներով, բայց անուններ չենք տալիս... Կամ՝ խոսում ենք հակազգային երեւույթների մասին, բայց չէ՞ որ դրանք համամարդկային արժեքներ են... եւ էլի նման տխմա-րություններ: Հիմա բացահայտ հարցնում եմ՝ եթե չեմ տվել անուններ, չեմ նշել ոլորտներ, պաշտոններ, ՀԱՄ-ը չի արել հայտարարություն-ներ, ապա որտեղի՞ց են ցայսօր տասնյակ անուններ «պտտվում» մամուլում ու հանրության մեջ, անուններ՝ համասեռականների, աղանդավորականնե-րի, ազդեցության գործակալների կամ մասոնների: Այդ ի՞նչ աղբյուրներ են դրանք ասել, որ ցայսօր չի նշվում, ոչ ոք չգիտի դրանց մասին: Գո-նե այս հարցում էլ միջազգային զլմ-ներին կրկնօրինակեն՝ մինչեւ հիմա հղում են անում մեր ասուլիսներում կամ հոդվածներով ասածնե-րիս... Եթե դա ես չեմ արել, չեմ ասել, ապա ինչու՞ են հիմա պահանջում, որ շարունակեմ թվարկել, խոսել, բացահայտել: Ի՞նչը շարունակեմ, եթե իբր ոչինչ չեմ ասել, ո՞րն է տրամաբանությունը: Այնքան հստակ է, որ այս մարդիկ պատվերով են երգում, ու այնքա՜ն սխալ եւ հիստերիկ են եր-գում, որ ինձ համար բացարձակ միեւնույնն է՝ ի՜նչ կգրեն, ի՜նչ կասեն, ու՜մ համար կպատռեն իրենց: Վստահեցնում եմ, հարգում եմ իրապես լրագրողներին, մամուլի ոլորտն ու նշանակությունը, նրանց, ովքեր պայքարող տեսակ են նաեւ, բայց ոչ պատվերով երգիչ-ասմունքողներ... Ո-մանք մեկումեջ նորից զանգում ու հարցնում են՝ բա ինչու՞ անուններ չտվեցիք եւ ապա՝ բա ինչու՞ չեք խոսում էլ... Մի քանիսի մասին հասցրեցի խոսել մինչեւ ձերբակալությունը, ի՞նչ արեցիք, ինչ-որ բան փոխվե՞ց, թե՞ շոու, ցուցադրանք էր պետք: Ես հաստատ շոումեն չեմ, եւ երբ կգան այն ժամանակները, երբ մեր ասածին կհետեւի պետության արածը, ապա շա՜տ բան կպարզվի...- Կարծում եք՝ հիմա ա՞յլ պայ- քարի ձեւ պետք է կիրառել:- Նշեցի, որ հարգում եմ պայքարող լրագրողներին, նրանցից շատերն այսօր նկատելի գործ են անում այդ ուղղությամբ: Գուցե նաեւ պետական մոտեցումն է փոխվել, բայց հստակ է, որ համասեռականների, մանկապիղծների, պոռնիկների, աղանդավորականների, մասոնականների կամ անբարո ու ա-պազգային այլ երեւույթների մասին տեղեկատվություն կա արդեն: Լրագրողական հետաքննություններ նույնպես լինում են: Մենք էլ ենք ո-րոշել համագործակցել այդ կարգի լրագրողների հետ եւ մեր ունեցած փաստերը նրանց տրամադրել: Ի վերջո, դա ավելի շատ իրենց ոլորտին է առնչ-վում, քան՝ մեր: Երբ ստիպված էինք, ոչ ոք չէր խոսում, մե՛նք խոսեցինք: Հիմա սառույցը հալվել է, փակ թեմա գրեթե չկա, եւ կօգնենք մաքրել նաեւ հալոցից կեղտոտված սառցաջուրը: Այսպես նաեւ համակարգային է դառնում մեր պայքարը: Հիմա, երբ ամեն բան ակնհայտ գրվում է, մարդիկ հաս-կանում են, թե ինչ վտանգների մասին է խոսքը: Հայ մարդը արդեն սեփական մաշկի վրա է զգում, որ համասեռական մոլագարը իր տան բակ է մտել, աղան-դավորական մոլագարը իր տան դուռը թակելու խնդիր չունի, մանկապիղծ մոլագարը բարեգործ է աշխատում իր երկրում, մասոնական կամ ապազգային այլ տարրը Երեւանում բացահայտ ժողովներ է հրավիրում... Համարակալված ազգը հայտնվել է օտարի բռի մեջ եւ սեղմվում է անընդհատ: Մենք սա ասել ենք ու մեզ կրկնել տալու հարկ չկա, հիմա նրանք, ովքեր նոր պատվերներ են ստացել մեզ «պադստավկա» անելու, դեռ երգելու են, բայց նաեւ մեր մա-սին են երգելու... Ընտրել ենք պայքարի այլ ձեւ: Դա հենց մե՛ր բուն գործով զբաղվելն է, առանց շեղումների: Իսկ այն հարցերը, որոնք շեշտվեցին վերեւում, կլինեն մեր ազգային պայքարի ոլորտային տարրերը: Այժմ համակարգային պայքարի ուժ ստանալու համար վերականգնում ենք հայոց արիական հավատի հոգեւոր-քրմական դասը, մեր մեջ կորցրած տիեզերակարգն ու աստվածային համակարգը, մարդ-աստվածներ-արարիչ կապը, ազգային գաղափարախոսության առաքինությունները, առաջնահերթությունները, հայ տեսակի ինքնությունը, էությունն ու առաքելությունը, հայրենիք-բնօրրանի տեսլականը եւ այլն: Սա այն գործն է, որ տիեզերական հայելային անդրադարձով պետք է վերականգնի հայի տեղն ու դերը մո-լորակում եւ տիեզերքում:- Բայց Ձեր նշած մութ եւ գաղտնի ուժերը կթողնե՞ն, որ դա անեք:- Իսկ ո՞վ է նայում դրանց թողնելուն: Այսօր մարդիկ այնքան հեռու են տիեզերակարգից, անգամ իրենց հոգեւորական կարծողները, որ չեն էլ պատկերացնում, թե սակավաթիվ ուժերով ի՜նչ մեծանշանակ գործեր կարելի է անել, սերունդների համար հաղթանակներ նախանշել: Գաղտնի ուժերի դեմ հայ տեսակը միշտ ունեցել է իր թաքնագիտական եւ գենածինաբանական դիմակայության ձեւերը, եւ այս ամենը թույլ է տալիս հայ տեսակին եւ՛ մոլորակում եւ՛ տիեզերքում հակակշռել չարին, զուգահեռ քայլել արարչական ուղու հետ: Տեղին է հիշեցնել, որ Վիշապաքաղ Վահագն Աստված ասե-լով, չպետք է հասկանալ վիշապ սպանող, այլ՝ վիշապ քաղող-սանձող, վիշապներին առաջնորդող: Այնպես, ինչպես այծքաղ չի նշանակում այծին սպա-նող, այլ՝ այծերին առաջնորդող: Այսպես մենք Վահագնա Ուժով, մեր գենածինաբանական զորությամբ պիտի վերադառնանք մարդաքաղ եւ ազգաքաղ առաքե-լությանը, առաջնորդությանը: Սա ի զորու չեն կանխելու ո՛չ երկնային, ո՛չ էլ առավել եւս երկրային չար՝ մութ ուժերը: Ցավոք, հայը չգի-տի, անգամ չի էլ պատկերացնեում իր գենետիկ-ծինաբանական ուժը, Հայ Աստվածների հավատով սնվելու կարողությունը եւ այդպիսով հաղթական դառնա-լու տեսլականը: Բայց մեր հակառակորդները՝ երկնային ու երկրային չարերը, դա լա՜վ գիտեն, ու հնարավոր ամեն բան անում են «դարձ ի շրջանս -յուր»-ը կանխելու համար: Բայց ո՞վ կարող է դիմակայել Արարչին, Տիեզերքին, Բնությանը: Երբ հնում ասում էին՝ նախ աստվածներն են կռում հաղթանակները, հետո միայն թագավորներն իրականացնում են դրանք, մեր նախնիք պարզապես բառախաղ չէին անում: Այսօր հեքիաթներն ու առաս-պելները ֆիզիկական, քիմիական, մաթեմատիկական կամ այլ երեւույթներ են բացահայտում թաքնագիտորեն, եւ նախնյաց իմաստությունն ու արժեհամակարգը ներկայիս կենդանի մեռելների համար է միայն բառախաղ: Տիեզերական գարնան ազդեցությունը այլեւս երկրում է, Հայ Աստվածների վերադարձը իրական է ու կայացած, իսկ մնացյալը կերեւակվի շուտով:…- Երեւանում հայ մասոնների բացահայտ ու գուցե հենց նպատակային համաժողով անցկացնելու մղումը պատահակա՞ն է:- Պատահական ոչինչ չի լինում: Կասեմ բաներ, որ կյանքի բարդությունների մեջ թաթախված եւ իրականությունից կտրված մարդկանց համար անհասկա-նալի կլինի, նաեւ անհավատալի: Բայց դա իրողություն է: Այսօր բնական փոփոխությունները իրենց ազդեցությունն են թողնում, տիեզերա-կան ձմռան ավարտից հետո (իսկ ձմեռը հարաբերական մահ է նախանշում բնության մեջ) տիեզերական գարուն-ամառ-աշուն երկարատեւ փուլն է սկսել, ինչը կանխանշում է արիական-արեւածին տեսակի վերազարթոնքը համայն տիեզերքում, այդ թվում՝ Երկիր մոլորակում: Քանի որ մեր մոլորակը տիեզերական չարի տիրույթում է վաղուց, չարերն այս փոփոխությունները սեփական մաշկի վրա են զգում արդեն, եւ դա փոխանցվում է երկրային չարին: Իսկ այս գաղտնի ու մութ ուժերին պարզ հասկացնում են, թե վտանգը որտեղից, ինչպես է գալիս... Տիեզերական ձմռան արեւի տկարութ-յունը չէր սնում արիական արեւապաշտ տեսակին, ինչից օգտվեցին լուսնապաշտ մութ ուժերը, բայց հիմա արեւը սնուցող է, եւ վերազարթոնքը ընթանում է: Հայ արիներն ասում են. «Տու՛ր ինչպես արեւը, արիները դրանից կզորանան, չարիները՝ կմոխրանան»: Մեկը սա կհասկանա, մեկը՝ իբ-րեւ հեքիաթ կընդունի կամ առասպել՝ ինչպես Հայ Աստվածների գոյությունը կամ Բարի ու Չար ուժերի հավերժական պայքարը: Բայց ամեն բան այս-պես էլ լինում ու լինելու է: Պատասխանատու հայտարարում եմ՝ իրենց առաջադեմ համարող մարդկության աշխարհիկ ու հոգեւոր ղեկավարները բացարձակապես չեն փայլում Տիեզերքի, Արարչակարգի մասին իմացությամբ: Նրանց ներկայացրածն ու քարոզածը ոչ մի պատկերացում չի տալիս երկնքից վերեւի մասին: Ահա թե ինչու աղաղակում են, թե «աստծո գործերին չպետք է խառնվել», մինչդեռ... աստծուն անգամ չեն զգում: Կամ՝ անընդ-հատ սարսափեցնում են «աշխարհի վերջի գալուստով», բայց այդ վերջը ոչ թե մոլորակին է վերաբերում, այլ՝ «իրենց ստեղծած աշխարհին», չարի իշխանության վերջն է գալու... Եթե աշխարհիկ, հոգեւոր իշխանավորները աստծուն-աստվածներին չեն պատկերացնում, Տիեզերքն Արարողին՝ Արար-չին ինչպե՜ս են պատկերացնելու: Պատկերացնու՞մ են, թե իրենց ասած դրախտն ու դժոխքը իրականում ինչ են եւ հոգիները ինչ տիեզերաշխարհ-ներում են հանգրվանում: Եթե աշխարհիկ ղեկավարները «ի պաշտոնե» են անտեղյակ այս ամենին, ապա Հռոմի պապից սկսյալ, մինչեւ քրիստոնյա-ների այլադավան կաթողիկոսներն ու մահմեդականների իմամները, տիբեթյան դալայլամաներն ու մնացյալները «ի պաշտոնե» անգամ չեն էլ ջա-նում հասկանալ, շփվել այս ամենին...… - Գանք մասոնական հավաքի ձգտողներին...- Մասոններն ընդամենը մի օղակ են «աշխարհի գաղտնի կառավարության» ցանցում: Նրանք ամենազորները չեն, սակայն վտանգավոր են եւ պետք է մերժվեն մեզանում: Քանզի կամակատարների լայն հնարավորություններով ցանց է սա, նման է ազգային մարմնի վրա առաջացած քաղցկեղի: Հսկայա-կան սարդոստայն է հյուսած աշխարհի բոլոր անկյուններում, բոլոր երկրներում եւ ազգերի համար: Գաղտնիության քողի տակ վախ են սերմա-նում, անորոշություն: Տարաբնույթ աղանդները զենքեր են դարձել մարդկային հոգիները խեղելու, ցեղատիպերը ոչնչացնելու համար: Ա-ղանդավորականությունը հոգեւոր ոլորտից տեղափոխվել է քաղաքականություն, մշակույթ, լեզվա-կրթություն: Մեզանում հայտնվել են նոր տե-սակի աղանդավորականներ՝ համասեռականներ, մանկապիղծներ, այլասերներ, լեզուն ու արյունը, ազգությունն ու հայրենիքն ուրացողներ: Այս ամենը մեզ եւ աշխարհին պարտադրվում է քաղաքակրթություն, համաշխարհայնացում-համահարթեցում անվամբ, այս կամ այն եվրոպական կամ մի-ջազգային ապազգային կամ անբարո կառույցին անդամակցելու պատրվակով: Հաճախ այս ամենը պարտադրվում է դրամա-տնտեսական կախվածության միջոցով: Ներկայումս մարդու իրավունքների, ազատությունների պաշտպանության շահարկմամբ մարդուն արագընթաց տանում են դեպի սանձարձակացում, ա-նասնականացում: Իսկ հարց տալիս ե՞նք մեզ՝ ո՞վ պետք է պաշտպանի այն մարդկանց իրավունքները, ովքեր չեն ուզում անասնանալ, ում տարրական իրավունքները տա-նը, փողոցում, դպրոցում, աշխատավայրում ամեն վայրկյան ոտնահարում են տգետներն ու անբարոյականները, ծախուները, ազգադավները: Իրապես մար-դկանց՝ իրավամբ մարդ մնալու իրավունքներն ո՞վ է պաշտպանելու... Քիչ չեն մեզանում նաեւ կանանց ու երեխաների «գենդերային» իրավունքնե-րից բարբաջողները, աղանդավորականների մի տեսակ էլ սրանք են: Կան ընտանեկան ու ազգային, մարդկային ու տիեզերական օրենքներ ու իրավունք-ներ, որոնք հարատեւ են՝ հավիտենարժեք, եւ կնոջը տղամարդու, կամ երեխաներին ծնողների դեմ հանելը հակաբնական է ու շինծու: Սա էլ քաղաքական պոռնկություն է...             Ոչնչացվում են ոչ միայն տնտեսությունը, ռազմավարական կառույցները, այլեւ՝ մանկապարտեզը, գիտա-կրթական համակարգը, հայ ընտանիքը, ազգա-յին ու պետական մտածողությունն ու խորհրդանիշերը, հայ անհատի տարրական, բարոյա-հոգեբանական իրավունքները, ազգային հոգեւոր-մշակութա-յին արժեքները, հայ լեզուն ու գենը... Հայ հանրությանն ամեն կերպ դրդում են չդիմադրել, հաշտվել այս իրողության հետ, իսկ դրան ավելի շատ նպաստում են մեր ապաշնորհ պետական, քաղաքական, հասարակական ու մշակութային «գործիչները», «ազատ (իրականում՝ սանձարձակ, ապազգային-քայքա-յիչ) խոսքի» ձգտող զլմ-ները: Իսկ հայկական դիմադրությունը պատռում է դրանց դիմակը, բացում դժգույն, ծախու-հակազգային դեմքը, վտան-գում գնված աթոռներն ու օտարների՝ սիոնա-մասոնական գաղտնի օթյակների հիմնած միջազգային բազմաբնույթ կառույցների կողմից առատա-ձեռն վճարվող «կլանային» խամաճիկային իշխանությունը... - Իշխանությունները կամ այլոք սա չե՞ն նկատում:- Միայն ազգային որակ կրողը կարող է իր տեսակի համար ճշմարիտ ղեկավար ու նաեւ պետական այր լինել, եւ առանց ազգային կենցաղվարության ու վարքի՝ ազգային գաղափարախոսությունն ու քաղաքականությունը դեռեւս ազգային որակ չեն: Արհեստածին, շինծու ազգային կերպարանքով հնարա-վոր չէ անընդհատ խաբել. ամենօրյա անդուլ պայքար է ազգային գործը, այստեղ չկան մանրուքներ, իսկ եթե ոմանց համար կան, ապա մենք ասում ենք՝ ամենօրյա մանրուքներում անգամ պետք է զարգացնել կամքը, ազգային-բարոյական մտածելակերպը: Հայրենիքին ու ազգին ծառայելու պատրվակով կա-տարվում են ամենաանհավանական ստորություններ ու խարդավանքներ, իսկ Նժդեհն ասում է. «Ծառայի՛ր հայրենիքիդ ամեն ինչով, բայց ո՛չ՝ ստո-րությամբ»: Այսօր Հայաստանի ու հայության ճակատագրով մտահոգ մարդիկ չեն հասցնում սեփական երկրում ապազգային ու հակահայկական մի երե-ւույթին դիմագրավել, երբ առաջանում են նորերը: Սրանով փորձում են հուսալքել նվիրյալ հայորդիներին՝ իբր հիմնավորելով «մեր դեմ խաղ չկա» սկզբունքը: Սակայն սրանց հասու չէ, որ քանի դեռ հայ գենը կա, կլինի անհաշտ պայքար՝ մինչեւ հաղթանակ, մինչեւ ներքին ու արտաքին թշնամու իսպառ եւ անխնա ոչնչացում: Այն, որ մեր պետության ինքնության վրա ազդեցություն ունեն այս կամ այն «գաղտնի» այլազգիները (նաեւ՝ հայի ազգանվամբ) եւ օտարահպատակ հայերը, արդեն գաղտնիք չէ, ուստի, «Հայաստանը՝ հայերին» կարգախոսն առավել քան արդիական է ու նաեւ կոչ համայն հայությանը՝ վճռականորեն սատարելու հայրենիքին: Պայքարն ամենուր է, ամեն հայի հոգում, օջախում, քանզի թշնամին մտել է մեր տուն, կներեք՝ նաեւ մեր անկողին: Ոչ միայն ամեն օր, այլեւ՝ ամեն  վայրկյան չպիտի դադարի հայոց պայքարի շունչը, որպեսզի թշնամի-նե՛րը լինեն շնչահեղձ, ոչ թե՝ մենք: - Կասեք «Հայաստանը՝ հայերին» ու Ձեզ «սիրող» զլմ-ները կգրեն, թե առանց այն էլ փոքրիկ ՀՀ-ն մեկուսացման եք տանում...- «Հայաստանը՝ հայերին»-ը չի նշանակում, թե մյուս ազգերը չպիտի ապրեն Հայաստանում: Թող ապրեն, եթե ցանկանում են, եթե ապրելու այլ տեղ չունեն, բայց միշտ պիտի հիշեն, որ սա իրենց պետությունն է կամ ծննդավայրը, բայց ոչ երբեք՝ Հայրենիքը: Ուստի որեւէ հավասար իրա-վունք Հայ Տեսակի հետ նրա Արարչական Բնօրրանում իրենք չեն կարող ունենալ եւ ոչ մի հարցում. Հայի Տունն իրենն է, իրավունքներն էլ ի-րենն են, ինչպես յուրաքանչյուր մարդու բնակարանն է իր սեփականությունը, եւ նա է տնօրինողը, իրավասուն այնտեղ: Ի՞նչ կա այստեղ տարօ-րինակ, անհասկանալի: Սա է Արարչադիր Օրենքը, իսկ ներկայիս օրենքներն ու սահմանադրությունը՝ օտարահաճ, հայասպան մտքերի ու պարտադրանք-ների արտագրություն-ժողովածուներ են: Ամեն բնական տեսակ իր տարածքն ու կենցաղն ունի, իր մտածելակերպը, էությունը եւ այլ կերպ հնարավոր չէ, այլ կերպն արհեստածին է, ուստի ամեն մի թեթեւակի, մասնակի շեղումն անգամ վտանգում է հայկական պետության գաղափարը, լինելիությու-նը:- Անընդհատ վտանգներից եք խոսում: Բայց չէ՞ որ Ձեր իսկ վերոնշյալ մեկնաբանություններն ակնհայտ խոսում են մեր գալիք հաղթանակի մա-սին, չէ՞ որ հայության աշխարհասփյուռ տարբեր հատվածներում պայքարում են սեփական ու ազգային եսի պահպանման համար:- Լավ նշեցիք՝ պահպանմա՛ն համար: Հայության բոլոր հատվածներում էլ կա պայքար՝ ՀՀ-ում, թե Սփյուռքում: Սակայն պահպանման պայքարը միշտ նահանջներ ունենում է, քանզի այս կամ այն բնույթի փոխզիջումներ միշտ էլ առաջանում են այդ դեպքում: Դիմադությունը չի կա-րող հավերժ լինել: Այն կավարտվի պարտությամբ կամ հաղթանակով: Առաջին դեպքը անգամ քննարկել չարժե, դա չպետք է դիտարկել մտքում նույնիսկ, իսկ հաղթելու համար ինքնապաշտպանությունը պետք է տեղը զիջի հարձակողական հոգեբանությանը: Իսկ մեր իրականությունն այլ է ու այ-լերի համար է... Ամեն քայլափոխի յուրովի մի արհեստական խնդիր է դրվում հայության առջեւ, բայց միեւնույնն է, մենք պարտավոր ենք չե-զոքացնել, ոչնչացնել դրանք: Այսօր աղանդավորականների, համասեռականների, պոռնիկների, այլասերների, դավաճանների ու նմանների կողքին ունենք գրեթե չերեւացող այլ խնդիրներ, որոնց լուծումները պակաս կարեւոր չեն: Այդ խնդիրներն ազդում են մեր հոգեբանությանն ու բա-րոյականությանը, ենթագիտակցությանն ու գիտակցությանը: Վտանգ կա նաեւ, երբ հայոց ինքնիշխանությունը բնորոշող հայկական խորհրդանիշ-ներն են ոտնահարվում, ազգային ու պետական լեզուն է աղավաղվում ու անտեսվում, հայոց կրթակարգն է խեղաթյուրվում, ու սա ոչ մեկին չի հու-զում, ապա ազգային լուրջ ողբերգություն է հասունանում: Հայությունը եւ՛ հայրենիքում եւ՛ սփյուռքում շարունակում է կորցնել ազգային ու բարոյական նկարագիրը՝ գնալով գաղտնի ու մութ ուժերի ծրագրված կործանման ճանապարհով... Հայի վերաբերմունքը, ներկայիս անհեռա-տես մտածելակերպը պետք է փոխվի: Այլեւս չպետք է հանդուրժել շարունակվող սպիտակ եղեռնի ընթացքը, անհրաժեշտ է լուրջ ճակատամարտել հանուն հաղթանակի: Իսկ արդյունավետ պատերազմելու համար պետք է խորապես ճանաչել թշնամուն: Մենք տարիներ է հենց դա էլ անում ենք՝ ճանաչեցնել ենք տալիս, չնայած ոմանք սա ժամանակի վատնում  էին համարում: Բայց հիմա իրենք են փորձում հասկանալ «աշխարհի տերերի» գործելաոճը, նպա-տակները:…ՀԱՄ-ն այդ ուժերի դեմ բացահայտ հանդես է գալիս՝ չնայած մեր հանդեպ կիրառվող տարաբնույթ պատժամիջոցներին: Սա մեզ համար հասկանալի է, բայց ցավալին այն է, որ նրանք դա անում են մեր ազգակիցների ձեռքերով: Հիշում եմ Գարեգին Նժդեհի մասին կարդացի. երբ նրան բերել էին Երեւանը տեսնելու, որպեսզի համոզեն, թե սովետական կարգերը լավն են եւ ճիշտ կլինի համագործակցելը: Մեծն հայը իսկապես փառավորվում է, երբ մեքենայի պատուհանից նկատում է Երեւանի գեղեցկությունն ու հայերի առատությունը, բայց բոլշեւիկա-թուրքական խաղերը հերթական անգամ ի չիք են դարձնում հայ զորավարի, գաղափարախոսի հեռահար նպատակները, եւ դա ծանրորեն ազդում է նրա առողջականի վրա: Ու նա Երեւանում իրեն քննող քննիչին խնդրում է, որ իրեն կրկին ռուսաստանյան Վլադիմիրի բանտ տեղափոխեն: Քննիչը զարմանում է՝ մի՞թե Նժդեհը չի ցանկանում Երեւանում, հայերի մեջ երկար մնալ: Նժդեհը պատասխանում է, որ իր վիճակը վատ է, եւ ինքը չի ցանկանում Հայաստանի բանտում մահա-նալ, քանզի դա վիրավորական կլինի եւ՛ իր համար եւ՛ իր հայրենիքի... Պատմության առաջ իր մահվան պատասխանատուն հայերը չպետք է լինեին, թեկուզ՝ սովետական դեմքերով: Հիմա էլ ցավալին այն է, որ մեր հայրենիքի գաղութացման եւ գալիք սերունդների ստրկացման գործն իրականաց-նում են հայերը՝ ժողովրդավար եվրադեմքերով, իսկ թե հանուն պաշտոնի կամ փողի՝ արդեն կարեւոր չէ: Պատմության աղբանոցը, կարծում եմ, արդեն շատ ուշ չի բացվի: ՀԱՄ-ը հաղթանակի տանող պայքարի ճանապարհին կարեւորում է ազգային բազմահազարամյա արժեքների պահպանումը, պաշտպանությունը, դրանց կիրառումը կյանքի բոլոր ոլորտներում, ինչպես նաեւ Արարչապետության վերածնունդը, հայկական-արիական կացութաձեւի, բարոյականության, հո-գեբանության, ոգու եւ հավատքի վերականգնումը: Հավատացեք՝ մենք լինելով հնագույն ազգ, հաղթել ենք ամենազոր ժամանակին եւ պետք է առաջ-նորդվենք այսպես՝  այնտեղ, ուր կա կա՛մք, կա նաեւ ուղի, եթե կա պայքար, կլինի նաեւ հաղթանակ: Այսպես կոչված՝ հիսուսյան 21-րդ դարը գրոհում, ճզմում է այն ազգերին, որոնք չեն կարող կամ պատրաստ չեն դիմակայել դրան: Աշխարհի ներկայիս տերերն օրըստօրե նորանոր ձեւեր են դարբ-նում՝ փոքրաթիվ ազգերին ճնշելու, նրանց բարոյալքելու, այնուհետեւ ոչնչացնելու (բազմադեմ կամ անդեմ դարձնելու) համար... Բայց վերս-տին շեշտեմ՝ հայի գենը տիեզերագեն է, եւ անկասելի է հայի վերածնունդը իր բոլոր տեսակների մեջ՝ կլինեն Աստվածներ, հոգի-ոգիներ, թե մար-դիկ: Հայկական բոլոր տիեզերաշխարհներում վերազարթոնք է, եւ երկնային ու երկրային չարերին արդեն ես եմ «աչքալուսանք» տալիս՝ գալիս է աշխարհի վերջը, բայց՝ իրենց կառուցած չարի աշխարհի վերջը: Չեմ բացառում, որ անգամ ժամանակը կասեմ, երբ գա պահը, բայց դա մեկ անգամ է ասվե-լու ու լինելու է ի փառս Հայ Աստվածների ու Հայ Տեսակի: «Լուսանցք» թիվ 26 (202), 2011թ.Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում

Արթուր Արմինի «Արևի Լեռան Տիեզերական Գաղափարաբանությունը» գիրքը

http://arthurarmin.com/armenian.html

By vahagnakanch Հայոց հնագույն հավատամքային դիցապատումներում, ազգային էպոսում, հոգևոր ու նյութական մշակույթի տարբեր ոլորտներում պահպանված ազգային իմաստասիրությունը հրաշալիորե…ն համատեղելով գիտության նորագույն տվյալներին, դրանք զուգահեռելով համաշխարհային քաղաքակրթության դասերին ու խորհուրդներին, հեղինակն իր ընթերցողին է տալիս ազգային հայեցակարգի փիլիսոփայական ամբողջական մի համակարգ, որտեղ առաջնայինն ու գերական Ազգի՝ իբրև նախագո Տեսակի, ինքնապահպանման ու հավերժացման ճիգն է: Ազգային գաղափարաբանությանն ուղղված որոնումները միշտ էլ թերի են մնացել՝ դրանցում հայ Տեսակի էությունն արտացոլող երևույթների ոչ ամբողջական ընդգրկման, եւ հատկապես՝ ձեւակերպումների պատճառներով: Արթուր Արմինի այս աշխատությունը գալիս է լրացնելու այդ բացը: Հեղինակը միանգամից խնդիրը դնում է իր ուղիղ ձեւի մեջ՝ «Ազգը բնության մեջ կենսաբանական տեսակ է, որն ունի իր հավաքական անձնականությունը»: Պատահական չէ, որ հեղինակն իր «Արևի Լեռան Տիեզերական Գաղափարաբանությունը» աշխատությունը համարում է՝ Ազգային Տեսակի մասին փիլիսոփայական ուղերձ նախատեսված հայության բոլոր հատվածների համար: LOUYSWORLD
Արթուր Արմինը հեղինակ է բազում այլ գրքերի, հոդվածների և ակնարկների.
Նամակներ մենության հեռուներից (1989թ., Երևան)
Փոքր Մհեր (1996թ., ԱՄՆ)
Բնազանցություն (2003թ., ԱՄՆ)
Հնագույն հեթանոսական աստվածաշունչ-Սասնա Ծռեր Էպոսը (2007թ., ԱՄՆ)
Մհերի դուռ-հնագույն թվային համակարգը, որպես տիեզերքի կառույց (2008թ., ԱՄՆ)
NOUMENON-The Alternative Reality (2009թ., ԱՄՆ)
Արևի լեռան տիեզերական գաղափարաբանությունը (2011թ., ԱՄՆ)
1996-98թթ խմբագրել է Լոս-Անջելեսում հրատարակվող  «Եղիցի Լույս» հանդեսը:
1999թ. հիմնադրել է  «SPURK-DIASPORA» հասարակական-մշակութային կազմակերպությունը Լոս-Անջելեսում:
2003թ. Բնության և Հասարակության Մասին Գիտությունների Միջազգային Ակադեմիայի իսկական անդամ է: Նրան շնորհվել է գիտությունների պատվավոր դոկտորի  կոչում:
2007թ. պարգևատրվել է  «Սուրբ Գևորգ» շքանշանով՝  «Հնագույն հեթանոսական աստվածաշունչ-Սասնա Ծռեր Էպոսը» իր գրքի համար:
haykjanner.org

«Երիտսյունիներն» Արցախում. ամառային հասարակագիտական դպրոց հրավիրված են ապազգային գաղափարներով հայ դասախոսնե՞ր

Ամսաթիվ՝ 04/07/2011Բաժին՝ Ապատեղեկատվություն, Հայաստան, Պատմության կեղծում, Վերլուծական

Հունիսի 27-ին Արցախում մեկնարկեց «Արցախ» հասարակագիտական ամառային դպրոցը, որն իրականացվում է «Ամերիկացիներն Արցախի համար» ՀԿ-ի նախաձեռնությամբ և Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության աջակցությամբ։

Ըստ կազմակերպիչների` մրցութային կարգով Արցախից և Հայաստանից ամառային դպրոց ընդունված շուրջ 30 մասնակից առաջիկա երկու շաբաթվա ընթացքում Հայաստանից ու արտերկրից ժամանած դասախոսներից դասախոսություններ կլսի հասարակական գիտությունների, հատկապես` քաղաքագիտության մեթոդաբանության, միջազգային կազմակերպությունների, հակամարտությունների հաղթահարման, արդյունավետ հաղորդակցության, արվեստի պատմության և մի շարք այլ ոլորտների վերաբերյալ։

«Դասախոսելու համար Հայաստանից և Սփյուռքից հրավիրվել են առաջատար հասարակագետներ և քաղաքական վերլուծաբաններ, ինչպիսիք են Էմիլ Դանիելյանը, Լիլիթ Սարգսյանը, Մայա Բարխուդարյանը, Համազասպ Դանիելյանը, Արշակ Բալայանը Հայաստանից, Գրեգ Ավթանդիլյանը, Ռոբերտ Նալբանդովը և Ռազմիկ Փանոսյանը Սփյուռքից»,- գրված է նախաձեռնության մամլո հաղորդագրության մեջ:

Արտաքուստ կարևոր ու օգտակար թվացող այս հաղորդագրությունը դեռևս մայիս ամսին մեծ ոգևորությամբ տարածեցին բազմաթիվ հայաստանյան լրատվամիջոցներ:

Սակայն ամառային դպրոցի մեկնարկից երեք օր առաջ` հունիսի 24-ին, «Հայաստանի զրուցակից» թերթում լույս տեսավ հարցազրույց քաղաքական գիտությունների դոկտոր Արմեն Այվազյանի հետ («Արցախյան ազատամարտն անջատողական պիտակողները գալիս են Արցախ… ուսուցանելու»), որում նա սուր քննադատության է ենթարկում այդ նախաձեռնությունը` բացահայտելով ոչ հայանպաստ փաստեր հրավիրված դասախոսների սկզբունքների, գաղափարների և գործունեության վերաբերյալ:

ԱՄՆ-ից Արցախ ժամանած դասախոս Ռազմիկ Փանոսյանը, ինչպես իր հարցազրույցում նշել է Այվազյանը, արցախյան ազգային-ազատագրական շարժումն անվանում է անջատողական: Սակայն դա Փանոսյանի միակ ապազգային տեսակետը չէ. ինչպես տեղեկացնում է Այվազյանը, 2006 թ. Կոլումբիայի համալսարանի հրատարակչությունում լույս տեսած իր «Հայեր. թագավորներից և հոգևորականներից մինչև վաճառականներ և կոմիսարներ» գրքում Փանոսյանը սևացնում է վերջին տարիներին ստեղծված հայ պատմագիտական դպրոցը` համարելով այն նացիոնալիստական: Մասնավորապես, նացիոնալիստ և ռևիզիոնիստ է անվանում հայոց բնիկությունը հաստատող հեղինակներին` շրջանցելով հայերի բնիկ լինելու վերաբերյալ բոլոր տեղեկություններն ու հետազոտությունները:

Փանոսյանը «ծայրահեղ նացիոնալիստ» է անվանում նաև ՀՀ նախկին վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանին, նաև` Հանրապետական կուսակցության որոշ հին անդամների և ծաղրի ենթարկում նժդեհյան ցեղակրոնության գաղափարներին հարելու համար:

Ցեղասպանությունից մազապուրծ և օտարության մեջ տառապող հայության լայն խավերին նա պիտակավորում է որպես «ռադիկալ» և պատճառաբանում, թե նրանք համակրում էին 1970-1980-ական թթ. ԱՍԱԼԱ-ին և հայկական մյուս գաղտնի կազմակերպություններին` հայ վրիժառուներին անվանելով այլընտրանք չհանդուրժող «տեռորիստ» եզրույթով, որոնք «նացիոնալիստական պահանջներ» էին առաջ քաշում (Փանոսյանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում նրանց «ազատամարտիկ» համարողներին):

Փանոսյանի թեթև ձեռքով նսեմացվում են նաև հայ արքայատոհմերը, քանի որ նա կասկած է հայտնում Երվանդունիների հայ կամ Արշակունիների հայախոս լինելու կապակցությամբ` շահարկելով, մի դեպքում, հին էլիտաների համար սովորական խառնամուսնություններն օտար արքայական տների ներկայացուցիչների հետ, մյուս դեպքում՝ առաջին Արշակունիների պարթևական ծագումը:

Փանոսյանը պաշտպանում ու կրկնում է մեկ այլ «հայագետի»` Ռոբերթ Թոմսոնի ասածները, թե իբր Խորենացին գրել է VIII դարի կեսերին և ոչ թե V դարում», ինչպես նաև մեջբերում է Պատմահոր հասցեին Թոմսոնի հայհոյանքը. «Մովսեսը մի լկտի և կեղծարար խաբեբա է, իսկ նրա երկը՝ ոչ հավաստի աղբյուր»:

Ինչ վերաբերում է հայ ազատագրական շարժումներին, ապա ըստ Փանոսյանի, օրինակ, Դավիթ բեկի գլխավորած Սյունյաց ապստամբությունը ազգային-ազատագրական պայքար չէր, այլ այն այդպես են որակում «նացիոնալիստ պատմաբանները», իսկ Վարդանանց պատերազմը միմիայն կրոնական պատերազմ էր՝ առանց ազատագրական նպատակների:

Փանոսյանը Արևմտյան Հայաստանի մասին գրելիս չակերտների մեջ է դնում «կորուսյալ հողեր» արտահայտությունը, իսկ Ջավախքը վրացական եզրույթով անվանում Ջավախեթի` այդ տարածքի նկատմամբ ազգային զգացմունքներն ու քաղաքական մոտեցումները բնութագրելով «նացիոնալիստական»:

Ինչպես նշում է Այվազյանը, Փանոսյանն իր շարադրանքներում որևէ հիմնավորում չի տալիս` փոխարենն անելով անհեթեթ հայտարարություններ, որոնք լուծում են քարոզչական խնդիր՝ նսեմացնել հայերին, նրանց անցյալն ու ներկան, պատմությունն ու մշակույթը։ «Փանոսյանի նմաններին ես կոչում եմ երիտսյունիներ։ Ինչպես և տխրահռչակ կեղծարար Ռ. Սյունին, այնպես էլ Փանոսյանը երբևէ գիտական որևէ լուրջ ուսումնասիրություն չի հեղինակել, նրա այս գիրքն էլ ընդամենը կրկնությունն է այն բոլոր կեղծ դրույթների, որոնք ժամանակին հնչեցրել են Նինա Գարսոյանը, Ռոբերտ Թոմսոնը, Ջեյմս Ռասելը, Ռոնալդ Սյունին, ամերիկյան «հայագիտական» դպրոցի այլ ներկայացուցիչներ»,- ասում է Այվազյանը:

Ավելացնենք, որ ամառային դպրոցի մասնակիցների համար «Մեդիա և հասարակություն» թեմայով դասախոսություն է կարդալու նաև հայաստանցի լրագրող Էմիլ Դանիելյանը: Նա, ըստ Այվազյանի, պարբերաբար հրաժարվում է օգտագործել իրավական կշիռ ունեցող «ցեղասպանություն» եզրույթը` նախընտրելով «1915 թ. զանգվածային սպանություններ և տեղահանումները», ինչը հաճախ է հանդիպում թուրքական մերժողական դիրքորոշում ունեցող անգլիալեզու հրապարակումներում:

Նշենք, որ 2009 թ. «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը քննադատել և թարգմանաբար հրապարակել է այդ լրագրողի հոդվածներից մեկը, որում նա կրկին ցեղասպանություն եզրը փոխարինել է վերոնշյալ արտահայտությամբ: Ռազմավարագիտական կենտրոնի կոչը` հրապարակայնորեն հերքել «զանգվածային սպանություններ» արտահայտության կիրառումը, լրագրողը թողել է անպատասխան:

Սակայն այս ամենի մեջ ամենազավեշտալին այն է, որ արցախյան ազգային-ազատագրական շարժումը Փանոսյանն անվանում է «անջատողական»` ավելացնելով, որ այն, «նացիոնալիստական պահանջների կիզակետ դառնալով, եկավ ամբողջովին փոխարինելու Սփյուռքի ահաբեկչական շարժմանը»։

«Սա հե՛նց այն է, ինչ ասում են Բաքվում և Անկարայում. արցախյան գոյամարտը ոչ այլ ինչ էր, քան հայերի նացիոնալիստական և ահաբեկչական մի շարժում»,- մեկնաբանում է Այվազյանը` զարմանալով, որ անգամ Արցախում՝ հայոց սահմանագծին, չեն հասկանում, թե ում են գրկաբաց ընդունել և վստահել հայ երիտասարդների կրթադաստիարակչական գործը. «Ի՞նչ են սովորեցնելու հայ ուսանողներին այդ երիտսյունիները` կեղծ պատմությու՞ն, ինքնատյացությու՞ն, կամազրկությու՞ն, թե՞ պարտություն», – հարցնում է Այվազյանը:

Արցախի պետական համալսարանի պրոռեկտոր, Արցախի խորհրդարանի պատգամավոր, պատմաբան Վահրամ Բալայանը մեզ հայտնեց, որ ամառային դպրոցի մասին տեղեկացել է Այվազյանի` «Հայաստանի զրուցակցին» տված հարցազրույցից: Վերոնշյալ անձանց կողմից Արցախում դասախոսություն կարդալու վերաբերյալ նա արտահայտվեց հետևյալ կերպ. «Դա խուլիգանություն է…»:

Արցախի կրթության և գիտության նախարար Վլադիկ Խաչատրյանը սկզբում հայտնեց, որ ընդամենը տեղյակ է, որ նման բան է կազմակերպվել, հետո ավելացրեց, որ իրենք չեն կարող խոչընդոտել օրենքով գրանցված, թույլտվություն վերցրած հասարակական կազմակերպության գործունեությունը: Քիչ անց նախարարն անձամբ զանգահարեց «Անկախի» խմբագրություն` հայտնելով, որ ինքը մերժել է համալսարանի ռեկտորի դիմումը Արցախի պետական համալսարանի շենքն ամառային դպրոցին տրամադրելու մասին. «Հենց սկզբից էլ այդ ամենի մեջ ինչ-որ կասկածելի բան կար,- ասաց նախարարը,- եթե հայ լրագրողը հրաժարվում է գործածել «ցեղասպանություն» բառը, դա արդեն նորմալ չէ»:

Նախարարը նաև հայտնեց, որ ամառային դպրոցն իր աշխատանքն անցկացնում է «Մեսրոպ Մաշտոց» մասնավոր համալսարանում, իսկ իրենք վերահսկում են գործընթացը:

Ավելացնենք, որ Արցախում «Ամերիկացիներն Արցախի համար» ՀԿ-ի ներկայացուցիչ է ԼՂՀ արտգործնախարարության աշխատակից Կարեն Կոստանդյանը, որը ողջույնի խոսք է հղել ամառային դպրոցի մասնակիցներին:

Փաստորեն, Ռազմիկ Փանոսյանը բավականին գործնական հարաբերությունների մեջ է երիտասարդ հայ գիտնականների ու պաշտոնյաների հետ. հետաքրքիր է` նրանք համագործակցում են` տեղյակ լինելո՞վ Փանոսյանի գաղափարներին:

Նշենք, որ «Արցախ» հասարակագիտական ամառային դպրոցի նախաձեռնողները ներկա ամառային դպրոցի հաջող իրականացման դեպքում մտադիր են սույն ձեռնարկը դարձնել ամենամյա իրադարձություն…

Անի Գասպարյան | Հունիսի 28, 2011 14:54

Ankak.com

Գուրգեն Յանիկյան

666 ANOTHER HOAX

666

ANOTHER HOAX

Revelation 13:18
"This calls for wisdom. If anyone has insight, let him calculate the number of the beast, for it is man's number. His number is 666."

As I have already explained in the chapter about the bible and repeated several times, the bible was written from beginning to end by the Jews. 

The bible is the first tool of the Jewish propaganda ! 

I also explained that the Book of Revelation, one of the oldest jewish books written by Jews, would be convenient at some point of their agenda with the synagogue of Satan and the number of the beast, the 666! 

Once more, it's a huge sham.  

666, The Number of Human Beings   

Carbon (C) forms the backbone of biology for all life on Earth. And Carbon 12 represents the most prevalent form of Carbon in 99% of ALL live forms including human beings.      

Carbon 12  which is also the basis of all other chemical connections of the body has 

• 6 electrons 
• 6 protons 
• 6 neutrons  

So basically, 

the MOLECULE that FORMS ALL LIFE on EARTH has for number 666 !  

In other words,  

LIFE has choosen 666 for number ! 

The Jews and their god of hatred with their disgusting history of bar-coded ( hebrew word) beast blaspheme the very principle of LIFE!

This proves beyond any doubt that since the beginning the Jews planned to enslave humanity, to treat Human Beings as beasts before killing them.  

The Jews made of the number of LIFE, the number of DEATH !    

The Jews also blaspheme the SUN which number is a 666. 

The SUN is the Manifestation of the PURE LIFE FORCE. 

In the SUN there is nothing but CLEAN and PURE LIFE FORCE in its purest form in Nature. 

Nothing negative can withstand the SUN. 

The SUN is a star that emits many types of energies and radiations. 

The Ancients were well aware of the power of the SUN. The SUN is the life force itself as manifested in the 3rd dimensional reality. Going back to Ancient civilizations, all the Gods had a halo. The Gods were profoundly respected because they were personifications of the Life Force. Hence, the SUN worshipping ! The Ancients knew that the SUN is the sustainer of Life.                

The SUN is also the HEALING process. 

The constant contact of the SUN with Earth mutates Carbone 12 in Carbon 7. 

Scientists have no clue why the SUN emits a radiation that mutates Carbone 12 in Carbon 7. 

The key of understanding lies, for me, in the genuine spiritual aspect that has been removed from our judeo-reptilian society for obvious reasons, we now know ! 

It's obvious that ALL the spiritual aspects of life can be scientifically explained. 

Life is logical and coherent in every aspect, so everything can be proved scientifically when we deal with an authentic, true, openminded, and honest human science. And above all which is free from any manipulation and that's not the case at all !      

CARBON 7

• 6 electrons 
• 6 protons 
• 1 neutron 

===> 661 

7 is the number of PERFECTION 

7 is the number of the major chakras  

This mutation of Carbon to 12 Carbon 7 in the human being is achieved through the rise of kundalini, which enables the mutation of human DNA into a new state of consciousness. 

It's the PURE ALCHEMICAL PRINCIPLE. 

In order to achieve this, the Human being needs the solar radiation which is not only the basis of all life, but amplifies, gives more strength and cleanses one's soul. Because the SUN is PURE LIFE FORCE and BIOELECTRICITY.

Indeed, the Sun increases the human bio-electricity which is needed in the process of ascending one's Kundalini. Once the rise is achieved up to the seventh chakra (see images below), one's level of consciousness changes, one's DNA transmutes, this has for consequence to reverse the aging process. The particles of Carbon 7 may not be captured in a laboratory, they appear like a very powerful flash of light and then disappear very quickly. 

But  in the Kundalini system, these particles are constantly re-created in the brain and this, forever. (This light is also heat. The more the particles accelerate, the more life and heat are present in the body.)

The human body by itself does not re-create neurons but after the kundalini ascension, it creates NEW neurons and empowers or renew the old ones. When the kundalini serpent has ascended, the powerful energy unlocks all areas of the brain. To unlock the brain and use a bigger percent, we need more bioelectricity. The Sun is Life Force and Bioelectricity. The Gentile soul is bioelectricity. The soul affects the body so when the soul is transformed by the Kundalini Ascension, the body is transformed which means that the brain is also transformed.           
So what basically the Kundalini Energy does is transform the Carbon 12 to Carbon 7, completing the body, the mind and the soul. The connective link between the body and the soul is the brain.        
The biolectricity of the  being is greatly increased. 

But you must be very careful because it's not something easy to handle, especially because of the health state of the majority of humans. In the process, the nervous system is also regenerated and modified. All this requires prudence and protection. 

Only under the protection of its creator, your God who, I repeat is EA-ENKI-LUCIFER-SATAN, you can achieve this safely and quickly as possible, according to your health state. 

The practice of Yoga can help to stretch your spine and make re-circulate the energy in your body because what is important is the flexibility of the spine.

So, the ascension of Kundalini which transmutes the DNA is the first step towards Immortality.    

You can see now the catastrophic proportions of the lies, the hoax, the deception. 

It's frankly infamous and defamatory for the principle of Life itself, for Humanity and above all for your remarkable and benevolent Father and Creator God. 

Only you, Gentiles, can accomplish this alchemical transformation that we call the Graal, the Philosopher's Stone, the Elixir of Life and still with many other names according the different  cultures. 

Everything has been given to you within the Wonder of the Human body.     

All you need is to turn your gaze inward and not outward and you will discover all the gifts you were given by your benevolent Father. 

Because these are extraordinary gifts made by an Extraordinary Being. That's why all this dreadful situation occurs on Earth since 4000 years and more dangerous than ever right now.     

I sincerely wish that you become aware of the whole situation and above all that God and the Devil (Satan) are backwards. Because once you understand and accept this you have the whole picture of what has been perpetrated against humanity. 

But it's not all 

The Halo or light disk surrounding the heads of sacred figures corresponds with the transformation of Carbon 12 into Carbon 7.    

Look below 

God Shiva 

Here are two pictures as reminder perfectly illustrating what we are talking about and that we already saw in the Chapter about Ancient Egypt  (not yet translated but very soon).       

When the Jews, their God and the Church made up the fictitious character of Jesus, of course, they STOLE the Halo, which is a highly spiritual symbol impacting very powerfully your subconscious on a subliminal level. And I am even quite sure that they used the image of EA-ENKI, your True Creator God, at least some of His physical characteristics, which may explain why people love or loved so deeply this character.

Jesus - Christ 

It has been discovered that CARBON 7 is SELF-CONSCIOUS. That means, it has the Electromagnetic property of consciousness around it. And on a larger scale, we can mean the AURA. The Carbon 7 is a conscious particle  that holds thoughts, emitions, consciousnesss, energy. 

IMPORTANT INFORMATION

The video below is very interesting in many respects, except about the author's understanding on religions and spirituality. ALL the religious or so called spiritual knowledge of mainstream religions (which means all of them) have been STOLEN, TWISTED and CORRUPTED while keeping the spiritual symbolism as with the Halo we have seen above in order to use this against you, the Gentiles.    

When the author says that you must abandoned your ego to live your spirituality, it's one of the major trap set by the New Age movement which advocates to become a spiritual slave by  giving in one's personal power in favor of the soul. 

That's the trap ! Love - Peace - Egoless ! 

Spirituality does not mean to give up one's ego for the soul. On the contrary, it is because you have a strong ego that you can make decisions and choices in your life which will help you  and above all guide your soul. The soul follows the ego, that's  why the choices have to be made when one is conscious and alive. Death solves nothing. The choices and their consequences have to be made during one's life. When one dies, the soul joins the egregore it belongs to! 

That's why Anu, the god of the Jews wants to get as many souls as possible. When the death occurs, the soul's ernergy is released and used as power generators when you belong to Anu/Yahvé/Jehovah !

WWW-666 = INTERNET 

The beast, the devil etc....

You understand now how everything has been STOLEN, REVERSED for the worst. 

6 in Hebrew corresponds to the Vav letter which is part of the Tetragrammaton, the name of God, the God of the Jewish people.  So everything stolen by the Jews has been poisoned. 

WE NEED INTERNET. It's important to keep Internet because we can communicate worldwide and pass crucial info. 

We are at war. It's a war for information, for exposing the lies of the Jews since millennia. 

THE TRUTH MUST BE KNOWN AND SHARED NOW !!

NEVER FORGET THAT HUMANITY IS AT STAKE !!        

Dana Golstein

©Tous droits réservés pour tous pays 
2010 - 2011 

Արցախյան ազատամարտն անջատողական պիտակողները գալիս են Արցախ… ուսուցանելու

Ամսաթիվ՝ 24/06/2011Բաժին՝ Հայաստան, Պատմության կեղծում, Վերլուծական

Հրատապ թեմա

Եվ այս պիտակումն արևմտյան «հայագիտության» զանցանքներից ընդամենը մեկն է: Հայոց պատմության ու հայ ինքնության ժխտման, մեծագործ հայորդիներին վիրավորական որակումներ տալու, ազատագրական ոգին ու ազգային գիտակցությունը նոր սերնդի մեջ սպանելու մոլուցքը հատկապես ամերիկյան «հայագիտությունում» շարունակում է տիրապետող մնալ, ավելին՝ այն ներմուծվում է ոչ միայն անկախ Հայաստանի Հանրապետություն, այլև Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն:

Թեման արծարծելու նպատակով զրույցի ենք հրավիրել քաղաքական գիտությունների դոկտոր Արմեն ԱՅՎԱԶՅԱՆԻՆ

- Պարոն Այվազյան, մայիսին Երևանում անցկացվեց մի գիտաժողով, որ շատ խոստումնալի վերտառություն ուներ՝ «Պատմություն և մշակույթ. ընդդեմ կեղծիքի և ոտնձգության»: Ասում եմ խոստումնալի՝ նկատի ունենալով սպասվող արդյունքները, առաջին հերթին հայ ժողովրդի պատմության կեղծարարությանը հակահարված տալը: Թեև դուք այդ գիտաժողովին հրավիրված չեք եղել՝ խնդրում եմ ասեք՝ նման հակահարված տրվե՞ց և արդյո՞ք մենք այդ ճակատում ձեռքբերումներ ունենք:

-Անչափ ուրախ կլինեի, եթե հատկապես Հայաստանում հայոց պատմության և մշակույթի՝ միջազգային մակարդակով իրականացվող կեղծարարության դեմ մղվեր պետական հովանավորություն ունեցող համակարգված պայքար: Ցավոք՝ այդպիսի բան գոյություն չունի: Ավելին՝ մեր պատմության կեղծարարներն այսօր դեսանտով իջեցվում են Հայաստանի Հանրապետություն և անգամ ճակատային գծում գտնվող Արցախ: Արևմտյան կեղծ տեսակետները, թե հայերը բնիկ չեն, մեր պատմության ոսկեդարի սկզբնաղբյուրներն արժանահավատ չեն, հայերն իրենց հայրենիքում մեծամասնություն չեն կազմել, հայկական ինքնությունը շատ ուշ է ձևավորվել, մեր հին և միջնադարյան պետությունները եղել են ընդամենը խաղալիք՝ հզորների ձեռքին և այլն, բազմիցս քննադատության են արժանացել, ինքս այդ մասին շատ եմ գրել, այդ թվում երկու գիրք եմ հրապարակել (առաջինը՝ «Հայաստանի պատմության լուսաբանումը ամերիկյան պատմագրության մեջ. Քննական տեսություն», Երևան, 1988): Սակայն այս հակագիտական և հակահայ տեսակետները, ՀՀ ակադեմիական և պետական շրջանակների, ինչպես նաև Սփյուռքի կողմից հակահարվածի չարժանանալով, արևմուտքում տիրապետող են դարձել, ավելին՝ այժմ կազմակերպված ձևով ներդրվում են արդեն Հայաստանում: Ձեր նշած գիտաժողովը ես համարում եմ ձախողված և ձևական, քանի որ այնտեղ խոսք է եղել միայն ադրբեջանա-թուրքական կեղծարարության մասին, իսկ ավելի վտանգավոր՝ արևմտյան, հատկապես ամերիկյան կեղծարարությունն, ինչպես միշտ, այս անգամ էլ անտեսվել է (այդ մասին տե՛ս մայսիսի 4-ին «Անկախ» շաբաթաթերթում հրապարակված Անի Գասպարյանի հաղորդագրությունը)։ Այդ գիտաժողովին հրավիրվել է նույնիսկ «Կովկասի ինստիտուտը», որը հայտնի է հայոց պատմության աղավաղման գործում իր ուրույն «նպաստով» (այդ մասին բազմաթիվ հրապարակումներից վերջինը՝ պատ. գիտ. դոկտոր Է. Դանիելյանի անդրադարձը լույս տեսավ օրեր առաջ՝ հունիսի 14-ին «Գոլոս Արմենիի» թերթում)։ Իսկ 2009 թ. «Կովկասի ինստիտուտը» Երևանում անգլերեն և ռուսերեն գիրք էր տպագրել, ուր մի թուրք հեղինակ ժխտում էր Հայոց ցեղասպանությունը՝ ինչպես բաց տեքստով, այնպես էլ 34 անգամ (!) այն չակերտելով: Այդ հարցով «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը դատական գործ էր հարուցել «Կովկասի ինստիտուտի» դեմ (տե՛ս Հայցադիմումի ամբողջական տեքստը), որը նույնպես լայնորեն լուսաբանվեց մամուլում, ներառյալ ձեր թերթում (տե՛ս «Ապագա բանտարկյալը. Երբ հայն է ժխտում ցեղասպանությունը»)։ Եվ հիմա այդ «ինստիտուտը» հրավիրվել է մասնակցելու հայոց պատմության ու մշակույթի կեղծարարության դեմ իբր պայքարելու կոչված գիտաժողովի: Սա մեզանում արդեն տարածում ստացած մի գործելաոճ է, երբ վեհ գաղափարների, հատկապես հայրենասիրության դրոշը պարզելով՝ անում են ճիշտ հակառակը: Մինչդեռ արտասահմանում ամեն տարի բազմաթիվ գրքեր ու հոդվածներ են տպագրվում, որոնցում հայ ժողովրդի պատմությունը՝ աշխարհաքաղաքական նպատակներից ելնելով, շարունակաբար կեղծվում ու խեղաթյուրվում է: Օրինակները բազմաթիվ են և շատ մտահոգիչ:

- «Արցախ» հասարակագիտական ամառային դպրոցի նախագիծը և՞ս այդ շարքում է. դրա վերաբերյալ համացանցում հաղորդագրություն կար, արտաքուստ շատ անմեղ, նույնիսկ օգտակար միջոցառում թվաց:

- Այդ դպրոցը բացվելու է հունիսի 26-ին, ֆիանանսավորումը կատարում է Հայ բարեգործական ընդհանուր միությունը (ՀԲԸՄ), դասախոսելու են գալու Ռազմիկ Փանոսյանը, Ասպետ Քոչիկյանը, Ռոբերտ Նալբանդովը, Գրիգորի Ավթանդիլովը՝ բոլորն ԱՄՆ-ից: Այդ դպրոցն ունենալու է մասնագիտական երկու խմբակ՝ քաղաքագիտական և պատմագիտական: Ահա թե ինչ են գրում. «Պատմագիտական խմբակի ուշադրության կենտրոնում կլինեն հայ պատմագիտության ձեռքբերումները և հիմնախնդիրները»: Այժմ տեսնենք, թե, օրինակ, Ռազմիկ Փանոսյանն ինչն է պատմագիտական ձեռքբերում համարում: 2006 թ. Կոլումբիայի համալսարանի հրատարակչությունում լույս է տեսել նրա գիրքը՝ «Հայեր. թագավորներից և հոգևորականներից մինչև վաճառականներ և կոմիսարներ» (The Armenians: From Kings and Priests to Merchants and Commissars): Արդեն վերնագրից ընդգծվում է արհամարհանքը՝ հայոց պատմության և ժողովրդի հանդեպ՝ իբր՝ որտեղից ուր են հասել: Այս մարդը հավանաբար մոռացել է, որ բոլոր դարերում, հայերը տվել են տաղանդավոր գործիչներ, ընդ որում՝ կենսագործունեության բոլոր բնագավառներում՝ լինի մշակույթ, թե գիտություն, ռազմարվեստ, թե քաղաքականություն:

- «Կոմիսար» պիտակով երևի խորհրդային հային է ծանակում:

- Այդ ընդգծումը պատահական չէ, որովհետև ԱՄՆ-ում կոմունիստական որևէ առնչություն ընթերցողի վրա միայն բացասական տպավորություն է թողնում: Անգլախոս ընթերցողի համար վաճառականը ևս դրական կերպար չէ: Փանոսյանն ամբողջ գրքում կուրորեն պաշտպանում է ամերիկյան հայագիտության ամենախայտառակ կեղծիքները: Սա հերթական ծրագրված հարձակումն է հայոց ազգային պատմագրության դեմ: Որոշակի թերություններով հանդերձ՝ վերջին տասնամյակներին Հայաստանում ստեղծվել է պատմագիտական դպրոց, որը Փանոսյանը համարում է նացիոնալիստական: Մասնավորապես նացիոնալիստ և ռևիզիոնիստ են պիտակվում հայոց բնիկությունը հաստատող հեղինակները (էջ 33-34): Հայերի բնիկ լինելու վերաբերյալ բոլոր տեղեկություններն ու հետազոտություններն շրջանցված են։ Ըստ նրա՝ «Հայաստանի մտավորականների և պատմաբանների մեծամասնությունը» հարում են «նացիոնալիստական գծին» և չեն ընդունում «արևմտյան (քննական) միտքը», որն այս դոգմատիկի համար միակ ճշմարիտն է (էջ 16, ծնթ. 32)։ Հայ գիտնականներից հականե-հանվանե նացիոնալիստ են կոչված պատմաբաններ Լենդրուշ Խուրշուդյանը, Մանվել Զուլալյանը, Մուրադ Օհանյանը, ես, Երևանի պետհամալսարանի Հայոց պատմության ամբիոնն ամբողջությամբ, փիլիսոփա Համլետ Գևորգյանը, բանասեր Վարդան Դևրիկյանը (էջ 14-17, 34, 114) և այլոք։ Փանոսյանը որևէ արևմտյան պատմաբանի երբեք նացիոնալիստ կամ, եթե իրերն իրենց անունով կոչենք, իմպերիալիստ, բնականաբար, չի անվանում։ Պատմության ադրբեջանա-թուրքական կեղծարարության քննադատությունը նրա գրքում նույնպես բացակայում է։ Նրա գլխավոր խնդիրը հայ պատմագիտական դպրոցը վարկաբեկելն է, այն նացիոնալիստական, այսինքն՝ անհավաստի հռչակելը։ Միաժանակ «ծայրահեղ նացիոնալիստ» են անվանված նաև ՀՀ նախկին վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանը և Հանրապետական կուսակցության որոշ հին անդամներ, որոնք նաև ծաղրի են ենթարկված՝ նժդեհյան ցեղակրոնության գաղափարներին հարելու համար (էջ 389-392)։ Ցեղասպանությունից մազապուրծ փրկված և օտարության մեջ տառապող հայության լայն խավերին նա պիտակավորում է «ռադիկալ» անվամբ, պատճառաբանելով՝ թե նրանք համակրում էին 1970-1980-ական թթ. ԱՍԱԼԱ-ին և հայկական մյուս գաղտնի կազմակերպություններին։ Մինչդեռ Փանոսյանը այդ հայ վրիժառուներին՝ բոլորին՝ այլընտրանք չհանդուրժող «տեռորիստ» տերմինով է կոչում, ընդգծելով, թե նրանք «նացիոնալիստական պահանջներ» էին առաջ քաշում ու չհամաձայնվելով նրանց «ազատամարտիկ» համարողների հետ (էջ 227, 310-311): Իսկ XIX դ. վերջի-XX դ. սկզբի հայ հեղափոխական-ֆիդայիների գործողությունների մասին նա խորշանքով գրում է. «Նրանք աղտոտեցին իրենց ձեռքերը մեծավ մասամբ Օսմանյան և պակաս չափով Ռուսական կայսրություններում» (էջ 226)։

Առհասարակ՝ Փանոսյանի զրպարտչագիրն ընթերցելուց հետո այն տպավորությունն է ստեղծվում, թե այժմ Հայաստանում՝ քաղաքական և հատկապես ակադեմիական բնագավառներում իշխում է մոլի նացիոնալիզմը, որն իհարկե բացահայտ սուտ է: Եվ նա ի՞նչ է սովորեցնելու արցախցի ուսանողներին. ինքնապախարակու՞մ՝ հայությանը նացիոնալիզմի մեջ անհիմն մեղադրե՞լ…

-Միշտ թվացել է, թե «նացիոնալիստը» զուտ բոլշևիկյան մեղադրանք է, պարզվում է՝ առաջադեմ ԱՄՆ-ում ևս դա գործածվող մտրակ է:

- Այդ հասկացությունը նույն կերպ է գործածում նաև արևմուտքը: Կայսրությունները և բազմազգ պետությունները մեծ վախ ունեն ազատագրական շարժումներից: Դրանք անվանելով ազգայնամոլական՝ փոքր ազգերի հետ իրենց ուզած ձևով են վարվում: Նացիոնալիստը բացասական պիտակ է, և Փանոսյանը լինելով ամերիկյան «հայագիտության» սանիկ՝ հենց այդ իմաստով էլ այն օգտագործում է:

-Չխորշելով ազգանվան յան-ից: Բնականաբար նա փոքրիկ «հունձքով» չի սահմանափակվել, այդ վերաշարադրանքում ուրիշ ի՞նչ «հայտնագործություններ» է ընդգծում:

- Փանոսյանի նմաններին ես կոչում եմ երիտսյունիներ։ Ինչպես և տխրահռչակ կեղծարար Ռ. Սյունին, նա երբևէ գիտական որևէ լուրջ ուսումնասիրություն չի հեղինակել, նրա այս գիրքն էլ ընդամենը կրկնությունն է այն բոլոր կեղծ դրույթների, որոնք ժամանակին հնչեցրել են Նինա Գարսոյանը, Ռոբերտ Թոմսոնը, Ջեյմս Ռասելը, Ռոնալդ Սյունին, ամերիկյան «հայագիտական» դպրոցի այլ ներկայացուցիչները: Օրինակ, Փանոսյանը կրկնում է այն սուտ դրույթը, թե հին Հայաստանը եղել է «կախյալ թագավորություն՝ որոշակի ներքին ինքնավարությամբ» (էջ 38): Այսինքն՝ իբր մենք չենք ունեցել հզոր պետություն՝ 120 հազարանոց զորքով, այլ ընդամենը՝ ներքին ինքնավարություն:

Իհարկե՝ Ուրարտուն նա հայկական պետություն չի համարում: Գրում է Հայաստան, փակագծում ավելացնում թուրքական հնարովի տերմինը՝ Անատոլիա (էջ 34): Ավելին, ըստ նրա՝ «հայերի պատմական հայրենիքը գտնվում է Անատոլիայի սրտում», ընդ որում հայերն իրենց հայրենիքում լավագույն դեպքում կազմել են «հարաբերական մեծամասնություն» (էջ 387)։ Փանոսյանը նսեմացնում է նաև հայ արքայատոհմերին, օրինակ գրում է, թե հայտնի չէ՝ Երվանդունիները հա՞յ են, թե այլազգի, որովհետև «նրանք հավանաբար խառնամուսնությունների մեջ էին մտնում Պարսկաստանի իշխող [ընտանիքների] հետ» (էջ 35): Իսկ ո՞ր երկրի արքայատոհմերում դրանք հնարավոր չէին, հենց այսօր Անգլիայի թագուհու արյան մեջ անգլիականը որքա՞ն է, բայց մի՞թե կարելի է նրան անգլուհի չհամարել: Կամ՝ Փանոսյանը անհիմն թեականությամբ է խոսում Արշակունիների հայախոս լինելու մասին, անհարկիորեն շահարկելով առաջին Արշակունիների պարթևական ծագումը (էջ 38-39): Իսկ «իսկական հայկական առաջին պետության հիմքերը», ըստ նրա՝ դրվել են Արտաշես Ա-ի օրոք միայն (էջ 36):

-Հայ ժողովրդի ծագման և ինքնության խեղաթյուրումն ի՞նչ «հիմնավորումներով է» հրամցվում:

- Հիմնավորումներ չկան, կան անհեթեթ հայտարարություններ, որոնք լուծում են քարոզչական խնդիր՝ նսեմացնել հայերին, նրանց անցյալն ու ներկան, պատմությունն ու մշակույթը։ Գալով, օրինակ, Արշակունյաց շրջանի հայի ինքնությանը՝ անապացույց ասում է, որ այն իբր «տեղական, պարսկական, հունահռոմեական տարրերի մի յուրահատուկ սինթեզ էր» (էջ 40): Այսինքն, հայերը մշակութային առումով հայ էլ չէին դեռ, այլ մի ինչ-որ խառնուրդ։ Փանոսյանը, չափազանցնելով, քանիցս կրկնում է, որ հայոց լեզուն, հայկական մշակույթն ու սովորույթներն «խորապես ազդվել են» պարսից լեզվից, զրադաշտական կրոնից և սովորույթներից, թե հայերի «ինքնությունը հիմնված էր մի մշակույթի վրա, որը մասամբ փոխառված էր Հռոմից և Պարսկաստանից, սակայն արմատներ էր գցել Հայաստանում։ Հայոց լեզուն էլ ազդված էր պարսկերեն փոխառումներից, բայց (?!-Ա.Ա.) շարունակում էր լայնորեն գործածվել» (էջ 35, 39): Գրում է, թե հայկական Արտաշեսյանների ժամանակ հայկական վերնախավն իբր «ամենայն հավանականությամբ, խոսում էր հունարեն և պարսկերեն, մինչդեռ արամեերենը մնում էր վարչարարական լեզու, իսկ հայերենը հասարակ ժողովրդի խոսակցական լեզուն էր» (էջ 37): Այս իր հայտարարությունն անելուց հետո վկայակոչում է Ստրաբոնին, իհարկե՝ առանց բառացի մեջբերում կամ որևէ հղում անելու, որպեսզի չբացահայտվի կեղծիքը։ Ստրաբոնը նման բան չի գրել, այլ ընդամենն ընդգծել է Հայաստանի բնակչության հայալեզու լինելը՝ «բոլորը միալեզու են» ասելով։ Փանոսյանը թութակի պես կրկնել է նաև այն հին ու անհեթեթ, միայն վարկաբեկիչ նպատակներով օգտագործվող «թեզը», թե հայ ժողովրդի մեջ ռեգիոնալ տարբերություններ են եղել (էջ 40): Իսկ որտե՞ղ դրանք չեն եղել. ռեգիոնալ տարբերություններ կան անգամ ներկայիս Գերմանիայում և Իտալիայում, Շվեյցարիայում և Բելգիայում։ Իսկ, օրինակ Անգլիայում, հե՛նց նրա մայրաքաղաքում քանի՞ բարբառով են խոսում:

-Թոմսոնը Խորենացուն 5-րդ դարից տեղափոխում է 8-րդ՝ համոզելու համար, որ նրա աշխատությունը հավաստի չէ, հաղորդած տեղեկություններն էլ ամբողջությամբ կեղծիք են: Պարոն երիտսյունին ավելի հեռուն չի՞ գնացել:

- Պարզապես կրկնել է Թոմսոնի ասածները, շողոքորթելով, թե իբր Թոմսոնը «համոզիչ փաստարկներ է բերում առ այն, որ Խորենացին գրել է 8-րդ դարի կեսերին», և անտեսելով Թոմսոնի բազմաթիվ քննադատների բոլոր փաստարկները։ Փանոսյանը ևս մեկ անգամ մեջբերում է Պատմահոր հասցեին Թոմսոնի հայհոյանքը՝ «Մովսեսը մի լկտի և կեղծարար խաբեբա է»՝ մտքի ծայրով իսկ չանցկացնելով, որ հայոց Պատմահոր հասցեին այս վիրավորանքն ուղղված է յուրաքանչյուր հայորդու դեմ (էջ 50)։ Խորենացին մեր պատմագրության հիմքն է, ամբողջությամբ հերքելով նրա երկի արժանահավատությունը, նրան կոչելով «լկտի խաբեբա»՝ փորձում են զրկել մեր հավաքական հիշողությունն իր հիմքից, փլուզել հայ պատմագրության մեծ շենքը: Խորենացու հաղորդած ահռելի և բացառիկ նյութի քննական վերլուծության հիման վրա միայն կարելի է պարզել, թե Հայաստան պետությունը երբ է ստեղծվել, պետական ինչ կառուցվածք ու ռազմական հզորություն է ունեցել: Մինչդեռ Թոմսոնը Խորենացու «Հայոց պատմությունը» թարգմանել է միտումնավոր սխալներով՝ նպատակ ունենալով ոչ թե արևմտյան պատմագիտության շրջանառության մեջ մտցնել համաշխարհային պատմագրության այդ խոշորագույն կոթողներից մեկը, այլ թույլ չտալ, որ այն արևմուտքում պատշաճ հետազոտության արժանանա: Ցավոք, ՀՀ ԳԱԱ-ի, պետության և Սփյուռքի կառույցների կրավորականության պատճառով դա նրան մեծապես հաջողվել է։ Այսօր Խորենացու երկի արժանահավատությունը ժխտվում է անգամ Բրիտանիկա հանրագիտարանում։ Մինչդեռ թե՛ Թոմսոնի թերի թարգմանությունը, թե՛ նրա «Առաջաբանը» դասական կեղծարարության օրինակ են: Ի դեպ, հենց վերջերս Երևանում պաշտպանած թեկնածուական իր դիսերտացիայում բանասեր Լուիզա Գասպարյանը հիմնավոր կերպով ևս մեկ անգամ հերքել է Թոմսոնի միտումնավորությունն ու սխալները՝ սկսած վերնագրի սխալ ընթերցումից («Հայաստանի պատմության» փոխարեն՝ «Հայերի պատմություն») մինչև Ատրպատականի փոխարեն Ադրբեջան գրելը։

- Հետաքրքիր է, թե ազգային-ազատագրական պայքարն ի՞նչ բնութագրումների է արժանացել:

- Հայոց ազգային-ազատագրական շարժումները կեղծարարների ամենագլխավոր թիրախներից են։ Օրինակ՝ Դավիթ-բեկի գլավորած Սյունյաց ապստամբությունը, ըստ Փանոսյանի, ազգային-ազատագրական պայքար չէր, այլ… այն այդպես են կոչում «նացիոնալիստ պատմաբանները», ընդ որում՝ իբր «այդպիսի մեկնաբանության արմատները գալիս են խորհրդային ժամանակաշրջանից» (էջ 114)։

Խոսելով Վարդանանց պատերազմի մասին՝ նա, հետևելով Ռ. Սյունիին՝ անտեսում է նրա ազգային-ազատագրական բնույթը՝ անհեթեթ կարծիք հայտնելով, որ դա միայն կրոնական պատերազմ էր: «Մահ իմացեալ անմահութիւն է» արտահայտությունը նրա կարծիքով վերաբերում է միայն հոգու անմահությանը, մահվանից հետո կյանքի գոյությանը, և ոչ մի դեպքում՝ հայրենիքի ազատության համար զոհվելուն (էջ 197): Այնինչ քրիստոնեական կրոնն այն ժամանակվա գաղափարախոսությունն էր և բնականաբար շաղկապված էր ազգային ինքնագիտակցությանը, այլ կերպ չէր կարող լինել: Արևմտյան Հայաստանը նկատի ունենալով, նա չակերտների մեջ է դնում՝ «կորուսյալ հողեր» արտահայտությունը, փաստորեն ծաղրելով հայրենիքի նկատմամբ հայոց ունեցած զգացմունքները (էջ 317, 388)։ Մի խոսքով՝ մեր ազգային բոլոր խորհրդանիշերն արևմտյան կեղծ-հայագիտության հարվածի տակ են հայտնվել: Եթե կարողացան դրանք ջարդել՝ հայ ժողովրդի արժանապատվությունը կկործանվի վերջնականապես: Այնուհետև հայերի հետ ցանկացած բան կարելի կլինի անել. նրանք ոչ զենքով կդիմադրեն, ոչ էլ առանց զենքի:

- Ուզում եմ առարկել. իմ կարծիքով մեր ազգային համընդհանուր դիմադրողականությունը դեռ ամուր է, միգուցե ճեղքեր կան, բայց խելացի գործողություններով դրանք կարելի է վերացնել:

– Բանն էլ հե՛նց այն է, որ մենք արդեն 20 տարի շարունակ ականատեսն ենք ոչխելացի գործողությունների։ Ցավոք և՛ Հայաստանում, և՛ Սփյուռքում տեղեկատվական-հոգեբանական անվտանգության ճակատը լայնորեն բաց է ամեն տեսակի ներխուժումների և ավերածությունների առջև, որովհետև այդ ճակատի պատասխանատվությունը հրապարակայնորեն ստանձնած հայկական կառույցները, մեղմ ասած, չեն կատարում իրենց գործը, այդ թվում՝ պետությունն իր բազմաթիվ պատկան մարմիններով, Սփյուռքի տարատեսակ կազմակերպությունները, եկեղեցին։ Թեկուզ հիշենք, թե հեռուստաեթերով զօրուգիշեր ինչ է մատուցվում մեր երիտասարդությանը. միայն սերիալները հերիք են, որ նրանց ազգային ոգին մեռնի: ՀԲԸՄ-ի կողմից «Արցախ» հորջորջված հասարակագիտական ամառային դպրոցի ֆինանսավորումն ինքնին խոսուն փաստ է։ Լրացուցիչ մեկնաբանությունների կարիք չունի նաև այն, որ անգամ Արցախում՝ հայոց սահմանագծին չեն հասկանում, թե ում են պատրաստվում գրկաբաց ընդունել և վստահել հայ երիտասարդների կրթադաստիարակչական գործը: Կրկնեմ հարցս՝ հայ ուսանողներին երիտսյունիներն ի՞նչ են սովորեցնելու՝ կեղծ պատմությու՞ն, ինքնատյացությու՞ն, կամազրկությու՞ն, պարտությու՞ն:

- Ուրիշ օրինակներ ձեզ հայտնի՞ են, թե սա մի անզգույշ սայթաքում է:

- Խնդրեմ՝ թուրքական «Անադոլու կուլտուր» կազմակերպությունը, հայկական Ազգաբանական հետազոտությունների կենտրոն «Հազարաշենը» և Հայաստանի դերասանների միությունը նախաձեռնել են մի հերթական հայ-թուրքական «երկխոսության» ծրագիր: Արևմտյան կեղծ հայագետները հաճախ են խոսում այն մասին, թե իբր պատմության ուսումնասիրությունը կապ չունի քաղաքականության հետ: Սակայն թեկուզ միայն այս ծրագրի նախաձեռնումը ցույց է տալիս, թե որքան մեծ է այդ կապը: Հապա ինչո՞ւ է օտար պետության քաղաքական կառույցը՝ Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարությունը՝ ֆինանսավորում մի ծրագիր, որն իբր կոչված է «լայնացնելու մասնակիցների գիտելիքները՝ պատմությունն ուսումնասիրելու մոտեցումների և գործիքների մասին»: Իսկ այդ ծրագրի հարցերից մեկը ձևակերպված է այսպես՝ «Անատոլիայի հայկական համայնքների ոչնչացումը 1915 թ.»: Այս կարճ ձևակերպման մեջ աղավաղված է միանգամից չորս հարց.

1. Իրավական կշիռ ունեցող Հայոց ցեղասպանություն տերմինը չի գործածվում, փոխարենը խոսվում է ոչնչացման (destruction) մասին, որը կարող է նաև ցեղասպանություն չլինել և չնշանակել:

2. Բնիկ հայ ժողովրդի իր հայրենիքում բնաջնջումն անվանված է ընդամենը «հայկական համայնքների» ոչնչացում, տպավորություն ստեղծելով, թե հայ բնակչությունն իբր թուրքական օվկիանոսի մեջ ցրված մեկուսի կղզյակներ էր ներկայացնում:

3. Այդ «ոչնչացման» ժամանակը սահմանափակվում է միայն 1915-ով՝ պատրանք ստեղծելու համար, թե ոճրագործությունը պատերազմական թոհուբոհի հետևանք էր, այնինչ Հայոց ցեղասպանությունն իրականացվել է 1893-1923 թթ. ընթացքում՝ մի քանի փուլով:

4. Վերջապես՝ Արևմտյան Հայաստանը թուրքավարի անվանված է Անատոլիա, որպեսզի իսպառ մերժվի հայերի՝ իրենց հայրենիքում բնաջնջված լինելու իրողությունը:

Թե ինչպես են կազմակերպիչները «լայնացնելու» հայ երիտասարդների գիտելիքները՝ արդեն հասկանալի է՝ աղավաղելով նրանց պատկերացումները սեփական պատմության մասին և Հայաստանում թուրքական ժխողականություն սերմանելով: Եթե թուրքական որևէ կազմակերպություն կամ անհատ չի ընդունում Հայոց ցեղասպանության փաստը, ապա նրա հետ որևէ համագործակցությունն անիմաստ է, այն կարող է միայն վնաս հասցնել հայկական կողմին։ Սա, իհարկե, առաջին դեպքը չէ. եռանդուն աշխատանքներ են տարվում հայ հասարակության, հատկապես երիտասարդության շրջանում թշնամու հետ համագործակցողներ՝ կոլաբորացիոնիստներ դաստիարակելու համար: 2009 թ. փետրվարին Թուրքիայի Նևշեհիր քաղաքում տեղի ունեցած նման մի հավաքում, որը կազմակերպել էին տնտեսական և սոցիալական ուսումնասիրությունների թուրքական TESEV հիմնադրամը (ի դեպ՝ սա վերոհիշյալ «Կովկասի ինստիտուտի» մշտական գործընկերն է), Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեան և Կ. Պոլսում լույս տեսնող «Ակոս» օրաթերթը, ընդունել էր հայ և թուրք ուսանողների մի համատեղ հայտարարություն, որը ժխտում էր Հայոց ցեղասպանությունը՝ այն թուրքավարի անվանելով «1915թ. դեպքեր»: Հայաստանցի 20 հայ ուսանողներ այդ խայտառակ փաստաթղթի տակ դրել էին իրենց ստորագրությունները:

-Նման հակահայ գրոհները կանխելու հարցում, փաստորեն, մեր պետությունն անկարող է, մնում է դրանց հասարակական հնչողություն տա՞լը:

– Ես բազմիցս գրել և ահազանգել եմ, այժմ հնարավոր եմ համարում միայն ևս մեկ անգամ դրանց անդրադառնալը և ուշադրություն հրավիրելը: Խորհելու համար ևս մի քանի փաստ բերեմ Արցախում դասավանդելու հրավիրված Ռ. Փանոսյանի հակահայ գաղափարական դիրքորոշումների մասին։ Նա անվանում է Ջավախքը վրացական տերմինով՝ Ջավախեթի, հայոց այդ տարածքի նկատմամբ ազգային զգացմունքներն ու քաղաքական մոտեցումները դարձյալ բացասաբար է բնութագրում՝ դրանք իռեդենտիստական և նացիոնալիստական պիտակավորելով (էջ 317)։ Ավելին՝ 1988-1994 թթ. արցախյան ազգային-ազատագրական շարժումը Փանոսյանն անվանում է անջատողական` secessionist movement (էջ 317), ավելացնելով, թե այն՝ «նացիոնալիստական պահանջների կիզակետ դառնալով եկավ ամբողջովին փոխարինելու Սփյուռքի ահաբեկչական շարժմանը» (էջ 311)։ Փաստորեն, սա հե՛նց այն է, ինչ ասում են Բաքվում և Անկարայում՝ արցախյան գոյամարտը ոչ այլ ինչ էր, քան հայերի նացիոնալիստական և ահաբեկչական մի շարժում։ Ես ուզում եմ հարցս ուղղել Արցախի ղեկավար այրերին՝ արդյո՞ք տեղյակ եք այս ամենի մասին։ Իսկ եթե տեղյակ չե՞ք՝ դրանում ո՞վ է մեղավոր… Այսպես շարունակվելու պարագայում, չեմ զարմանա, եթե շուտով Ստեփանակերտում Ամառային դպրոց անցկացնեն Բաքվից ժամանած բունիաթովական «պատմաբանները»…

Հրաչուհի Փալանդուզյան

«Հայաստանի զրուցակից»,

#24 (187), 24 հունիսի 2011 թ., էջ 4-5